یکشنبه ۳ شهریور ۱۳۹۸ |٢٣ ذو الحجة ١٤٤٠ | Aug 25, 2019
حجت الاسلام علیرضا احمدی

حوزه/ استاد حوزه علمیه خراسان شمالی گفت: مسئولان و مدیران باید توجه به معنویات و زهد و ساده زیستی و پرهیز از زخارف دنیایی را از امام علی (ع) الگوبرداری کنند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری «حوزه» در خراسان شمالی، حجت‌الاسلام علیرضا احمدی، امروز در جمع طلاب، با تسلیت فرارسیدن سالگرد شهادت مولای متقیان، به تبیین سیره آن حضرت پرداخت و اظهار کرد: یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های سیره علوی، توجه به معنویات و زهد و ساده زیستی و پرهیز از زخارف دنیایی است.

وی افزود: آن حضرت در مقام و منزلت دینی و معنوی و عبادت، بی‌مانند و بی‌نظیر است؛ احاطه‌اش به معارف الهی چنان است که تنها او می‌تواند بگوید «لَوْ کشِفَ الغطاءُ ما ازددتُ یقیناً.»

حجت‌الاسلام احمدی ادامه داد: در محراب عبادت، شخصیتی بی‌نظیر و بی‌مانند بود که در وصف عبادت‌های او دوست و دشمن سخن‌های بسیار گفته‌اند و دعاهای آن حضرت، بهترین مخازن خداشناسی و معرفت هستند.

وی تصریح کرد: علاوه بر توجه به معنویات، آن حضرت در تمامی زندگی و به‌خصوص در زمان تصدی امر خلافت، شیوه ساده زیستی و زهد را به‌عنوان معیار حاکم اسلامی، سرلوحه خود قرار داده بود.

حجت‌الاسلام احمدی ادامه داد: به‌گونه‌ای که با وجود کار و تلاش و بهره‌مندی از عائدات مالی آن‌ها، ذره‌ای در زندگی فردی و سیاسی خود، دنیاطلبی را پیشه خود نکرد تا آن اندازه که زهد آن حضرت، برای همگان برجسته و آشکار بود.

وی خاطرنشان کرد: این شیوه‌ای بود که رفتار آن حضرت را در مقابل حکومت‌های سراسر دنیایی و هواپرستی امثال معاویه قرار می‌داد که شیوه حکومت‌داری خود را بر مناط و روش امپراتوران بزرگ قرار داده بود.

حجت‌الاسلام احمدی افزود: ابن ابی الحدید در شرح نهج‌البلاغه در توصیف زهد حضرت می‌نویسد: از حیث زهد، باید دانست که علی (ع) سید زهدپیشگان است: «و اما الزهد فی الدنیا فهو سیّد الزهاد.»

وی اضافه کرد: او سپس از یکی از صحابه امیرالمؤمنین نقل می‌کند که می‌گفت: «آنگاه که در کنار علی (ع) نشسته بودم، دستور داد غذای او را بیاورند، دیدم نان جوینی است در میان بسته‌ای که مهر و موم شده است. گفتم: یا علی چرا درِ ظرف را مهر و موم کرده‌ای؟! امام علیه‌السلام پاسخ داد: می‌ترسم فرزندانم آن را با زیت آغشته کنند.»

حجت‌الاسلام احمدی ادامه داد: ابن ابی الحدید در ادامه همین کلام می‌نویسد: آن حضرت لباس وصله‌دار به تن می‌نمود. کفش او از لیف خرما و ارزان‌ترین کفش‌ها و لباس او دست بافت بود. آن حضرت کم‌تر گوشت می‌خورد و می‌فرمود: شکم خود را قبرستان حیوانات مسازید.

این استاد حوزه علمیه خراسان شمالی گفت: او دنیا را واقعاً طلاق گفته بود؛ زیرا در حالی که از تمام نواحی کشور اسلامی آن روز، مگر از نواحی شام، اموال فراوانی سوی او سرازیر بود و اختیار چگونگی مصرف آن‌ها با او بود. ولی او بسیار زاهدانه زندگی می‌کرد.

انتهای پیام/

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 15 =