حجتالاسلام و المسلمین نظری منفرد در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به آیات پایانی سوره مبارکه شعرا اظهار داشت: آیات این سوره به ظاهر شعر و شاعران را مذمت میکند، اما با دقت در شأن نزول و استثنای آیه «إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ» روشن میشود که قرآن، شعر ناب و مبتنی بر ایمان و حکمت را رد نکرده است.
استاد حوزه علمیه افزود: در صدر اسلام و حتی در عصر جاهلیت، شعرای بزرگی مانند حضرت ابوطالب (ع) و امیرالمؤمنین علی(ع) وجود داشتند که اشعار آنان سرشار از مضامین بلند توحیدی و دفاع از رسالت بود. همچنین پیامبر اکرم(ص) شاعری مانند حسان بن ثابت را تشویق میکردند تا با شعر از حریم اسلام دفاع کند.
وی با اشاره به نقش تاثیرگذار شعر در وقایع تاریخی، ادامه داد: گاهی یک بیت شعر چنان اثری بر جامعه میگذارد که صفحات تاریخ را متحول میسازد؛ مانند شعری که در جنگ جمل باعث بسیج مردم شد یا اشعار فرزدق در مدح امام سجاد(ع) که هویت واقعی اهل بیت(ع) را آشکار کرد.
حجتالاسلام و المسلمین نظری منفرد به اشعار شاعرانی مانند کمیت اسدی، سید حمیری و دعبل خزاعی اشاره کرد و افزود: این بزرگواران با الهام از معارف اهل بیت (ع) اشعاری سرودند که امامان معصوم (ع) آنها را تأیید و گاه بر آن گریستند، این نشان میدهد شعر زمانی مذموم است که در خدمت گمراهی باشد، ولی شعری که حامل پیام حق، حکمت و معارف ناب باشد، نه تنها مذموم نیست، بلکه عبادت و ابزاری نیرومند در تربیت جامعه است.
استاد حوزه علمیه خاطرنشان کرد: نتیجه این بحث آن است که شعر و شاعری به ذات مذموم نیست؛ جهت و محتوای شعر است که آن را ارزشمند یا بیارزش میسازد، شعرایی که قریحه خود را در مسیر نشر معارف الهی، اخلاق و دفاع از حق به کار گیرند، مشمول استثنای قرآن بوده و کارشان ستودنی است.
انتهای پیام. /
نظر شما