جمعه ۱۲ دی ۱۴۰۴ - ۱۹:۵۳
گریز از "خودگرایی"به سمت "خداگرایی"در اردوی معنوی اعتکاف

حضور در مراسم معنوی اعتکاف، به‌سان آب حیات‌بخش در کویر غفلت‌هاست که آثار و برکات آن فراتر از حوزه فردی ناظر به عرصه اجتماع نیز می‌باشد و در این اردوی معنوی زمینه گریز از "خودگرایی"به سمت "خداگرایی" به خوبی برای انسان فراهم می‌شود.

به گزارش خبرگزاری حوزه، از جمله دستاوردهای بسیار پربرکت و ماندگار انقلاب اسلامی، احیای سنت ارزشمند اعتکاف ماه رجب بوده که به‌خصوص در سال‌های اخیر به لحاظ حضور گسترده نوجوانان و جوانان ایرانی در این مراسم معنوی، شاهد رقم خوردن صحنه‌های زیبا و پرمعنایی در مساجد اقصی نقاط کشور عزیزمان بوده‌ایم

آنچه حائز اهمیت است این که اعتکاف فراتر از زمینه‌ای برای تقویت ارتباط انسان با خدای متعال در بستر عبادات و دعا و مناجات، همچنین زمینه‌ساز تقویت بُعد اندیشه، تفکر و خردورزی در وجود آدمی است به ویژه از این حیث که ‌انسان گرفتار در غرقاب روزمرگی‌ها از فضای پر التهاب و پرتنش و ایضاً غفلت‌زایِ روزانه، تا حدی فاصله گرفته و به سوی حقیقت مطلق یعنی خدای متعال گرایش پیدا می‌کند.

آب حیات‌بخش در کویر غفلت‌ها

نرجس شکرزاده، پژوهشگر حوزه علمیه خواهران معتقد است: مشغول شدن انسان به کار و زندگی و مسئولیت‌های اجتماعی و شغلی، گاهی موجب غفلت می‌شود و متأسفانه گاهی نیز گرفتار شدن به گناه و معصیت موجب می ‌شود تا ما از یاد خدا غافل شویم و حال آن که حضور در مراسم معنوی اعتکاف به سان آب حیات‌بخش در کویر غفلت‌هاست که آثار و برکات آن فراتر از حوزه فردی ناظر به عرصه اجتماع نیز می‌باشد.

وی افزود: به هر حال، غفلت از"خود"و "خدای خود"، بستر مرگ ارزش‌های انسانی و نقطه سقوط از مرتبه رفیع خردورزی و عشق عرفانی و عامل پیوستن به زندگی پست و حیوانی به شمار می‌رود و لذا حضور در مراسم معنوی اعتکاف، بستر مناسبی برای احیای قوه‌ی اندیشه، تفکر و خردورزی است تا با خودشناسی و سپس خودسازی در مسیر بندگی، به کمال و سعادت حقیقی دست پیدا کنیم.

زمینه‌ای برای بازگشت به آغوشِ خدای مهربان

وی همچنین با بیان این که اعتکاف زمینه توبه و بازگشت به سوی خدای مهربان و رئوف را برای معتکفان به خوبی فراهم می‌کند، خاطرنشان کرد: بازگشت‌ به قرآن و معنویت حقیقی به معنای بازگشت از"خودمداری‌" به‌ سمت"خداگرایی‌" است و لذا اگر کسی می‌خواهد حقیقت بندگی را درک کند باید با دوری از وسوسه شیطان و هوای نفس، تنها برای رضای خدا سخن بگوید و برای رضای خدا کار کند و در این مسیر صدالبته که صداقت و اخلاص لازم را داشته باشد.

شکرزاده همچنین بیان داشت: اعتکاف از این حیث، دوره کوتاه مدت خود سازی است که حداقل سه روز طول می‌کشد و انسان را از حاکمیت غرایز، عادت‌ها و اشتغالات معمول زندگی آزاد می‌کند و شرایطی فراهم می آورد تا آدمی در سایه تدبر و تأمل بتواند با معنویت گرایی اصیل و در پناه قرآن و اهل بیت(ع) در مسیر سعادت واقعی گام بردارد.

گریز از لذت‌گرایی با رویکرد محاسبه‌نفس

وی افزود: بی جهت نیست که بزرگان به ما آموخته‌اند که اعتکاف، گریز از لذت گرایی و هر گونه التذاذ جنسی و مهار حس خود محوری و برتری جویی و بازگشت از قبله دنیاگرایان به سمت و سوی قلب و قبله هستی است، چه آن که خود سازی، محاسبه نفس، توبه و نیایش، نماز و تلاوت قرآن و استمداد از آستان قدس ربوبی از دیگر آثار و برکات‌ اعتکاف است.

وی یادآور شد: در عین حال که دین مبین اسلام، فکر جدایی از زندگی دنیا و گوشه نشینی و کناره گیری از مردم و به تعبیر دیگر رهبانیت را باطل و ناپسند اعلام کرده اما اعتکاف را به‌عنوان فرصتی برای بازگشت‌ به خویش و خدای خویش قرار داده تا کسانی که از هیاهو و جنجال‌های زندگی مادی خسته می‌شوند، بتوانند چند صباحی با خدای خود خلوت نموده و جان و روح خود را با خالق هستی ارتباط دهند.

تمرین بندگی و مجاهده با هوای نفس است

حجت الاسلام حبیب بابایی، فعال فرهنگی و پژوهشگر حوزوی نیز با بیان این که هدف از اعتکاف، خودسازی و مجاهده با هواهای نفسانی در مسیر بندگی بهتر خدای متعال است، اظهار داشت: البته بسیار خوب و لازم است که آدمی در همه اوقات زندگی‌اش به یاد خدا باشد و با شیطان و نفس امّاره مقابله کند اما به هر حال گاهی اوقات به خاطر غرق شدن در زندگی روزمره، آدمی دچار غفلت‌هایی می‌شود که با حضور در مراسم‌های معنوی همچون اعتکاف می‌تواند غبار غفلت را از روح و روان خویش بزداید.

وی همچنین افزود: بر این اساس معتقدم که اعتکاف ایام البیض، بهترین فرصت برای خلوت و مناجات با پروردگار عالم است تا در پرتوی روزه‌داری و اهتمام بیشتر به خواندن نماز و قرائت قرآن بتواند به خودسازی و تهذیب بپردازد و از این رهگذر در بُعد معنوی و ارتباط با خالق متعال خود را تقویت کند.

صیقل روح و روان در پرتو اندیشه و تفکر ناب

وی خاطرنشان کرد: اولین برکت و اثر حضور در اعتکاف، آمرزش معاصی و صیقل قلب و روح انسانِ معتکف است که البته تأثیرش صرفاً محدود به فرد نیست بلکه آثار مطلوبش را ما در سطح جامعه به جهت حضور گسترده نسل جوان در مراسم اعتکاف مشاهده می‌کنیم.

حجت الاسلام بابایی همچنین گفت: در واقع با حضور در اعتکاف، انسان می‌تواند از دنیای پرمشغله و غفلت‌زا فاصله گرفته و به تفکر و تأمل در مورد زندگی و هدف‌هایش بپردازد و از این رهگذر ارتباطش با خداوند متعال را در مسیر صحیح آن، اصلاح و بازسازی کند، ضمن آن که همچنین اعتکاف می‌تواند به فرد معتکف انرژی مثبت و انگیزه متعالی در مسیر رشد ببخشد تا بعد از این دوران، به زندگی روزمره خود با روحیه‌ای تازه و هدفمند در جهت رشد و تعالی زندگی آینده‌اش تداوم ببخشد.

وی اضافه کرد: بر این اساس باید اعتکاف را نوعی ریاضت و محدود ساختن خود توصیف کرد برای این که با تمرین رها کردن دنیا و تعلقات دنیوی بتوان با گذر از لذت‌های نفسانی در مسیر کمال حقیقی گام برداشت و امیدوارم که به برکت همین حضورهای معنوی، زمینه هدایت همه ما به سمت خدای متعال فراهم شود.

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha