حجت الاسلام سید جواد ثمن آبادی از مبلغین شهرستان آمل، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به سالروز رحلت حضرت زینب کبری (س) اظهار داشت: برای شناخت عمق شخصیت این بانوی بزرگوار، باید نگاهی جامع به ابعاد مختلف زندگی ایشان داشت؛ از عبادت خالصانه در خلوت تا شجاعت بیهمتا در میدان رویارویی با ستمگران.
عبادت پیوسته در سختترین شرایط
کارشناس دینی با اشاره به جنبه عبادی شخصیت حضرت زینب (س) گفت: اسناد تاریخی معتبر، حتی در منابع شیعی که از معصومین (ع) نقل شده، نشان میدهد که عبادت و راز و نیاز حضرت زینب (س)، نمونهای بینظیر و ادامهدهنده راه مادرشان حضرت فاطمه زهرا (س) بود.
حجت الاسلام ثمن آبادی گفت: امام سجاد(ع) در این باره فرمودند: «عمهام زینب را ندیدم که نماز شب را نشسته بخواند، مگر در شب یازدهم محرم» و این بدان معناست که ایشان حتی در آن شب مصیبتبار و پر از غم و اندوه پس از شهادت برادر و عزیزانش، ارتباط شبانه خود با معبود را قطع نکرد.
وی افزود: این عبادت، نمایشی و ظاهری نبود، بلکه ریشه در عمق ایمان داشت. امام سجاد (ع) تصریح کردند: «عمهام زینب با وجود آن مصائب و سختیهایی که در راه از کوفه به شام بر او وارد شد، نافلههای شبش ترک نشد.» جالبتر اینکه در طول این سفر سخت، ایشان نمازهای واجب و مستحب را معمولاً ایستاده میخواندند و فقط در برخی منازل به دلیل ضعف شدید ناشی از گرسنگی، نشسته نماز میگزاردند. وقتی دلیل این امر پرسیده شد، فرمودند: چون سه شب است که سهم غذای خود را بین کودکان تقسیم میکنم و تنها یک قرص نان در شبانهروز به هر یک از ما میدهند.
حجت الاسلام ثمن آبادی تأکید کرد: این میزان از اخلاص و عبادت، چنان والا بود که حتی امام حسین (ع) در آخرین وداع خود از خواهر خویش درخواست دعا کردند و فرمودند: «ای خواهرم! مرا در نافله شب فراموش نکن.» این سخن، نشاندهنده جایگاه رفیع معنوی حضرت زینب (س) نزد امام زمان خویش است.
شجاعتِ آمیخته با حکمت؛ سنگری در برابر جباران
مبلّغ دینی شهرستان آمل در ادامه به بُعد دیگر شخصیت حضرت زینب (س)، یعنی شجاعت و قوت قلب ایشان پرداخت و گفت: روحیه شجاعت در خاندان رسول خدا (ص) امری شناختهشده است. این روحیه در وجود حضرت زینب (س) پس از عاشورا به اوج خود رسید و به سلاحی برای افشاگری و حفظ مکتب تبدیل شد.
وی به دو واقعه تاریخی اشاره کرد: نخست، رویارویی با عبیدالله بن زیاد در کوفه. هنگامی که ابنزیاد با تکبر گفت: «حمد خدایی را که شما را رسوا کرد و کشت و سخنانتان را دروغ نشان داد»، حضرت زینب(س) با شجاعتی کمنظیر پاسخ داد: «حمد خدایی را که ما را به محمد(ص) گرامی داشت و پاکیزهمان کرد. تنها فاسق رسوا میشود و فاجر دروغگوی است.» و زمانی که ابنزیاد با تمسخر پرسید: «کار خدا را با خاندانت چگونه دیدی؟» فرمود: «سرنوشت آنها شهادت بود و به آرامگاه خود شتافتند. به زودی خدا تو و آنان را جمع میکند و نزد او محاکمه میشوید.»
حجت الاسلام ثمن آبادی دومین صحنه را، مجلس یزید در شام دانست و افزود: هنگامی که یکی از درباریان شامی، جسارت کرد و یکی از دختران اسیر را درخواست نمود، حضرت زینب (س) چون کوهی استوار، هم به آن شامی پاسخ داد و هم یزید را به چالش کشید. ایشان خطاب به شامی فرمود: «دروغ گفتی و ملعون شدی! این حق را نه تو داری و نه او!» و وقتی یزید غضبناک گفت: «اگر بخواهم انجام میدهم»، با قاطعیت فرمود: «نه، به خدا! خدا چنین حقی را به تو نداده، مگر اینکه از ملت و دین ما خارج شوی.» این سخنان، عصاره شجاعتی است که از معرفت و ایمان سرچشمه میگیرد.
ملجأ و پناهگاه؛ از توسل عالمان تا بیانگر مصائب حسینی
کارشناس دینی به دیگر ویژگیهای حضرت زینب (س) اشاره کرد و گفت: ایشان تنها برای شیعیان نیستند که مایه پناه و توسل هستند. حتی علمای اهل سنت مانند شیخ عبدالرحمن آجهوری در کتاب «مشارق الانوار» نقل کردهاند که در سال ۱۱۷۰ هجری، گرفتاری سختی برایش پیش آمد و با توسل به سیده زینب(س) و انشاد قصیدهای در مدح اهل بیت (ع)، آن سختی برطرف شد. این نشان میدهد عظمت شخصیت ایشان فراتر از مرزهای مذهبی است.
وی به نقش بی بدیل حضرت زینب (س) در بیان واقعه عاشورا پرداخت و گفت: ایشان در کنار پیکر خونین برادر، با نالهای جانسوز که دشمن و دوست را به گریه انداخت، خطاب به پیامبر (ص) فرمود: «ای محمد! درود فرمانروای آسمانها بر تو باد! این حسین توست در این بیابان، غرق در خون، با پیکری قطعهقطعه... ای محمد! دخترانت اسیرند و فرزندانت کشته شدهاند...». این صحنه، فقط یک عاطفهنمایی نبود، بلکه بخشی از رسالت ایشان برای زنده نگاه داشتن واقعه عاشورا و انتقال پیام شهیدان به نسلهای آینده بود.
حجت الاسلام ثمن آبادی تأکید کرد: حضرت زینب (س) با تلفیق «عبادت پیوسته» و «شجاعت حکیمانه»، الگویی کامل برای همه انسانهای آزاده و به ویژه زنان مسلمان ارائه میدهند. ایشان ثابت کردند که میتوان در اوج مصیبت، بندهای امروز و شاکر بود و در عین حال، در برابر ظلم، ساکت ننشست و با منطق و شجاعت، فریاد حقطلبی سر داد. یاد و سیره ایشان، چراغ راه همه کسانی است که در مسیر دفاع از حقیقت و عدالت گام برمیدارند.
نظر شما