موعظه، زنگ بیدارباش دل‌های خفته است

به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، حجت‌الاسلام والمسلمین حسین انصاریان، استاد حوزه علمیه، در سومین جلسه سخنرانی ماه مبارک رمضان در حسینیه همدانی‌ها با تبیین جایگاه موعظه در هدایت انسان‌ها اظهار داشت: موعظه برای اهل غفلت، یعنی کسانی که قلبشان نسبت به توحید، نبوت، امامت، قرآن، قیامت، حلال و حرام و مسائل اخلاقی در خواب است، همچون زنگ بیدارباش است. این زنگ از زمان حضرت آدم(ع) تاکنون بسیاری را بیدار کرده و درهای بسته سعادت را به روی آنان گشوده است.

وی با اشاره به فرمایشی از امام علی(ع) «احی قلبک بالموعظة»، افزود: دل مرده را می‌توان با موعظه زنده کرد؛ موعظه آن‌چنان ارزشمند است که قلب خالی از خدا، نبوت، امامت، قرآن و قیامت را سرشار از حیات معنوی می‌کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین انصاریان با بیان اینکه خداوند متعال خود را موعظه‌گر معرفی کرده و در قرآن بندگان را نصیحت می‌کند، گفت: همه انبیا، اولیای الهی و ائمه اطهار(ع) اهل موعظه بودند و بسیاری از مؤمنان نیز در این مسیر گام برداشتند. آنچه پس از موعظه اهمیت دارد، پذیرش آن از سوی شنونده است؛ چراکه پذیرش موعظه به معنای پذیرش خدا، پیامبران، قیامت، حلال و حرام و اخلاق الهی است.

استاد حوزه علمیه در ادامه با اشاره به حکایتی اخلاقی بیان کرد: عالمی عارف به فردی که درخواست موعظه کرده بود، گفت تنها دو نصیحت دارم؛ نخست آنکه ببین ابلیس با پدر و مادر نخستینت، آدم و حوا، چه کرد. او با قسم دروغ و ادعای خیرخواهی، آنان را فریب داد؛ در حالی که خداوند هشدار داده بود حتی اگر شیطان قسم خورد، بدانید دروغ می‌گوید. بی‌توجهی به این هشدار سبب شد به شجره ممنوعه نزدیک شوند و از جایگاه خود خارج گردند.

وی با تأکید بر اینکه شیطان دشمنی کینه‌توز است و هیچ‌گاه قصد توبه و آشتی ندارد، افزود: او برای گمراه کردن انسان‌ها به عزت خدا قسم خورده است. یکی از دام‌های مهم او، انحراف در غریزه جنسی و تضعیف بنیان ازدواج است. قرآن کریم با صراحت دستور به تسهیل ازدواج جوانان داده و خانواده‌ها و جامعه را مسئول دانسته است. کوتاهی در این زمینه می‌تواند زمینه‌ساز گناه شود و مسئولیت آن متوجه والدین، ثروتمندان و حتی دولت است. اگر ازدواج گسترش یابد، فساد کاهش پیدا می‌کند و بی‌توجهی به این امر، پیامدهای سنگین اخروی خواهد داشت.

حجت‌الاسلام والمسلمین انصاریان در ادامه با نقل روایتی درباره درخواست ابلیس از حضرت موسی(ع) برای وساطت نزد خداوند گفت: خداوند اعلام کرد توبه او پذیرفته می‌شود به شرط آنکه سجده‌ای را که به آدم(ع) نکرده بود، قضا کند؛ اما ابلیس از سر تکبر نپذیرفت. این ماجرا نشان می‌دهد دشمنی او ریشه در غرور و عناد دارد.

وی همچنین به نقش شیاطین انس و جن در گمراهی انسان‌ها اشاره کرد و هشدار داد: هر ندایی که انسان را از خدا، مجالس ذکر و محبت صالحان دور کند، نشانه‌ای از وسوسه شیطانی است.

این استاد حوزه در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به حکایتی از سیدبن‌طاووس در دوران حمله مغول، به موعظه‌ای درباره حقیقت مرگ پرداخت و گفت: این عالم بزرگ با بیان اینکه بسیاری از آنچه انسان به آن دل بسته ـ از لباس و کفش تا گیاهان اطراف ـ روزی زنده بوده و اکنون مرده است، یادآور شد که اعضا و جوارح انسان نیز اگر در مسیر گناه به کار گرفته شوند، مرده‌اند. چشم حرام‌نگر، گوش شنونده حرام، زبان گویای باطل و شکم حرام‌خوار، همه مصداق مرگ معنوی‌اند و چنین وجودی شایسته هدیه شدن به پیشگاه خدا نیست.

استاد انصاریان در پایان با اشاره به آیات سوره مؤمنون درباره تمنای بازگشت انسان در لحظه مرگ اظهار داشت: عمر سرمایه‌ای گران‌بها و یک‌بار مصرف است و هنگامی که نشانه‌های مرگ آشکار شود، انسان آرزو می‌کند بازگردد تا اعمال صالح انجام دهد، اما پاسخ «کلا» خواهد شنید و راه بازگشتی نخواهد بود.

وی تأکید کرد: باید پیش از رسیدن آن لحظه، با توبه، عمل صالح، خدمت به خلق و بیداری دل، از فرصت عمر بهره برد تا گرفتار حسرت ابدی نشویم.

انتهای پیام/