به گزارش خبرگزاری حوزه، مرحوم استاد علی صفائی حائری در یکی از آثار خود به موضوع «توافق با کافر» اشاره کرده است که تقدیم شما فرهیختگان می شود.
با کافر چگونه باید برخورد داشت؟ آیا میتوان با آنها به توافق رسید؟ میتوان از آنها دوست گرفت؟ میتوان با آنها زدوبند کرد؟ پیمانها چه وقت بسته میشوند و چه وقت شکسته میشوند؟ آیا با تمامی کفار، در یک زمان، یک نوع برخورد باید داشت؟ یا آنها هم مراتبی دارند؟
طرف، دشمن است و افراط و تفریط، عکسالعمل ناهنجارتری دارد؛ چون سایۀ رأفت و رحمت پناهی ندارد، که تیغۀ اعتقاد و مرز فکر و طرح و عمل، فاصل است؛ که اینها یک جور فکر نمیکنند و یک نقشه ندارند. پس کارهاشان یکی نیست؛ حتی اگر یکی باشند؛ و این است که گذشت و صفایی نیست، حتی اگر ادعایش را داشته باشند...
با توجه به مفهوم کفر و داستان چشمپوشی پس از یقین و آگاهی، دیگر جای صلحی میان مؤمن و کافر نیست. آنچه را که تو میخواهی و خدا میخواهد، او میشناسد و زیر پا میگذارد. تو با چنین همراهی، به کجا خواهی رفت؟
تو با او، نه در فکر، نه در طرح، نه در عمل، نه در تاکتیک و نه در استراتژی، نمیتوانی هماهنگ بشوی؛ و تو با او هیچ نقطۀ مشترکی نداری؛ نه در مبنا،نه در هدف؛ حتی در مبارزه با ظلم و استثمار هم نمیتوانی در مبنا و هدف و درنتیجه، در طرح و عمل یکی باشی، که مبنا و هدفِ مبارزه با ظلم، در تلقی تو از ظلم اثر میگذارد و در طرح مبارزه اثر میگذارد و در عمل و مبارزه اثر میگذارد.
منبع: کتاب چشمهای بسته، چشمههای کور
نظر شما