به گزارش خبرگزاری حوزه، کتاب «دین و هوش مصنوعی: یک مقدمه» نوشته بث سینگلر (Beth Singler)، با بررسی نمونه‌هایی از فرهنگ‌ها و سنت‌های دینی گوناگون، ابعاد مختلف تعامل دین و هوش مصنوعی را در محورهایی همچون مخالفت، پذیرش و سازگاری بررسی می‌کند و به پرسش‌هایی درباره آگاهی، روح، جاودانگی دیجیتال و آینده انسان در عصر فناوری می‌پردازد.
هوش مصنوعی چه نسبتی با دین دارد؟ آیا فناوری‌های هوشمند می‌توانند با باورهای دینی تعارض پیدا کنند، در خدمت مناسک و فعالیت‌های مذهبی قرار گیرند یا حتی زمینه‌ساز شکل‌گیری ادیان جدید شوند؟
کتاب «دین و هوش مصنوعی، نوشته بث سینگلر، با واکاوی این پرسش‌ها، به بررسی پیوندهای پیچیده میان دین و فناوری‌های هوشمند می‌پردازد.
سینگلر تعامل دین و هوش مصنوعی را در سه محور اصلی مخالفت، پذیرش و سازگاری بررسی می‌کند؛ از مخالفت‌های دینی با هوش مصنوعی و استفاده از ابزارهای هوشمند در دعا و تولید محتوای مذهبی، تا تأثیر الگوریتم‌ها بر تجربه دینی و شکل‌گیری جنبش‌های نوین دینی مبتنی بر فناوری.
این کتاب همچنین به پرسش‌های عمیق‌تری می‌پردازد:
آیا هوش مصنوعی می‌تواند آگاهی، احساس یا روح داشته باشد؟
آیا می‌توان از طریق فناوری به جاودانگی دیجیتال دست یافت؟
و روایت‌های دینی و اسطوره‌هایی مانند گولم چه نقشی در فهم ما از موجودات مصنوعی دارند؟
یکی از بخش‌های کتاب، بررسی پیوند هوش مصنوعی با تراانسان‌گرایی و پساانسان‌گرایی است؛ حوزه‌ای که در آن، مسئله ارتقای انسان، زندگی پس از مرگ دیجیتال و مرز میان انسان و موجودات مصنوعی، پرسش‌های تازه‌ای درباره هویت، آفرینش و آینده انسان مطرح می‌کند.
این کتاب مقدمه‌ای برای شناخت پیوندهای پیچیده دین و هوش مصنوعی است و نشان می‌دهد که این دو حوزه، برخلاف تصور اولیه، نه‌تنها با یکدیگر در تعارض نیستند، بلکه گاه بر یکدیگر تأثیر می‌گذارند و حتی درهم‌تنیده می‌شوند.
نظر شما