روایت امام شهید از معیار تشخیص حق از باطل در کلام امیرالمؤمنین(ع)

به گزارش خبرگزاری حوزه، در طول تاریخِ نبوت‌ها، دشوارترین چالش پیش روی انسان‌های حقیقت‌جو، همواره تشخیص دقیق حق از باطل بوده است.اکثرِ مردم ذاتاً به دنبال حق‌اند، اما چون حق و باطل همیشه در شکل خالص خود ظاهر نمی‌شوند، بسیاری دچار شبهه می‌شوند.رهبر شهید انقلاب، با تکیه بر حکمت علوی، رمز این دشواری را در ترفند «آمیختن حق و باطل» جستجو می‌کنند.

رهبر شهید انقلاب رضوان الله تعالی علیه:

مسأله‌ی تشخیص حق از باطل، یکی از آن مسایلی است که در طول تاریخ بشر و تاریخ نبوتها، نقطه‌ی دشوار زندگی انسانها به حساب می‌آمده است. همه مایلند حق را تعقیب کنند و به آن عمل نمایند. همه مایلند از باطل اجتناب کنند. البته، غیر از انسانهایی که وجودشان به آتش قهر الهی تبدیل شده است و مظهر شیطانند، عموم مردم و انسانهای دارای عقل و انصاف و صفات انسانی، می‌خواهند از باطل اجتناب بکنند و به حق گرایش پیدا نمایند؛ اما تشخیص اینها، همیشه آسان نیست.
امیرالمؤمنین(علیه‌الصّلاةوالسّلام) در یکی از خطبه‌هایی که دردمندی آن بزرگوار، در کلمات و جملات آن آشکار است، همین مطلب را بیان می‌کنند. می‌فرمایند: اگر حق صریح و خالص بود، کسی به شبهه نمی‌افتاد و اگر باطل لخت و عریان ظاهر می‌شد، کسی از آن تعقیب نمی‌کرد. «ولکن یوخذ من هذا ضغث و من هذا ضغث فیمزجان فهنالک یستولی الشّیطان علی اولیائه». یعنی دستهای کج‌اندیش و ترفندکار، قسمتی از حق را با باطل مخلوط می‌کنند و لعابی از حق روی باطل می‌دهند تا باطل قابل عرضه شود و برای مردم ساده‌لوح، قابل قبول باشد. این‌جاست که شیطان بر دوستانش مستولی شده و حق مشتبه می‌شود.

۱۳۶۸/۰۷/۱۲ بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم