حوزه/ شهید سید محمدباقر صدر در مواجهه با انتقادها و ناسزاگوییهایِ شاگردِ سابقِ خود، با تمایز قائل شدن میانِ «خطایِ در باور» و «بیمبالاتی در دین»، نشان داد که قضاوت درباره عدالتِ افراد، نیازمندِ رعایتِ انصاف و پرهیز از نگاههایِ خودمحورانه است؛ آموزهای که آیتالله سید کاظم حائری آن را در کتاب مباحث الأصول ثبت کرده است.
به گزارش خبرگزاری حوزه، کتاب مباحث الأصول آیتالله سید کاظم حائری، روایتی تکاندهنده از سعهصدر و عدالتسنجی شهید سید محمدباقر صدر ارائه میدهد که در آن، استاد با وجود ناسزاگوییِ شاگرد سابقش، وی را همچنان عادل میخواند و تأکید میکند که «من معیار عدالت نیستم»؛ درسی بزرگ برای پرهیز از خلطِ منافع شخصی با موازین شرعی.
آیتالله سید کاظم حائری: یکی از طلاب شهید صدر درس خود نزد ایشان را نیمهکاره رها کرد و خطمشی فکریاش را تغییر داد. پس از اینکه درس را ترک کرد گاهی در غیاب شهید صدر به ایشان ناسزا میگفت و در حضور مردم از او انتقاد میکرد. بسیاری از حرفهایش نیز به گوش استاد بزرگ ما میرسید. روزی من در محضر شریف ایشان نشسته بودم که حرف این طلبه پیش آمد. شهید صدر گفت: «من هنوز معتقدم این شخص عادل است و حرفهایی که بر زبان آورده به خاطر خطا در باورش [نسبت به من] است، نه بیمبالاتیاش در دین».
منبع: مباحث الأصول، قسم دوم، ج١، ص۴١
نظر شما