به گزارش خبرگزاری حوزه، مجموعه مباحث مهدویت با عنوان «به سوی جامعه آرمانی»، با هدف نشر آموزهها و معارف مرتبط با امام زمان عجلاللهتعالیفرجهالشریف، تقدیم شما فرهیختگان گرامی میشود.
شاید این سوال را از خودتان پرسیده باشید که چرا دنیای ما، دنیایی که باید پر از مهر و محبت باشد، مملوّ از ظلم و ستم است. انسان تا به کِی باید شاهد این همه بیعدالتی و تبعیض باشد؟
چرا باید عدهای به علت ظلمِ ظالمان در فقر مطلق به سر برند و حتی سادهترین نیازهای زندگیشان را نتوانند برآورده کنند؟ چرا باید عدهای فقط به خاطر رنگ پوستشان مورد ظلم واقع شوند؟ چرا باید شاهد کودکانی باشیم که استخوانهای بدنشان از گرسنگی نمایان شده؟ تا به کی باید شاهد ویرانشدن خانههای مردم بیگناه، زیر بمباران جنگندههای نظامی باشیم؟ تا به کی باید شاهد پدران و مادرانی باشیم که کودکان بیگناه و به خون آغشته خویش را بر روی دستان خود حمل میکنند؟
به پشتوانه کدام شخص و کدامین امید، این مشکلات مرتفع میگردند؟ چه کسی قرار است پاسخ عاملان این همه جنایت و بیعدالتی را بدهد؟ در کدامین محکمه دنیایی، داد این مظلومان ستانده خواهد شد؟ و دهها سؤال دیگر که ذهن هر انسان آزادهای را به خود مشغول میکند.
اما سؤالات دیگری غیر از مسائل دنیوی نیز وجود دارند که میتواند ذهن یک انسان متفکر را متوجه خود کنند.
به عنوان مثال، داستان این زندگی چیست؟ ارتباط خدایی که عناصر این عالم عجیب و پیچیده را اینگونه منظم در کنار هم قرار داده و برای هر کدام از آنها وظیفه خاصی مشخص کرده با منِ انسان چگونه است؟ خلاصه اینکه نسبت به چگونگی هدایت خود و این ارتباط نمیتوان غافل و بیتوجه ماند.
این پرسشها، پرسشهایی نیستند که بتوان به راحتی از کنار آنها عبور کرد؛ چرا که ما – به عنوان انسان – مزیّن به قوّه عقل هستیم. عقلی که ما را وادار به تفکر میکند و چقدر بد است اگر سرتاسر وجود انسان را لذتهای شهوانی و حیوانی فرا بگیرد و مملکت وجودش از نور تعقّل و تفکر خالی و بیبهره بماند؛ چه خُسران بزرگ و عجیبی!!!
مطالب و سؤالات مطرحشده، میتواند انگیزهای باشد تا ما را وادار به جستجو کند و به دنبال چیزی یا کسی بگردیم تا بتواند پاسخی باشد برای پرسشهای ما و مرهمی باشد برای دردهای ما.
و این همان چیزی است که از آن به عنوان «امید» یاد میشود؛ امید به هدایت، امید به نجات، امید به آیندهای روشن.
امید و نجاتی که در قالب یک «منجی»، در قالب یک «هادی و راهنما» ظهور و بروز پیدا میکند. نجاتدهنده و هدایتگری که در تمامی ادیان مژده آمدنش داده شده است.
یهودی، مسیحی، مسلمان، زرتشت، هندو، بودا و حتی بسیاری از کسانی که از هیچ دینی پیروی نمیکنند نیز امید به آمدن منجی را جزء اعتقاد لاینفکّ خویش میدانند. اعتقادی که به هنگام تنگناها و گرفتاریها، مایه آرامش آنان و التیامی برای غصهها و دردهای آنان است.
مژده آمدن منجی در اسلام
در دین اسلام و در مذهب تشیّع نیز به وفور صحبت از آمدن اوست. کسی که میآید و زمینی که از ظلم و ستم پر شده را مملوّ از عدل و داد میکند. کسی که امید مستضعفان جهان و دشمن ظالمان و ستمگران خواهد بود. کسی که خدا با ظهورش، لطف خود را بر بندگان خویش کامل میگرداند؛ با این تفاوت که به اعتقاد شیعیان، منجی عالم بشریت، اکنون در میان مردم زندگی میکند، بدون اینکه شناخته شود، تا زمانی که خداوند متعال به ایشان اجازه معرفی و ظهور دهد. بنابراین به عقیده شیعیان، ظهور به معنای شناختهشدنِ منجی است.
این بحث ادامه دارد...
نظر شما