حجتالاسلام والمسلمین علی اصفهانی در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با تبریک به مناسبت سالروز میلاد جواد الائمه (ع) اظهار داشت: سخن گفتن درباره پیشوایان معصوم (ع) کاری است به غایت دشوار، اما از باب تبرک و استفاده از فیض وجودی آنان، به بیان بخشی از فضایل و کرامات مربوط به ولادت و طفولیت امام جواد الأئمه (ع) میپردازیم.
استاد حوزه افزود: مادر گرامی حضرت، بانویی والامقام بودند که نامهای متعددی مانند «درّه»، «سبیکه»، «ریحانه» و «سکینه» داشتند. نام «خیزران» نیز توسط امام رضا (ع) برای ایشان انتخاب گردید. قدر متیقن آن است که این بانو از قاره آفریقا و منسوب به خاندان ماریه قبطیه، همسر پیامبر اکرم(ص) بودند. امام رضا (ع) ایشان را در مکه خریداری نمودند و پس از مدتی، این صدف پاک، قابلیت پرورش گوهر بینظیر عالم هستی، یعنی امام جواد (ع) را یافت. دلیل نامیدن ایشان به «درّه»، تلألؤ و درخشش چهرهاش به نور امامت در دوران بارداری از آن حضرت بود.
حجتالاسلام والمسلمین اصفهانی خاطرنشان کرد: هنگام بشارت ولادت امام جواد (ع)، امام رضا (ع) فرمودند: «برای من فرزندی به دنیا آمده که شبیه موسی بن عمران(ع) - شکافنده دریاها - و شبیه عیسی بن مریم (ع) است. مادرش پاک و پاکیزه است.» این تشبیهات بسیار عمیق و پر معناست. تشبیه به حضرت موسی (ع) اشاره به آیندهای دارد که آن امام همام، دریاهای جهل و ستم را خواهد شکافت و تشبیه به حضرت عیسی (ع) ناظر بر اعجاز تکلّم در کودکی و برکت بیپایان وجودی ایشان است.
وی در تفسیر این تشبیهات افزود: درباره حضرت عیسی (ع) میخوانیم: «و مرا هر کجا که باشم، با برکت قرار داد.» در مورد امام جواد (ع) نیز از امام رضا (ع) روایت شده است: «این مولودی است که برای شیعیان ما، مولودی با برکتتر از او زاده نشده است.» همچنین، همانگونه که عیسی (ع) در گهواره به پیامبری مبعوث شد و سخن گفت، مقام امامت نیز در کودکی به امام جواد(ع) منتقل گردید و ایشان نیز در طفولیت به تکلّم و انجام معجزه پرداختند.
استاد حوزه در ادامه به ذکر نمونهای عینی از کرامات دوران طفولیت امام جواد (ع) پرداخت و بیان کرد: روایت شده است «محمد بن میمون» که نابینا بود، با نامهای از امام رضا (ع) به مدینه نزد امام جواد (ع) که در آن زمان کودک بودند، شرفیاب شد. حضرت پس از مطالعه نامه، از حال چشمان او پرسیدند و پس از آگاهی از نابیناییاش، دست مبارک خود را بر چشمان وی کشیدند و بیناییاش به طور کامل بازگشت. این روایت گواهی روشن بر دو امر است: نخست، تکلّم و درک عمیق امام در سنین کودکی، و دوم، برخورداری از قدرت اعجاز و کرامت.
حجتالاسلام والمسلمین اصفهانی تأکید کرد: اینگونه عظمتها برای اهل بیت (ع) جای شگفتی نیست؛ چرا که آنان پیوندی ناگسستنی با عالم ملکوت دارند، مؤید به روح القدس هستند، از هر پلیدی مبرّا و به هر فضیلتی آراستهاند. همانگونه که امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: «سیل دانش از من فرومیریزد و پرنده خیال به سراغ من نمیآید.» آنان در انوار الهی غرق بودند و تنها برای هدایت بشریت و اقامه حجت بر زمین قدم نهادند. افتخار و فخر ما ساکنان خاکی همین بس که چنین پیشوایان ملکوتی، خیمه وجود خود را در میان ما برافراشتند و ما را مورد لطف و توجه بیکران خود قرار دادند. مطالعه این کرامات، نه تنها موجب معرفت افزایی، بلکه سبب افزایش محبت و تبعیت عملی از آن ذوات مقدس میگردد.
نظر شما