حجت الاسلام و المسلمین علیرضا رحیمی نژاد از اساتید حوزه در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به انتشار پرسش هایی درباره الزام رعایت حجاب در شبکه های مجازی، به موضوع «پاسخ به شبهه ای تکراری در باب حجاب» پرداخت.
استاد حوزه خاطرنشان کرد: سؤالی است که در شبکه های مجازی انتشار داده میشود مبنی بر اینکه چرا زنان ایرانی باید حجاب بزنند؟ مگر قرآن نمی فرماید «لا إکراه فی الدین»؟ چرا آزادی شخصی تا این حد، محدود شده است و آیا حجاب ما اجباری است؟
وی افزود: در پاسخ باید بگوییم حجاب، اجباری نیست؛ بلکه این «پوشش اجباری» است که وجود دارد. تفاوت «حجاب اجباری» و «پوشش اجباری» در این است که حجاب اسلامی، معیار مشخصی دارد؛ مبنی بر اینکه موها پوشیده باشد، مچ دست و ساعد دیده نشود. اما امروز کسی در خیابان ها اگر کمی از موی سرش پیدا باشد، کاری ندارد. کلام در رعایت حداقل پوشش اجتماعی است. مگر نه اینکه همه کشورها حداقلی از پوشش را الزامی می دانند؛ هیچ کشوری در دنیا نیست که هر کس با هر لباسی که بخواهد، به دانشگاه یا محل کارش برود! باید این نکته را درک کرد که حتی در غرب هم لزوم رعایت پوشش اجتماعی وجود دارد؛ البته که شکل آن متفاوت است.
حجت الاسلام والمسلمین رحیمینژاد یادآور گردید: اگر قرآن کریم میفرماید: «لا اکراه فی الدین» به این معنا است که تو نمیتوانی به کسی اجبار کنی که به حقیقت، به باور برسد. اما آنگاه که سخن از قانون عمومی جامعه میشود، دیگر موضوع دین نیست؛ بلکه موضوع نظام و نظم اجتماعی است. مانند این است که کسی بگوید «من به قانون ترافیک اعتقاد ندارم!» اما وقتی ماشین را بیرون میبرد، باید قانون را رعایت کند، چون این، یک اجبار اجتماعی است. این حق فردی هر کسی است که باورهایش را انتخاب کند؛ ولو باورش عدم اعتقاد به حجاب باشد. اما وقتی وارد جامعه میشود، حقوق فردی و حقوق اجتماعی را باید با هم سنجید.
استاد حوزه افزود: در هلند و امریکا و فرانسه ادعا میشود که دین آزاد است. اما وقتی ملانیا ترامپ که یک مسیحی است، به واتیکان میرود، روسری به سر میگذارد، چرا که احترام به قوانین مکان، موضوعیت و اهمیت دارد. این دقیقاً مشابه الزام به رعایت قوانین پوشش در فضاهای عمومی است که یک امر جهانی برای حفظ نظم و احترام متقابل در جامعه محسوب میشود.










نظر شما