به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از اصفهان، امروز قلب پایتخت فرهنگ و تمدن ایران اسلامی؛ سهشنبه ۱۶ دیماه، شهر گنبدهای فیروزهای، شاهد برپایی اجتماعی بود که فراتر از یک گردهمایی معمولی، به مانوری عظیم از «وحدت ملی» و «هوشمندی سیاسی» بدل گشت؛ میدان امام حسین (ع) اصفهان و خیابانهای منتهی به آن، امروز به جایگاه تجلی عشقی عمیق به وطن و لبیکی جانانه به مقتدای مقتدر انقلاب بدل شد.
عقربههای ساعت هنوز به ۱۵ نرسیده بود که جویهای خروشان جمعیت از خیابانهای منتهی به میدان امام حسین(ع)، به سمت مرکز میدان آمدند؛ هوای زمستانی اصفهان با گرمای حضور مردمی که برای دفاع از «امنیت» و «عزت» خود به میدان آمده بودند، بهاری شده بود.
تابلویی هفترنگ از اتحاد اقوام و اقشار
نگاه که میگرداندی، میدان شبیه به یک تابلوی نقاشی زنده بود؛ فرشی از آدمها که دو تکهاش شبیه هم نبود اما در کل، معنای واحدی داشت؛ تصویر، تصویرِ یکدستی نبود و همین زیباییاش را دوچندان میکرد.
در یک سو، بختیاریهای غیور با آن کلاههای نمدی و چوقاهای خطدارِ سیاهوسفیدشان ایستاده بودند که هیبت کوهستان را به میدان آورده بودند؛ کمی آنطرفتر، پاکبانان شهر با همان لباسهای نارنجیِ کار که هنوز غبار خیابان را بر تن داشت، شانه به شانه روحانیون ایستاده بودند.
اینجا تضادها به وحدت رسیده بود؛ دستهای پینهبسته کارگری که پلاکاردی از مشکلات معیشتی را بالا برده بود، در کنار دستهای ظریف نوجوانی قرار داشت که با ذوق، پرچم کوچک ایران را در هوا میچرخاند.
صدای همهمهی جمعیت هم مثل همین تصویر، چندبُعدی بود؛ لهجهی غلیظ و شیرین اصفهانی با گویشهای لری و ترکی گره خورده بود؛ اینجا فقط یک «هویت» باقی مانده بود؛ یعنی مردمی که هم منتقدند، هم معترضند، اما پیش از هر چیز، صاحبِ این خاک و این امنیت هستند؛ این همان موزائیکِ بینظیر بود؛ قطعاتی که شاید در حالت عادی کنار هم ننشینند، اما امروز در میدان امام حسین (ع)، چفتِ هم شده بودند تا سدّی در برابر نفوذ بیگانه بسازند.
صدایی رسا برای مطالبات؛ مرزی به باریکی یک تار مو
آنچه مراسم امروز را از هر تجمعی متمایز میکرد، شعور سیاسی بالای حاضران بود؛ پلاکاردها و دستنوشتهها، پیام صریحی در بطن خود داشتند «ما گلهمندیم اما پای نظام ایستادهایم».
مردم اصفهان با تاسی به بیانات اخیر حضرت آیتالله خامنهای، با ظرافتی تحسینبرانگیز حساب «اعتراض به مشکلات معیشتی و سوءمدیریت» را از «آشوب و اغتشاش» جدا کردند.
مردم میگفتند که نان و معیشت حق مسلم ماست و مسئولان باید صدای این اعتراضات بهحق را بشنوند اما هرگز اجازه نخواهند داد که زخمهای اقتصادی، بهانهای برای نفوذ مگسهای دشمن بر پیکره امنیت ملی شود؛ آنها به صراحت اعلام کردند که صف معترض نجیب از صف مزدورانِ تحت فرمان ترامپ و نتانیاهو جداست.
در جایجای میدان، تصاویری از حضرت امام خمینی (ره) و سردار دلها، حاج قاسم سلیمانی به چشم میخورد که گویی ناظر بر این میثاق دوباره بودند؛ پلاکاردهای «مطیع رهبریم» و پرچمهای سرخرنگ «لبیک یا حسین (ع)» در وزش باد، حماسهای عاشورایی را تداعی میکرد.
لحظات اوج مراسم زمانی بود که جمعیت یکصدا، بغضِ فروخورده از کینهتوزیهای استکبار را به فریاد تبدیل کردند؛ شعار «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» چنان در فضای میدان طنینانداز شد که گویی دیوارهای نیمجهان لرزید؛ اصفهانیها نشان دادند که میدانند ریشه اصلی فشارها و تحریمها در کجاست و دشمن بداند که مردم ایران، دشمنشناسترین ملت تاریخاند.
با نزدیک شدن به دقایق پایانی، عهدی نانوشته در چشمان حاضران موج میزد؛ مشتهای گرهکردهای که رو به آسمان بلند شده بود، پیامی واحد داشت؛ «مشکلات ما به دشمن ربطی ندارد»؛ مردم اعلام کردند که انتقاداتشان درونخانوادگی است و برای اصلاح امور کشور، محکمتر از همیشه پشت سر رهبری ایستادهاند.
امروز اصفهان، پایتخت فرهنگ و تمدن، نشان داد که ریشههای این انقلاب در خاکِ غیرتِ مردمی است که حتی در سختترین شرایط معیشتی، شکوه و امنیت وطن را با هیچچیز معاوضه نمیکنند.
فریاد مطالبات در عین میثاق با ولایت
آنچه مراسم امروز را از هر تجمعی متمایز میکرد، شعور سیاسی و درک بالای حاضران بود؛ میدان امام حسین (ع) امروز شاهد پارادوکسی زیبا بود؛ مردمی که زخمخوردهی تورم و مشکلات معیشتی هستند، اما اجازه ندادند این زخم، راه را برای ورود ویروس آشوب باز کند؛ پلاکاردها و دستنوشتهها، پیام صریحی در بطن خود داشتند که «ما گلهمندیم اما پای نظام ایستادهایم.»
در جایجای میدان، پلاکاردهایی دیده میشد که بر لزوم شنیده شدن صدای اعتراضات بهحق مردم تاکید داشت؛ حاضران با صدایی رسا اعلام کردند که سفرههای کوچک شده و فشارهای اقتصادی را حس میکنند اما معتقدند که راه حل این مشکلات در داخل کشور و با تدبیر مسئولان است، نه در دل آشوبهای خیابانی که دیکتهشده از سوی بدخواهان است.
یکی از لحظات تاثیرگذار مراسم، زمانی بود که سخنران از ضرورت هوشیاری در برابر فتنهها گفت؛ جمعیت با تکبیرهای مکرر خود تایید کردند که «مشکلات خانوادگی ما به دشمن ربطی ندارد»؛ آنها با مرزبندی صریح میان خود و کسانی که به اموال عمومی آسیب میزنند، نشان دادند که معترض نجیب، دلسوز وطن است و هرگز برای رسیدن به حق خود، خانه را به آتش نمیکشد.
شرکتکنندگان با محکومیت اظهارات مداخلهجویانه مقامات آمریکایی و صهیونیستی، تاکید کردند که ترامپ و نتانیاهو حق ندارند خود را دلسوز ملت ایران نشان دهند؛ فریادهای «مرگ بر آمریکا» امروز در اصفهان، پاسخ قاطعی به کسانی بود که به خیال خام خود، مطالبات اقتصادی مردم را مسیری برای تضعیف اقتدار ایران میپنداشتند.
نظر شما