حجت الاسلام والمسلمین سیدعلی غروی، دبیر جامعه مبلغین در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در تهران با بیان اینکه دوران امامت امام موسی کاظم (ع) با اوج قدرت خلافت عباسی همزمان بود، اظهار داشت: خلفای عباسی دوران امام موسی کاظم (ع) همگی در ضدیت با شیعه قرار گرفته و فشار بسیاری را متوجه امام و اصحاب ایشان کردند. برای همین حضرت همواره در برابر حکومت وقت تقیه میکرد و شیعیان را نیز به این کار سفارش میکردند.
دبیر جامعه مبلغین افزود: دوران ۳۵ ساله امامت حضرت با خلافت منصور، هادی، مهدی و هارون عباسی همزمان بود. او چندین بار از سوی مهدی و هارون عباسی زندانی شد و در نهایت ایشان را در زندان به شهادت رساندند.
وی بیان کرد: با توجه به شرایط زمانی که امام موسی کاظم (ع) داشتند ایشان تلاش خویش را بر چهار محور متمرکز کردند: تبلیغ دین الهی و گسترش فرهنگ اسلام، تبیین و تشریح معارف و احکام الهی در قالب احادیث بلند و کوتاه و پاسخ به سوالات شفاهی و کتبی؛ پرورش انسانهای مستعد و تربیت شاگردان والامقام و شاخص در میدان علم و عمل و حفظ حراست آنان؛ مبارزه بی امان با حاکمان جور و ستم و غاصبان خلافت و شکستن صولت شیطانی آنان در میدانهای مختلف و تشریح مبانی حق؛ تربیت یاران مدیر و مدبر و خودساخته و نفوذ دادن آنان در مراکز حساس حکومتی تا مرز وزارت و استانداری به منظور خنثی سازی نقشههای مخرب و دین سوز دشمنان و کمک به مظلومان و محرومان و دفاع از حریم شیعیان. ساماندهی شیعیان با شیوههای مختلف تربیتی، علمی، مناظرههای سیاسی.
از مهمترین فعالیتهای علمی و فرهنگی امام موسی کاظم(ع) مناظرات ایشان با دانشمندان ملل مختلف بود
حجت الاسلام والمسلمین غروی گفت: یکی از مهمترین فعالیتهای علمی و فرهنگی امام کاظم(ع) بخش مناظرات ایشان با دانشمندان ملل مختلف و رهبران افکار و مکاتب فکری عصر خود بود. این مناظرات اغلب از سوی افراد دیگر ترتیب داده میشد و هدف اصلی از برپایی اکثر آنها، شکست امام (ع) و در نتیجه منزوی ساختن حضرت بود. تعدادی از این مناظرات با خلفای عباسی و همینطور برخی از وابستگان آنها بوده است که نتیجه تمام این مناظرات، برتری حضرت و درماندگی طرف مقابل بود.
وی با اشاره به مناظره حضرت با هارونالرشید، خاطرنشان کرد: روزی هارون الرشید امام کاظم (ع) را احضار کرد و گفت: من نمیدانم شما چرا خود را سزاوارتر از ما به پیامبر (ص) میدانید، در حالی که در زمان رحلت آن حضرت عموی ایشان عباس، جد ما در حال حیات بوده و با بودن عمو، به عموزاده (امیرالمومنین (ع) ارث نمیبرد؟ تا از طریق او مقام امامت به شما منتقل شود؟ حضرت در ابتدا تقاضا کرد که صلاح است خلیفه در این موضوع بحثی نکند. ولی هارون اصرار کرد و گفت حتماً باید برتری خود را نسبت به ما ثابت نمائید.
وی ادامه داد: امام کاظم (ع) فرمودند: اکنون که چنین است من به دو جهت بر شما برتری دارم اول آنکه بعد از ارتحال پیامبر اکرم (ص) دخترشان حضرت فاطمه زهرا (س) در قید حیات بود و با بودن فرزند به عمو ارث نمیرسد. پس ما از طرف مادر منسوب به پیامبر اکرم (ص) هستیم و مقدم بر شماییم که از طریق عمو با پیامبر (ص) نسبت دارید. دوم نیز آنکه از خلیفه سوال میکنم اگر رسول گرامی اسلام (ص) زنده شود و از دختر شما خواستگاری کند، آیا دخترت را به او تزویج میکنی؟ هارون گفت: صد البته و به این وصلت افتخار هم خواهم کرد. حضرت فرمودند من به ایشان دختر نخواهم داد و البته آن پیامبر (ص) هم هرگز تقاضای وصلت با با دختر من را نمیکند، زیرا اولاد من، همان اولاد ایشان هستند و ازدواج با نوه، شرعاً حرام است. پس ما به این دو دلیل به پیامبر اکرم (ص) نزدیکتر هستیم و نوبت به شما نمیرسد.
دبیر جامعه مبلغین در خصوص مناظره با محمد بن حسن شیبانی، گفت: محمد بن حسن شیبانی در حضور هارونالرشید با امام کاظم (ع) مناظره کرد و از حضرت پرسید آیا بر محرم رواست بر روی محمل خود هنگام حرکت سایهای افکند؟ حضرت فرمود: در حال اختیار جایز نیست. سپس پرسید آیا جایز است در حال اختیار زیر سایهبان حرکت کند؟ حضرت فرمود: بلی. محمد بن حسن با شنیدن این جواب که به ظاهر دارای تناقض بود خنده تمسخرآمیزی کرد.
وی ادامه داد: امام کاظم (ع) فرمودند: آیا از سنت رسول خدا (ص) تعجب میکنی و آن را به استهزا میگیری؟ رسول خدا (ص) در هنگام احرام سایهبان محمل را برداشتن، ولی در زیر سایهبان حرکت کرد. سپس حضرت خطاب به محمد بن حسن فرمود: ای محمد احکام الهی با هم قیاس نمیشوند و هر کس بعضی از آنها را با بعضی دیگر قیاس کند، دچار گمراهی شده است. محمد بن حسن با شنیدن این پاسخهای کوتاه و مستدل از پاسخ دادن بازماند و سکوت اختیار کرد.
توصیفات مورخان و محدثان سنی درباره شخصیت امام موسی کاظم(ع)
وی با اشاره به توصیفات مورخان و محدثان شیعه و سنی درباره شخصیت امام موسی کاظم گفت: شیخ مفید درباره آن حضرت میگوید: ابوالحسن موسی فقیهترین و سخی ترین و با شخصیت ترین اهل زمان خود بود. شیخ طبرسی مینویسد آن حضرت حافظ ترین مردم نسبت به کتاب خدا بود و مردم مدینه ایشان را زینت کوشندگان در عبادت خدا مینامیدند. ابن ابی الحدید از بزرگان معتزلی اهل سنت درباره آن حضرت چنین مینویسد فقاهت، دیانت، عبادت و بردباری و شکیبایی، همه در آن حضرت جمع بود، یعقوبی، مورّخ شهیر اهل سنت، درباره وی مینویسد موسی بن جعفر عابدترین مردم زمان خود بوده است.
استاد حوزه علمیه تهران ادامه داد: آنچه از سجایای امام، بیش از همه قابل توجه بوده، کرم و سخاوت آن حضرت است که ضرب المثل بوده است. ابن عنبه در این باره مینویسد همواره نزد او کیسههایی از زر بود و به هر کسی که میرسید و یا به هر کسی که به احسان آن حضرت چشم داشت از آنها میبخشید، به طوری که کیسههای زر او ضرب المثل شده بود. سخاوت امام حتی شامل کسانی میشد که به آزار و اذیّت او میپرداختند. مانند کمکی که به یکی از نوادگان عمر بن خطاب نمود با وجود آنکه آن شخص به حضرت اهانت میکرد و همین امر باعث شد از رفتار پیشین خود پشیمان شود.
زهد بی نظیر حضرت کاظم(ع) در زندان
کارشناس دینی اضافه کرد: از جمله خصایص دیگر آن حضرت زهد و عبادت ایشان بود. حضرت کاظم (ع) سال های متمادی در زندان به سر برده و در تمام این مدت به عبادت خدا مشغول بود؛ به طوری که بسیاری از زندانبانان ایشان تحت تأثیر قرار گرفته و از نگهداری امام در آن شرایط سخت خودداری میکردند.
حجت الاسلام والمسلمین غروی با بیان اینکه بیان سیره و سنت امام کاظم (ع) برای عمل کردن به آن است، گفت: مردم با شنیدن و مطالعه سیره اهل بیت عصمت و طهارت (ع) تا آنجا که می توانند باید خود را به سبک زندگی پیشوایان دینی نزدیک کنند.
وی خاطرنشان کرد: مبلغان در بیان سیره و سنت بزرگان دینی باید به گونه ای عمل کنند که برای مردم کاملا ملموس و قابل تحقق باشد نه اینکه به نحوی عمل کنند که مردم عمل به سیره اهل بیت (ع) را غیر ممکن بدانند.
نظر شما