افتتاحیه جشنواره فجر با یک تریلر اجتماعی جسورانه

خبرگزاری حوزه، * "این نوشته صرف‌نظر از حواشی مربوط به روحانی بودن فیلمساز در جشنواره است"؛ اولین اثر سینمایی بلند این فیلمساز روحانی به نوعی فیلم افتتاحیه چهل و چهارمین جشنواره فجر هم بود. فیلمی تأثیرگذار با قصه‌ای هیجان‌انگیز و پرکشش در ژانر اجتماعی، جنایی که قرار است به بحران جنسی و همجنس‌گرایی بپردازد اما درگیری‌ها ناخواسته به خانواده‌ها، پلیس و جامعه کشیده می‌شود.

فیلمساز به خوبی می‌داند که اینجا با شعارهای گل‌درشت و پلاکاردهای اخلاقی نباید وارد ماجرا بشود و در عین این که سینما را منبر مدرنی قلمداد می‌کند اما برای گفتگو با مخاطب روش دیگری در پیش می‌گیرد. همه چیز با یک تصادف آغاز می‌شود و پلیس قهرمان فیلم که از قضا یک دختر هم دارد قصد ندارد پرونده را رها کند.

فیلم دو مقوله را از یاد نبرده و اتفاقاً؛ بر وجودش پافشاری می‌کند؛ مورد اول داستان و ساخت فیلمی که بلد باشد حرفش را با داستان گفتن بزند و دوم محوریت یک قهرمان؛ و دیدیم که در پایان برگ برنده فیلم همین دو مسأله بود.

ژانر فیلم از همان ابتدا از بستر روانشناختی همجنس گرایی خارج و به یک ماجرای گروگان‌گیری تبدیل می‌شود که ظاهرا به خاطر خط قرمزهای سینمای ایران امکان ادامه نداشته اما فیلم می‌داند چه می خواهد و ما را با یک ضد قهرمان روانی که از فیلم سایکوی هیچکاک الگو برداشته روبرو می‌کند.

موسیقی متن فیلم وظیفه بزرگی در راستای القای احساسات، عواطف و هیجانات فیلم بر عهده داشته و از حد و مرز خارج نشده، بازی‌ها عموما مناسب و کم اشتباه است و به جز یکی دو مورد از جمله بازی شخصیت ماهک ایراد آنچنانی ندارد. اصلی ترین دلیل نارسایی این پرسوناژ شخصیت مبهم و رها شده این کاراکتر است که به جای پیچیدگی و ضدقهرمان بوده از بلاتکلیفی رنج می‌برد.

بازی روان و بی تکلف پیام احمدی‌نیا هم بسیار در خدمت داستان و فیلم قرار گرفته و به نظر می‌رسد از جایگاه خوبی برای نقش مکمل برخورد شود.

از نقاط ضعف فیلم باز هم باید از ضعف در سناریو، بازی بد شخصیت‌های لیلا و ماهک، پرداختن بی‌مورد و پرتکرار به امور اداری پلیس و عدم ریشه‌یابی علت دغدغه‌های کاراکتر قهرمان فیلم و سرگردانی و بی‌هویتی شخصیت حسن و اصرار به ارجاع و تقلید از بی‌خوابی کریستوفر نولان، روانی هیچکاک و انبوهی از فیلم‌های اروتیک همجنس گرایانه نام برد و از نقاط قوت علاوه بر تصاویر مناسب و کادرها می‌توان به صداگذاری مناسب، طراحی صحنه و لوکیشن و پایان‌بندی قوی و احساسی فیلم اشاره کرد.

سیدمهدی باباپور