حجت الاسلام و المسلمین مجتبی خندان، از اساتید حوزه علمیه در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به عدم اختصاص «غیبت» تنها به حضرت ولی عصر (عج)، اظهار داشت: در قرآن کریم، سرگذشت پیامبرانی بیان شده که آنان نیز دوران غیبتی را تجربه کردهاند. از این رو، مسئله غیبت امری جدید نیست، بلکه مشابهات تاریخی متعددی دارد و وجه تمایز اصلی، طولانیتر بودن دوران غیبت حضرت مهدی (عج) است.
استاد حوزه افزود: از جمله پیامبرانی که غیبت آنان در روایات و منابع اسلامی ثبت شده، میتوان به حضرت هود، ادریس، صالح، شعیب، ابراهیم، یوسف، موسی، سلیمان، الیاس، عزیر، یونس و عیسی (علیهمالسلام) اشاره کرد. بررسی این سرگذشتها میتواند درک بهتری از فلسفه غیبت به دست دهد.
غیبت در سیره انبیای اولوالعزم و دیگر پیامبران
وی با تشریح نمونهها خاطرنشان کرد: غیبت حضرت ادریس (ع) آنقدر طول کشید که شیعیانش در تنگنا قرار گرفتند، تا آنکه ظهور کرد و مژده آمدن حضرت نوح (ع) را داد. همچنین، پس از رحلت نوح (ع)، غیبت طولانی حضرت هود (ع) باعث ناامیدی و بازگشت برخی به بتپرستی شد و حضرت در اوج یأس و بلای قوم ظهور کرد.
استاد حوزه در ادامه به غیبت حضرت صالح (ع) اشاره و تصریح کرد: بر اساس روایت امام صادق (ع) در کتاب «کمال الدین»، حضرت صالح (ع) چنان دگرگون شد که هنگام بازگشت، قومش او را نشناختند و او را تکذیب کردند. داستان حضرت ابراهیم (ع) نیز قابل تأمل است؛ ولادت و بخشی از زندگی ایشان به صورت مخفیانه سپری شد، به گونهای که حتی نزدیکان از مقامش آگاه نبودند.
حجت الاسلام و المسلمین خندان ابراز کرد: حضرت شعیب (ع) نیز پس از سالها تبلیغ و کهولت سن، غایب شد و هنگام بازگشت به شکل جوانی شاداب ظهور کرد، اما قومش نپذیرفتند. غیبت حضرت یوسف (ع) بیست سال طول کشید که بخشی از آن در چاه، زندان و سپس در مقام حکومت گذشت. او در مصر بود و پدرش، حضرت یعقوب (ع)، در فلسطین، و برادرانش او را میدیدند ولی نمیشناختند؛ امری که شبیه به وضعیت حاضر در عصر غیبت کبری است.
وی در مورد غیبت حضرت موسی (ع) بیان کرد: بر اساس روایتی که در «کمال الدین» از قول پیامبر اکرم (ص) نقل شده، حضرت یوسف (ع) هنگام وفات، از غیبت و شدایدی خبر داد که بر بنیاسرائیل وارد میشود تا زمان ظهور «قائم از اولاد لاوی»، و این انتظار چهارصد سال به طول انجامید. حضرت موسی (ع) نیز قبل از نبوت، سالها از دیدهها پنهان بود.
استاد حوزه در مورد غیبت حضرت سلیمان (ع)، خاطرنشان کرد: پس از انتخاب آن حضرت توسط داوود (ع)، خداوند او را برای مدتی از قومش غایب ساخت تا آنان را بیازماید. در این مدت، حتی همسر سلیمان (ع) از هویت واقعی او آگاه نبود.
حجت الاسلام و المسلمین خندان به غیبت حضرت الیاس (ع) اشاره کرد و یادآور شد: ایشان به دلیل توطئه قتل، به امر خدا به کوهها پناه برد و هفت تا ده سال غایب شد و پس از آن، با هدایت یک فرد مؤمن، گروهی به او ایمان آوردند و دوران غیبت پایان یافت. همچنین، خواب صدساله حضرت عزیر (ع) که در قرآن آمده، خود نوعی غیبت از صحنه جامعه محسوب میشود.
علل حکیمانه غیبت امام زمان (عج)
حجت الاسلام و المسلمین خندان به تبیین علل غیبت امام عصر (عج) پرداخت و اظهار کرد: بر اساس آموزههای دینی، غیبت آن حضرت دلایل متقنی دارد:
دلیل اول: مصون ماندن از بیعت با حاکمان ستمگر. بر خلاف ائمه پیشین که ناگزیر در دورههایی تحت سیطره ظالمان بودند، آخرین حجت الهی نباید زیر یوق بیعت طاغوت باشد.
دلیل دوم: آزمایش و امتحان مردم. خداوند در سوره عنکبوت میفرماید: «آیا مردم گمان کردند همین که گفتند ایمان آوردیم، رها میشوند و مورد آزمایش قرار نمیگیرند؟» غیبت، بستری برای غربالگری مؤمنان راستین از دیگران است.
دلیل سوم: احساس نیاز عمیق به امام. غیبت باعث میشود جوامع انسانی، پس از تجربه درماندگیهای ناشی از فقدان رهبری الهی، به ضرورت وجود امام معصوم و جایگاه بیبدیل او پی ببرند و برای فرجش اشتیاق واقعی پیدا کنند.
حجت الاسلام و المسلمین خندان تأکید کرد: مطالعه تاریخ انبیا نشان میدهد غیبت، سنتی الهی برای تربیت پیروان و آمادهسازی زمینه ظهور است. آشنایی با این سیره، درک ما را از دوران غیبت امام زمان (عج) عمیقتر و انتظارمان را هوشیارانهتر و فعالتر میسازد.
انتهای پیام. /
نظر شما