به گزارش خبرگزاری حوزه، مرحوم علامه مصباح یزدی در یکی از سخنرانی های خود به شخصیت امام خمینی رضوان الله تعالی علیه اشاره کرده است که تقدیم شما فرهیختگان می شود.
تصمیم بگیریم که دعای عهد را هر روز صادقانه بخوانیم.
هر روز تجدید میثاق کنیم که ما برای شهادت آماده ایم و حتی آرزو می کنیم که «إن حَالَ بَینِی وَ بَینَهُ الْمَوْتُ الَّذِی جَعَلْتَهُ عَلَی عِبَادِکَ حَتْماً مَقْضِیاً فَأَخْرِجْنِی مِنْ قَبْرِی مُؤْتَزِراً کَفَنِی شَاهِراً سَیفِی مُجَرِّداً قَنَاتِی مُلَبِّیاً دَعْوَةَ الدَّاعِی فِی الْحَاضِرِ وَ الْبَادِی».
باید آن قدر پابرجا باشیم که بگوییم اگر در زمان حیات هم توفیق نداشتیم که به شهادت برسیم، آرزو داریم که بعد از ظهور شما در رجعت برگردیم.
اگر نوکر امام زمانعجلاللهفرجهالشریف هستی، باید این طور باشی؛ شَاهِرا سَیْفِی مُجَرِّدا قَنَاتِی، سلاحم را کاملاً آماده و برهنه کرده باشم و از غلاف درآورده باشم.
به زبان امروزی دستم روی ماشه باشد.
نوکر امام زمان (عجل الله فرجه الشریف) آرزویش این است که این گونه باشد.
کسی که این گونه است، آیا حاضر است که به خاطر یک توهین یا سیلی، دست از وظیفه اش بکشد و از نوکری امام زمان (عجل الله فرجه الشریف) استعفا بدهد؟!
منبع: سخنرانی در تاریخ ۱۳۸۲/۰۶/۰۱
نظر شما