به گزارش خبرگزاری حوزه، ماه مبارک رمضان فرصتی بینظیر برای مناجات و نزدیک شدن به درگاه حضرت حق است. در این ماه نورانی، پرونده ویژه «طلوع بندگی» همراه با بخشهایی از دعاهای امام سجاد علیهالسلام در صحیفه سجادیه با بیان حجتالاسلاموالمسلمین سید عبدالرزاق پیردهقان، کارشناس صحیفه سجادیه، میهمان سفرههای افطار شما فرهیختگان خواهد بود.
بسم الله الرحمن الرحیم
در محضر صحیفه سجادیه، در دعای چهل و چهارم، دعای ورود به ماه مبارک رمضان هستیم. حضرت امام سجاد علیهالسلام فرمودند:
«الحمدلله الَّذِی هَدَانَا لِحَمْدِهِ وَجَعَلَنَا مِنْ أَهْلِهِ.»
امام سجاد علیهالسلام بیان میفرمایند که: «خدایا، من تو را شکر میکنم که وارد ماه مبارک رمضان شدهام و شکر میکنم که دست مرا گرفتی و مرا هدایت کردی تا حمد تو را بهجا آورم.»
هدایت به حمد الهی یکی از بزرگترین نعمتها برای انسان است. انسانی که توفیق حمد خدا را داشته باشد و اهل حمد شود، از لطف الهی برخوردار است.
در دعای اول صحیفه سجادیه نیز امام چنین میفرمایند:
«وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَوْ حَبَسَ عَنْ عِبَادِهِ مَعْرِفَةَ حَمْدِهِ عَلَی مَا أَبْلَاهُمْ مِنْ مِنَنِهِ الْمُتَتَابِعَةِ وَ أَسْبَغَ عَلَیهِمْ مِنْ نِعَمِهِ الْمُتَظَاهِرَةِ، لَتَصَرَّفُوا فِی مِنَنِهِ فَلَمْ یحْمَدُوهُ، وَ تَوَسَّعُوا فِی رِزْقِهِ فَلَمْ یشْکرُوهُ.»
حضرت بیان میکنند که: «خدایا، سپاس و حمد برای توست. اگر بندگانت را از رسیدن به معرفت حمد و شناخت حمد تو محروم کنی، آنان همچنان در نعمتهای وسیعی که به آنها عنایت کردهای غوطهور میشوند، اما شکر و حمد آن نعمتها را بهجا نمیآورند.»
اگر انسان نعمتی دریافت کند، رزقی به او داده شود، اما حمد و شکر آن نعمت را بهجا نیاورد، چه اتفاقی میافتد؟
امام سجاد علیهالسلام در ادامه در دعای اول صحیفه میفرمایند:
«وَ لَوْ کانُوا کذَلِک لَخَرَجُوا مِنْ حُدُودِ الْإِنْسَانِیةِ إِلَی حَدِّ الْبَهِیمِیةِ.»
این نکته بسیار عجیبی است؛ انسان اگر اهل حمد و شکر نباشد، از محدوده انسانیت خود خارج میشود و به حد بهیمیت و حیوانیت میرسد. حتی حضرت فرمودند: «فَکانُوا کمَا وَصَفَ فِی مُحْکمِ کتَابِهِ»؛ یعنی همانگونه که خدا در قرآن توصیف کرده است:
«إِنْ هُمْ إِلَّا کالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِیلًا»
اینها مانند انعام میشوند، بلکه گمراهتر از آنها. چرا که حیوانات اگر نعمتی به آنها داده شود، در محدوده عمل خود رام میشوند و در برابر صاحبشان تسلیم هستند و برای صاحبشان منفعت ایجاد میکنند، اما انسانی که اهل شکر نیست، از محدوده انسانیت خارج میشود و به درجهای از حیوانیت و حتی گمراهتر از آن میرسد.
خداوند انشاءالله توفیق دهد که ما اهل حمد خدا و اهل شکر نعمتهای او باشیم و ما را در مسیر کسانی قرار دهد که اهل حمد هستند و هدایت الهی بر ما سایه بیفکند.
پایان بحث را با این روایت بیان میکنم: امام صادق علیهالسلام فرمودند: «اگر کسی هر صبح چهار مرتبه بگوید: الحمدلله رب العالمین، و شب هم چهار مرتبه این ذکر را تکرار کند، آن روز جزو شاکرین و حامدین نوشته میشود.»
انشاءالله که ما نیز جزو شاکران و حامدان باشیم.
نظر شما