خبرگزاری حوزه | روایت اول: پرچمی به رنگ انتقام: آنگاه که رنگ سفید پرچم که نماد صلح است، به رنگ خون سرخ میشود و بالاتر از آن آنگاه که رنگ سفید پرچم به خون یک زن که منبع صلح و سکونت است، سرخ می شود، و البته آنگاه که رنگ سفید پرچم به خون زنی در خیابانهای شهرش، وطنش سرخ می شود، وانگهی آنگاه که آن زن در دفاع از جمعیتی مظلوم و ملتی ستم دیده و غارت شده (فلسطین) و در دفاع از صلح و زندگی و آزادی برایشان به خیابان آمده باشد، الا ای آزادگان دنیا قضاوت کنید، صلح و سازش در این مصاف تا چه اندازه بی معنا و بی آبروست؟!
روایت دوم: زنانگی به رنگ قیام
آنگاه که زن، زنانگی اش را مستور می کند و با جلال و جبروتش به میدان می آید، سرّ خفیه اش که همان جلال مستور در ذیل جمال است را به ظهور می کشاند، آنگاه عرصه ای جدید از جلال و حشمت زنانه پدید می آید که نیروی محرکه جامعه می شود و ظهور جلالی مردان را نیز راهبری می کند.
آنگاه است که یزیدیانی که از فهم هویت حقیقی زن عاجزند و از نظام تربیتی فاطمی و علوی سلام الله علیهما، بی خبرند، انگشت به دهان، غرق در پرسش از هویت چنین زنی، می پرسند:
«من هذه المتکبرة؟!»
رشادت یعنی تصویری از پرچم گلگون و آغشته به خون پاک بانوی هموطن که در راهپیمایی روز قدس صبح امروز (۲۲ اسفند ۰۴) بر اثر حمله هوایی آمریکایی-صهیونی به شهادت رسید.
نرجس رودگر
نظر شما