حجت الاسلام و المسلمین شعبانعلی سلمانپور از مبلّغان شهرستان آمل در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری با اشاره به فرا رسیدن هشتم شوال، سالگرد تخریب جنة البقیع اظهار داشت: وهابی های کور دل، با خیال باطل خود می پندارند که ساختن حرم، مسجد، گنبد و بارگاه در کنار مدفن بزرگان دین شرک است. بر اساس همین عقیدۀ باطل، به تخریب مقابر بزرگان دین می پردازند.
وی با اشاره به تخریب حرم مطهر چهار امام معصوم (ع) در جنة البقیع و غارت آن خاطرنشان کرد: رهبر شهید انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای (قدّس سرّه) تأکید داشتند که آنها حتی قصد تخریب حرم شریف نبوی (ص) را هم داشتند؛ اما از ترس مسلمانان جهان از این اقدام خودداری نمودند. این عمل شنیع، در حالی است که جواز و مطلوبیت این عمل (ساختن حرم) علاوه بر سنت نبوی (ص)، از آیات قرآن نیز استفاده می شود.
کارشناس دینی بیان کرد: قرآن کریم درباره اصحاب کهف می فر ماید: «إِذْ یَتَنازَعُونَ بَیْنَهُمْ أَمْرَهُمْ فَقالُوا ابْنُوا عَلَیْهِمْ بُنْیاناً رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ قالَ الَّذِینَ غَلَبُوا عَلی أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَیْهِمْ مَسْجِداً؛ آنگاه که [مردم] دربارۀ آنها (اصحاب کهف) با یکدیگر به گفتگو پرداختند؛ [گروهی که بیاعتقاد بودند] گفتند: بر [دهانۀ] آن [غار] بنایی بسازید [تا از نظر پنهان شوند و اجساد آنان را به حال خود رها کنید] پروردگارشان به [حال] آنان آگاهتر است. [ولی سرانجام] کسانی که حقیقت داستان آنها را درک کرده بودند [و آن را دلیلی آشکار بر رستاخیز میدیدند]، گفتند: ما حتماً در کنار [مدفن] آنان مسجدی میسازیم [تا خاطرۀ آنان فراموش نشود و همواره یادشان باقی بماند].» (کهف: 21)
وی با اشاره به فراز «لَنَتَّخِذَنَّ عَلَیْهِمْ مَسْجِداً» ابراز داشت: از این فراز آیه استفاده می شود که ساختن مسجد بر مزار اولیای خدا، ریشۀ قرآنی دارد. آثار مقدس باید در مکان های مقدس و به مناسبت های مقدس باشد. مسجد در کنار غار یکتاپرستان مهاجر، ارزش بیشتری دارد. (تفسیر نور، محسن قرائتی، ج 7، ص 156)
مبلّغ شهرستان آمل اضافه نمود: از آیۀ فوق، استفاده می شود: پس از زنده شدن «اصحاب کهف» و مرگ دوبارۀ آنها، نزاع و کشمکش بین طرفداران مسالۀ معاد جسمانی، و مخالفان آنها در گرفت: مخالفان سعی داشتند که داستان «اصحاب کهف» به دست فراموشی سپرده شود، و این دلیل دندان شکن را از دست موافقان معاد بگیرند؛ از این رو پیشنهاد کردند درِ غار گرفته شود، تا برای همیشه از نظر مردم پنهان گردند، و می گفتند: زیاد از آنها سخن نگوئید، آنها سرنوشت اسرارآمیزی داشتند که پروردگارشان از وضع آنها آگاهتر است، بنا بر این داستان آنها را رها کنید و به حال خودشان واگذارید. در حالی که مؤمنان راستین که از این امر آگاهی یافته بودند و آن را سند زنده ای برای اثبات رستاخیز به مفهوم حقیقیش می دانستند، سعی داشتند این داستان هرگز فراموش نشود، و بنابراین گفتند: ما در کنار مدفن آنها مسجد و معبدی می سازیم تا مردم یاد آنها را هرگز از خاطره ها نبرند، به علاوه از روح پاک آنها استمداد طلبند. (تفسیر نمونه، ج 12، ص 419)
کارشناس دینی یادآور گردید: قرآن کریم، موضوع ساختن مسجد در کنار آرامگاه اصحاب کهف را، با لحن موافق بیان کرده و این امر، نشان می دهد که ساختن عبادتگاه به احترام قبور بزرگان دین، نه تنها حرام نیست، بلکه کار خوب و شایسته ای است.
حجت الاسلام و المسلمین شعبانعلی سلمانپور تصریح کرد: بناهای یادبود که خاطرۀ افراد برجسته و با شخصیت را زنده می دارد، همیشه در میان مردم جهان بوده و هست، و یک نوع قدردانی از گذشتگان، و تشویق برای آیندگان، در آن کار نهفته است، اسلام نه تنها از این کار نهی نکرده، بلکه آن را مجاز شمرده است. از سوی دیگر، وجود اینگونه بناها یک سند تاریخی بر وجود این شخصیت ها و برنامه و تاریخشان است، به همین دلیل، پیامبران و شخصیت هایی که قبر آنها متروک مانده، تاریخ آنها نیز مورد تردید و غفلت قرار گرفته است. باید توجه داشت که اینگونه بناها کمترین منافاتی با مسئلۀ توحید و اختصاص پرستش به «اَلله» ندارد؛ زیرا «احترام»، مطلبی است، و «عبادت» و پرستش مطلبی دیگر می باشد.
نظر شما