به گزارش خبرگزاری حوزه، به مناسبت ایام جنگ رمضان، حجت الاسلام والمسلمین عباسی آغوی، مشاور و روانشناس خانواده در یکی از سخنان خود به موضوع «سوگ در جنگ» با محوریت چالش های پرسش و پاسخ پیرامون اینکه اظهار سوگ و هیجانهای ناشی از خبرهای منفی به خصوص در شرایط جنگی در حضور کودکان چگونه باید باشد؟ پرداخته است که متن آن تقدیم شما فرهیختگان می شود.
در دوران بحرانی و جنگی، یکی از دغدغههای اصلی خانوادهها این است که اظهار سوگ و هیجانهای ناشی از خبرهای منفی در حضور کودکان باید چگونه باشد؟
آیا اصلاً باید ابراز ناراحتی کنیم یا خیر؟ واقعیت این است که عواطف انسانی یک امر کاملاً طبیعی و بلکه ضروری است؛ عواطف مانند یک «سوپاپ اطمینان» عمل میکنند که اگر نباشند، منجر به از هم پاشیدگی روانی میشوند.
نباید عواطف را سرکوب کرد، اما در عین حال نباید آنها را آزادانه رها ساخت؛ بلکه باید عواطف را با «منطق» مدیریت کرد. انسانهای بدون عاطفه و هیجان، به وجودهای سردی تبدیل میشوند که هیچ گرما و محبتی از آنها ساطع نمیشود.
برای مواجهه صحیح با پدیده سوگ و بحران، توجه به نکات زیر ضروری است:
۱. پذیرش مراحل طبیعی سوگ برای حفظ سلامت روان
طبیعی است که ما در رنجها سوگوار و در شادیها خوشحال شویم. والدین باید اجازه دهند بچهها در سختیهایی که میبینند، با سوگواری تخلیه شوند. بر اساس مطالعات روانشناختی، هر سوگی حداقل سه مرحله دارد که باید طی شود:
- مرحله اول، انکار: فرد در ابتدا ورود غم یا از دست دادن عزیزی را انکار میکند.
- مرحله دوم، عزاداری: فرد با گریه، اشک و بازگو کردن خوبیهای عزیز از دست رفته، غم خود را بروز میدهد.
- مرحله سوم، بازگشت به زندگی عادی: پس از تخلیه هیجانی، فرد به روال معمول برمیگردد.
اگر این مراحل طی نشود، سلامت روان به خطر میافتد؛ لذا هم خودتان گریه کنید و هم بگذارید کودکان برای اخبار ناگوار عزاداری کنند، اما مراقب باشید که دچار افراط و تفریط نشوید.
۲. تقویت همبستگی و حمایت عاطفی از کودکان
در دورانی که اخبار ناگوار زیاد است، گاهی نیاز داریم در خلوت خودمان گریه کنیم، اما در مواجهه با کودکان باید خود را قوی نشان دهیم. بچهها نباید در رفتار ما احساس «درماندگی» ببینند.
آنها در این شرایط بیش از هر زمان دیگری به شنیدن کلمات محبتآمیز، در آغوش گرفته شدن و حس همبستگی خانوادگی نیاز دارند. حمایت عاطفی ما، تکیهگاه آنها در این تلاطمهاست.
۳. نگاهی نو به فلسفه سختیها؛ امتحان سخت برای مردمِ سرسخت
ما در شرایطی هستیم که شاید کمتر ملتی آن را تجربه کرده باشد و این نشوندهنده مقام بالای ملت شریف ایران است که خدا سختترین امتحانها را برایشان فراهم کرده است. اگر احساس میکنید ضربههای سختی را تحمل میکنید، مطمئن باشید ظرفیت و تحمل آن را داشتهاید.
در ورزشهای رزمی، اساتید به ورزشکاران قویتر و باسابقهتر ضربات محکمتری میزنند تا هم بدنشان سفت شود و هم میزان آمادگیشان مشخص گردد. در آنجا کسی دوست ندارد ضربه یواش بخورد، چون نشاندهنده ضعف اوست.
ایستادن محکم در برابر ضربات سنگین، نشانه قدرت است. شک نکنید که امتحانهای سخت، پیروزیهای بزرگی در پیش دارد.
۴. الگوگیری از سیره نبوی در ابراز سوگ
باید بدانیم سوگواری منافاتی با ایمان ندارد. پیامبر اکرم (ص) نیز در سوگ فرزندشان ابراهیم گریستند. وقتی از ایشان پرسیدند: «شما هم گریه میکنید؟»
فرمودند: «بله؛ دل انسان میسوزد و میشکند، اما کفر نمیگوید و میدان را خالی نمیکند.» ما نیز حق داریم گریه و عزاداری کنیم، اما نباید از دایره عقلانیت، منطق و اعتقادات محکم خارج شویم.
برای شنیدن و دانلود صوت اینجا را کلیک کنید
نظر شما