به گزارش خبرگزاری حوزه، حجت الاسلام تراشیون کارشناس و مشاور مسائل خانواده، به نکته مهمی در مورد صبحانه خوردن کودکان اشاره میکنند، که تقدیم شما فرهیختگان میشود.
نکتهای مهم در مورد صبحانه کودکان این است که خانوادهها حتماً با یکدیگر صبحانه بخورند و به این امر توجه ویژهای داشته باشند. یکی دیگر از نکات کلیدی در تغذیه صبحگاهی کودکان، این است که:
هنگامی که کودکان از خواب بیدار میشوند، بلافاصله یک لیوان آب ولرم به آنها داده شود؛ میتوان در این آب، چند قطره آبلیمو ریخت تا اشتهای آنها برای صرف صبحانه تحریک و آماده گردد.
یکی دیگر از نکات بسیار مهم در مورد صبحانه کودکان، «ارائه ترکیباتی است که به طور مؤثر به فعالیتهای علمی و فکری آنها کمک کند». برای مثال:
نباید صرفاً نان، پنیر و چای به کودکان داد و تصور کرد که این ترکیب کافی است؛ باید بررسی شود که این نوع تغذیه تا چه حد برای آغاز روز یک کودک که قرار است فعالیتهای بدنی و فکری انجام دهد، مفید واقع میشود. شاید پس از مدتی، نیاز به تجدیدنظر در این رویکرد احساس گردد.
به عبارت دیگر، باید با تدابیر مناسب، صبحانههایی به کودکان ارائه داد که خود کودک با خوردن آن احساس کند نیازهایش برطرف شده و توانمندیاش در مدرسه افزایش یافته است، تا فردا نیز با شوق به خوردن همان صبحانه بپردازد.
این رویکرد همچنین میتواند ذهنیت مثبتی در کودکان ایجاد کند، زیرا مدارس واقعاً در این زمینه کار کمتری انجام میدهند و به ندرت وعدههای غذایی را به طور منظم مدیریت میکنند. بنابراین، لزوم تأکید بر صرف صبحانه توسط کودکان ضروری است.
در جایی که سخنران حضور داشته، مدیر یک مدرسه سر خود را بالا گرفته و گفته است: «ما در مدرسه به کودکان صبحانه میدهیم».
سخنران پرسیده: «آیا میتوانم سؤالی بپرسم؟ چه ساعتی به کودکان صبحانه میدهید؟»
مدیر پاسخ داده: «نه صبح».
سخنران گفته: «نه صبح؟ یعنی ناهار».
مدیر تأیید کرده: «ناهار دارد، صبحانه نیست».
کودکانی که نه صبح به تعبیر مدیر، صبحانه میخورند و به تعبیر ما ناهار، این غذا یک تا دو ساعت طول میکشد تا در بدن جذب شود و واقعاً مفید واقع گردد.
در واقع، تا زمان هضم و جذب کامل این غذای معمولی، حداقل یک تا دو ساعت زمان میبرد و بدن کودک به طور کامل پر نمیشود. بنابراین، نتیجه چیست؟
کودکان که نه صبح به تعبیر شما صبحانه میخورند و خانواده را با این تصور آرام میکنند، و به تعبیر شما در مدرسه صبحانه دریافت میکنند، این غذا تا ساعت یازده صبح جذب بدنشان نمیشود.
به این ترتیب، تا ساعت یازده صبح، کودک در حالت خلأ انرژی قرار دارد و چنین صبحانهای عملاً به درد نمیخورد. برای همین است که ناهار را ناهار بنامیم.
صبحانه باید در ساعات اولیه صبح خورده شود و غذاهای معمولی به عنوان میانوعده استفاده گردد. در غیر این صورت، تا ساعت چهارده، کودک دوباره گرسنه میشود و مادر میگوید: «ناهار نخوردی»، که این نیز مشکلساز خواهد شد. بنابراین، والدین باید به نکات چندگانهای که بیان شد، توجه ویژهای داشته باشند.
نظر شما