به گزارش خبرگزاری حوزه، در شرایط جنگ با آمریکا و صهیونیست، برخی از وطن فروشان خواسته یا از روی جهل، نسبت به حمله دشمن به کشور ابراز خرسندی میکردند. این پدیده که ریشه در عدم درک عمیق مسائل و گاهی منافع شخصی دارد، نیازمند تحلیل و واکاوی است. حجتالاسلام فرجی، کارشناس اخلاق،در این خصوص توضیحاتی ارائه داده است که تقدیم شما فرهیختگان می شود.
سرخط گفتوگو:
کسی که از حمله دشمن به کشور خوشحال است چگونه برخورد کنیم؟
تا کجا میتوان به فرد اجازه داد عقاید مخرب یا تفرقهانگیز خود را ابراز کند؟
چگونه میتوان بین همدلی با فرد (برای درک دلایل احتمالی) و قاطعیت در دفاع از منافع ملی و ارزشهای اخلاقی جامعه تعادل برقرار کرد؟ کدام اولویت اخلاقی بالاتری دارد؟
برخی افراد که از وقایع ناگوار مربوط به تهاجم دشمن به کشور ابراز خرسندی میکنند، معمولاً از توانایی تحلیل پایینی برخوردارند. این افراد اغلب فاقد درک عمیق از مبانی فکری و اندیشهای هستند که در گفتارشان منعکس میشود و اظهاراتشان ناشی از جهل و ناآگاهی است.
تجربیات تاریخی نیز مؤید این نکته است که گاهی افراد برای دستیابی به منافع شخصی و ارضای امیال نفسانی و شهوانی، موانعی را در برابر اهداف خود احساس میکنند.
در نتیجه، این افراد در برابر این مسائل موضعگیری کرده و دست به اعتراض میزنند.
در حالی که توجه ندارند اگر این امور در راستای خواستههای نفسانیشان برطرف نشود، حتی از مواهب اولیهی زندگی نیز محروم خواهند شد. این وضعیت دقیقاً همانند اتفاقی است که در سوریه رخ داد؛ هنگامی که جبهه النصره و داعش دست به اعتراض زدند، برخی از مردم سوریه با آنها همراهی کرده و حتی به جشن و پایکوبی پرداختند، با این گمان که با رفتن حاکمیت موجود و بشار اسد، به خواستههای خود دست خواهند یافت.
اما تاریخ نشان داد که با تحقق این امر، چه بلایی بر سر همین مردمی که جشن و پایکوبی میکردند آمد و آنها حتی از ابتداییترین امکانات زندگی در شهر و دیار خود محروم شدند.
علاوه بر این، این افراد حتی امنیت خود را برای یک زندگی عادی از دست دادهاند. عمدتاً این وقایع به دلیل جهل و نادانی رخ میدهد و بهترین رویکرد در قبال چنین افرادی، تلاش برای آگاهیبخشی و مطلع کردن آنها از لوازم و پیامدهای خواستهها و تمایلاتشان است. البته گاهی برخی از این افراد با عناد و لجاجت در برابر این مسائل مواجه میشوند و به گونهای میتوان گفت که در اثر تبلیغات رسانههای غربی و معاندین، دچار شستشوی مغزی شدهاند. اما در هر صورت، وظیفه یک مسلمان، امر به معروف و نهی از منکر در قبال چنین افرادی است.
بنابراین، تا حد امکان باید با زبانی منطقی، نرم و ملایم، استدلال و منطق خود را در دفاع از استقلال و تمامیت ارضی کشور بیان کرد. میزان تأثیرگذاری این رویکرد، عمدتاً به ظرفیت مخاطب بستگی دارد و لزوماً در اختیار فرد امر به معروف و نهی از منکر کننده نیست. با این حال، برخورد نرم و ملایم قطعاً میتواند تا حد خود، اثرگذار باشد. البته باید دقت داشت که اجازه ابراز عقایدی که ماهیت مخرب یا تفرقهانگیز دارند، تنها تا جایی مجاز است که امنیت اجتماعی را مختل نکند و بتوان از تفرقه و جدایی که در جامعه اتفاق میافتد، پیشگیری نمود.
بنابراین، انسان باید با نیتی خیرخواهانه و با رعایت مراتبی که در مسئله امر به معروف و نهی از منکر بیان شده است، وارد این عرصه شود و با حفظ اهمیت حمایت از نظام و ساختار حاکمیتی، مسائل را مدیریت و پیش ببرد. انشاءالله خداوند متعال توفیق دهد که در راستای مسئله مهم امر به معروف و نهی از منکر و حمایت از حاکمیت دینی و نظام اسلامی موفق باشیم و بسترسازان خوبی برای تحقق اهتزاز پرچم توحید در سراسر عالم و همچنین تحقق حاکمیت قسط و عدل به دست حضرت ولی عصر (عج) در سرتاسر گیتی باشیم.
نظر شما