حجت الاسلام والمسلمین سید جلال رضویمهر رئیس مجمع نمایندگان طلاب و فضلای حوزههای علمیه در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در همدان، با اشاره به روز پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی، به بررسی نقش بنیادین این شاعر بزرگ در حفظ و احیای زبان فارسی پرداخت و با تأکید بر جایگاه زبان فارسی در هویت فرهنگی و تاریخی ایرانیان، اظهار داشت: این زبان همواره یکی از مهمترین عناصر شکلدهنده به فرهنگ، تاریخ و اندیشه ایرانی بوده است.
وی با اشاره به شرایط تاریخی سدههای نخست پس از ورود اسلام به ایران بیان کرد: شکلگیری حکومتهای ایرانیتبار بهویژه سامانیان زمینهای برای احیای زبان فارسی فراهم کرد، حمایت این حکومتها از فرهنگ و زبان ایرانی موجب شد که زبان فارسی دَری بهتدریج جایگاه ادبی و فرهنگی خود را بازیابد.
رئیس مجمع نمایندگان طلاب و فضلای حوزههای علمیه خاطرنشان کرد: در همین بستر تاریخی، ابوالقاسم فردوسی با سرایش شاهنامه نقشی تعیینکننده در تثبیت و گسترش زبان فارسی ایفا کرد و با بهرهگیری از ظرفیتهای واژگانی و ساختاری زبان فارسی نشان داد این زبان توانایی بیان مفاهیم عمیق تاریخی، اخلاقی، حماسی و فلسفی را دارد.
وی با اشاره به محتوای شاهنامه یادآور شد: این اثر تنها مجموعهای از داستانهای حماسی نیست، بلکه بازتابی از حافظه تاریخی و فرهنگی ایرانیان به شمار میآید، فردوسی با بازآفرینی شخصیتهایی همچون رستم، سیاوش و کاوه آهنگر، ارزشهایی مانند عدالتخواهی، مقاومت و میهندوستی را در فرهنگ ایرانی زنده نگه داشت.
حجت الاسلام والمسلمین رضویمهر تأکید کرد: در حقیقت فردوسی با احیای ایران فرهنگی، به حفظ و تقویت زبان فارسی نیز کمک کرد، زیرا زبان و هویت ملی پیوندی عمیق و ناگسستنی با یکدیگر دارند، از همین رو شاهنامه نهتنها یک شاهکار ادبی، بلکه سندی مهم در استمرار هویت ایرانی و انسجام فرهنگی جهان فارسیزبان محسوب میشود.
وی با اشاره به تأثیر گسترده شاهنامه در ادبیات فارسی گفت: بسیاری از شاعران بزرگ پس از فردوسی از میراث زبانی و فرهنگی او بهره بردهاند و شاهنامه همچنان یکی از مهمترین آثار تمدنی ایران به شمار میرود که نقش مهمی در پاسداشت زبان فارسی ایفا کرده است.
انتهای پیام. /
نظر شما