رهبران کشورهای اسلامی باید منافع ملی محدود را فدای امنیت جمعی امت کنند/ لزوم اولویت‌دهی امنیت جمعی امت بر منافع ملی محدود در جهان اسلام

حجت‌الاسلام والمسلمین احمدی اراکی پژوهشگر حوزه جهان اسلام و مبلّغ حوزه علمیه استان مرکزی ضمن خبریک عید سعید قربان در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در اراک بیان کرد: عید قربان، جشن «عبور از تعلقات» است.

وی افزود:وقتی از فلسفه این عید بزرگ سخن می‌گوییم، غالباً ذهن‌ها به سمت قربانی کردن گوسفند، توزیع گوشت و آداب فقهی آن می‌رود؛ اما در ورای این ظاهر، باطنی ژرف نهفته است که می‌تواند نسخه شفابخشی برای دردهای مزمن سیاسی ما باشد.

حجت الاسلام والمسلمین احمدی اراکی تصریح کرد: داستان ابراهیم (ع) فقط روایت یک پدر و پسر نیست؛ یک مانیفست الهی برای همه کسانی است که قدرت و مسئولیت در دست دارند.

پژوهشگر حوزه جهان اسلام اظهار داشت: ابراهیم، مأمور شد عزیزترین سرمایه‌اش را قربانی کند؛ اسماعیلی که ثمره یک عمر انتظار و امید بود. او از این آزمون سربلند بیرون آمد، نه چون «می‌توانست» قربانی کند، بلکه چون «خواست» و «اراده کرد» که دلبستگی را فدای فرمان الهی سازد. اکنون پرسش اینجاست: اسماعیلِ سیاستمداران امروز چیست؟ و آیا آن‌ها نیز آماده‌اند از تعلقات خود عبور کنند؟

وی تاکید کرد: جهان اسلام امروز، از درون زخم می‌خورد. شکاف‌های مذهبی، رقابت‌های ژئوپلتیک، جنگ‌های نیابتی و نزاع‌های داخلی، پیکره امت واحده را فرسوده و خون‌آلود کرده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین احمدی اراکی گفت: در درون کشورها نیز قصه تلخ است؛ جناح‌های سیاسی، قدرت را نه امانتی برای خدمت، که غنیمتی برای تصاحب می‌بینند. منافع حزبی و گروهی، گاوی مقدس شده که قربانی کردنش تابو است.

وی افزود: اما عید قربان، پیام دیگری دارد. این عید، «عید تسلیم» است، اما تسلیم در برابر چه چیزی؟ تسلیم در برابر خدا، نه تسلیم در برابر قدرت، ثروت و مقام.

مبلّغ حوزه علمیه استان مرکزی ابراز داشت: سیاستمداری که در برابر فرمان الهی تسلیم باشد، حاضر نیست برای حفظ صندلی خود، مصالح یک ملت را به حراج بگذارد. او حاضر نیست برای پیروزی در یک انتخابات، شکاف‌های قومی و مذهبی را دامن بزند. او حاضر نیست برای تخریب رقیب، آبروی نظام و کشور را بریزد. چنین سیاستمداری، اسماعیلِ درون خود را شناخته و بر قربانگاه وظیفه، سر بریده است. او فهمیده که «لَن یَنالَ اللَّهَ لُحومُها وَ لا دِماؤُها»؛ این گوشت و خونِ قربانی نیست که به خدا می‌رسد، این تقوای دل است، این اخلاص در نیت است، این «گذشتن از خود» است که بالا می‌رود و در تاریخ می‌ماند.

حجت الاسلام والمسلمین احمدی اراکی خاطرنشان کرد: پیام عید قربان برای سیاستمداران، یک فراخوان صریح است،منافع حزبی را قربانی مصالح ملی کنید، قبل از آنکه مصالح ملی قربانی منافع حزبی شما شود. تاریخ، سیاستمدارانی را به یاد می‌آورد که از خود گذشتند، نه آن‌ها که بر خود بالیدند.

وی اضافه کرد: امیرالمؤمنین علی (ع) الگوی اعلای این گذشت است؛ کسی که خلافت را نه برای قدرت، که برای احقاق حق و نجات امت پذیرفت و حاضر نشد برای حفظ حکومت، ذره‌ای از عدالت کوتاه بیاید. او اسماعیلِ «مصلحت‌اندیشی سیاسی» را در پای عدالت قربانی کرد.

حجت الاسلام والمسلمین احمدی اراکی در ادامه گفت: در سطح کلان‌تر، جهان اسلام نیز به چنین قربانی‌ نیازمند است. رهبران کشورهای اسلامی باید «منافع ملی محدود» را فدای «امنیت جمعی امت» کنند. عربستان، ترکیه، مصر، پاکستان و دیگر بازیگران جهان اسلام، هرکدام اسماعیل‌هایی دارند که حاضر نیستند از آن دست بکشند،هژمونی منطقه‌ای، بازارهای تسلیحاتی، اتحادهای موقت با قدرت‌های فرامنطقه‌ای علیه برادران دینی، و غرور ملی که گاه به لجاجت تاریخی بدل شده است.

وی افزود: اما پیام ابراهیمی (ع) این است تا از اسماعیل خود نگذری، به مقام خلیل‌اللهی نخواهی رسید. جهان اسلام تا از این رقابت‌های فرسایشی دست نکشد، تا «قدرت بلوک اسلامی» را فدای «منافع ملی محدود» نکند، همچنان قربانیِ زیاده‌خواهی قدرت‌های سلطه‌گر خواهد ماند.

حجت‌الاسلام والمسلمین احمدی اراکی اذعان داشت: رژیم صهیونی، نه با قدرت نظامی، که با تفرقه جهان اسلام است که نفس می‌کشد. غزه، نه قربانی کمبود سلاح، که قربانی «عدم اتحاد» سران کشورهای اسلامی است که هرکدام به جای «امت»، به «دولت ـ ملت» خود می‌اندیشند.

وی در پایان گفت: اما، سخن با سیاستمداران و رهبران جهان اسلام صریح و کوتاه است: عید قربان، یک تراژدی تاریخی نیست که صرفاً با شادی و قربانی کردن گوسفندان از کنارش بگذریم. این عید، یک الگوی عملی حکمرانی است. بیایید در این روز، اسماعیلِ قدرت‌طلبی، خودمحوری، منفعت‌جویی حزبی، لجاجت سیاسی، فساد اقتصادی و بی‌تفاوتی به درد مردم را به قربانگاه ببریم. بیایید پیش از آنکه اعتماد عمومی، سرمایه اجتماعی و وحدت ملی و امتی، قربانی سیاست‌بازی‌های ما شود، ما «سیاست‌بازی» را قربانی «مردم» کنیم. این است رمز عبور از بحران‌ها؛ و این است راه ابراهیم (ع) برای رسیدن به رستگاری دنیا و آخرت.