غدیر تجلی استمرار نبوت در کالبد امامت و راهبری الهی است

حجت‌الاسلام والمسلمین یاسر اسدی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به اکمال دین در عید غدیر خم ظهار داشت: در روز غدیر، تنها بحث از ولایت نبود، بلکه تمامیت اسلام عرضه شد و در این میان، حافظ و نگاهبان حقیقی اسلام به مردم معرفی گردید.

مبلّغ شهرستان آمل با بیان اینکه جریان غدیر، بیانگر استمرار نبوت با راهنمایی و راهبری امامت است، ابراز داشت: نبوت پیامبر (ص) برای عرضه اسلام، و امامت برای حفظ و تداوم آن بوده است؛ از این رو در زیارت جامعه کبیره خطاب به این بزرگواران می‌خوانیم که راه رسیدن به خدا، منحصر در مسیر ایشان است: «مَن‏ اراد اللَّه‏ بدء بکم و من وحده قبل عنکم و من قصده توجه بکم...»؛ یعنی هر کس که خدا را بخواهد از شما آغاز می‌کند و هر که او را به یگانگی بشناسد، از شما پذیرفته است.

تلازم محبت و اطاعت در معنای «مولا»

کارشناس دینی با اشاره به برخی تشکیک‌ها پیرامون معنای کلمه «مولا» در حدیث غدیر ابراز داشت: اشتباهی که برخی مرتکب می‌شوند، تفکیک بین معنای «محبت» و «اطاعت» است. باید گفت این دو مفهوم با هم عجین و ناگسستنی هستند. مگر ممکن است کسی از دیگری اطاعت کند بدون اینکه قلباً به او اعتقاد و محبت داشته باشد؟ انسان ابتدا باید حقیقتی را بپذیرد، سپس در دل به آن علاقه‌مند شود و در نهایت از آن پیروی نماید.

حجت‌الاسلام و المسلمین اسدی یادآور گردید: کلمه «مولا» در عبارت «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» معنایی عام و جامع دارد. ولایت در اینجا هم به معنای دوستی است؛ یعنی قلب باید در سیطره امام باشد، و هم به معنای زعامت و سرپرستی است؛ یعنی انسان باید تمام مال، جان و توانمندی‌های خود را در اختیار فرمان او قرار دهد.

وی تصریح کرد: مولویت پیامبر (ص) مجموعه‌ای از اطاعت، پیروی و فرمان‌بری بود و قرآن کریم نیز بر همین تلازم تأکید دارد: «قُلْ إِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونی...» (آل عمران: ۳۱). از این رو این ادعا که «غدیر، تنها بر محبت تأکید دارد، اما اطاعت را شامل نمی‌شود»، از نظر عقلی و نقلی مردود است. امکان ندارد دل به سمتی برود اما دست و چشم به سمتی دیگر که مخالف محبوب است، حرکت کند. تفکیک بین سیطره بر قلوب و سلطه بر جان و مال، تفکیکی ناصواب است؛ چرا که انسان موجودی واحد با ابعاد مختلف است.

امام؛ تنها راهنمای رسیدن به مقصد «لقاءالله»

پژوهشگر حوزوی تأکید کرد: غدیر خم احیای همان عهد الهی با حضرت آدم (ع) است که خداوند فرمود: «...فَمَنْ تَبِعَ هُدایَ فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ». مقصد نهایی انسان، بر اساس آیه «یا أیها الإنسان إنک کادح إلی ربک کدحاً فملاقیه»، رسیدن به لقاءالله است. اما چه کسانی می‌توانند ما را به این مقصد برسانند؟ قطعاً کسانی که خود در این دنیا هم‌اکنون در مقام ملاقات با خدا هستند و «عند ربهم یرزقون» می‌باشند.

وی با اشاره به ناتوانی انسان‌های عادی در طی این مسیر بدون راهبر الهی تصریح کرد: من و شما که از فردای خود غافلیم، چگونه می‌توانیم بدون راهنمای معصوم به مقصد برسیم؟ ائمه معصومین (ع) دلیل‌های الهی (راهنمایان) برای رسیدن به مقصد هستند. بندگی خدا مسیر است، اما راهنما لازم است تا بدانیم چگونه باید عبادت کنیم؛ همان‌طور که رسول خدا (ص) فرمودند: «صلوا کما رأیتونی اصلّی»؛ همان‌گونه که من نماز می‌خوانم، نماز بخوانید.

جامعیت غدیر در عرصه‌های فردی و اجتماعی

حجت‌الاسلام و المسلمین اسدی با اشاره به آیه اکمال خاطرنشان کرد: وقتی در آیه «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دینَکُمْ...» سخن از «نعمت» به میان می‌آید، منظور صرفاً پاداش اخروی نیست؛ بلکه این نعمت، جامع و شامل تمام شئون زندگی دنیوی و اخروی است. دین برای هدایت بشر در همه ابعاد زندگی است، بنابراین غدیر نیز در همه زمینه‌ها حضور دارد. حضور غدیر در عرصه بندگی را می‌توان در فراز «بکم یقبل الطاعة المفترضة» از زیارت جامعه کبیره یافت. اما این حضور تنها محدود به محراب عبادت نیست، بلکه در مسائل اجتماعی، سیاسی، زعامت و حکومت نیز همگان باید پیرو الگوی غدیر باشند.

شاخصه‌های حاکمیت غدیری؛ علم و طهارت

مبلّغ شهرستان آمل با تبیین شاخصه‌های یک مدیر و حاکم در مکتب تشیع تأکید کرد: شاخصه اصلی غدیری شدن در مکتب تشیع دو چیز است: «علم بالا» و «پاکی و طهارت». بر این اساس، کسانی باید در مسند قدرت و مدیریت بنشینند که نسبت به دیگران برتری علمی و تقوایی داشته باشند و در میان موجودین، «خیرالموجودین» باشند. اگرچه کسی به مقام عصمت نمی‌رسد، اما اگر قرار است برای هر نهادی، از امامت جمعه گرفته تا فرمانداری و مدیریت‌های خرد و کلان، شخصی انتخاب شود، باید برترین فرد از نظر تخصص و تعهد برگزیده شود تا با روح غدیر همخوانی داشته باشد. غدیر به ما می‌آموزد که سپردن مسئولیت به غیرِ برتر، انحراف از مسیر حق است.