به گزارش خبرگزاری حوزه، همزمان با فرارسیدن ماه محرمالحرام، این خبرگزاری با انتشار پرونده ویژه «زیارت عاشورا» و با حضور حجتالاسلام والمسلمین جواد محدثی، گامی در شرح زیارت عاشورا برمیدارد تا دریچهای نو به سوی معارف اهلبیت (ع) گشوده شود؛ این پرونده ویژه به حضور مخاطبان ارجمند و عزاداران وفادار سیدالشهدا (ع) تقدیم میگردد.
در فرازهای مختلف زیارت عاشورا، مطالبی را عرض کردیم و اکنون به این فراز میرسیم:
«اللهمَّ إنَّ هذا یومٌ تبرَّکتَ بهِ بنو أُمَیَّةَ و ابنِ آکلهِ الأکبادِ العینِ بنِ اللعینِ علی لسانِکَ و لسانِ نبیِّکَ صلّی الله علیه و آلهِ فی کلِّ موطنٍ و موقفٍ و قف فیه نبیُّکَ...»
با نگاهی به تاریخ، عاشورا و ایام محرم برای ما ایام حزن، مصیبت و روزهای داغ و سوزناک است؛ مصیبتی که جایگاه و شأن آن در آسمانها و زمین بسیار والا است. اما در این فراز آمده است که بنیامیه، روز عاشورا را روزی مبارک و روزی میدانستند که به آن تبرک میجستند.
بنیامیه و بهویژه معاویه (پسر هندِ جگرخوار) که «ابن آکله الاکباد» نامیده شده، کسانی بودند که بر زبان خداوند و زبان پیامبر (صلی الله علیه و آله) لعنت شدهاند. اما این لعنت در کجا ذکر شده است؟
در قرآن کریم از «شجره ملعونه» (درخت ملعون) یاد شده و طبق روایات، مقصود از آن، همان دودمان ننگین بنیامیه هستند؛ دودمانانی که هم اسلام آوردنشان تصنعی و منافقانه بود و هم در صف نخست دشمنان و مخالفان پیامبر و اهلبیت قرار داشتند. اگرچه در سال هشتم هجری، ابوسفیان و معاویه و امثال آنها به ظاهر مسلمان شدند، اما هدف اصلی آنان، نفوذ در بدنه قدرت اسلامی برای پیشبرد اهداف شوم خود بود.
در ادامه، برای تبیین این موضوع که چگونه بنیامیه روز عاشورا را روز شادی قرار داده بودند، به نمونههایی از تاریخ استناد میکنیم:
«سهل بن ساعدی» که از صحابه پیامبر (ص) بود، میگوید: «هنگامی که وارد شام شدم، دیدم اهل شام پردههای زیبا و حریر در اطراف خود آویختهاند و در شادی هستند؛ به یکدیگر مژده میدهند و زنان در حال نواختن دف و رقصیدن هستند. از آنها پرسیدم: آیا اهل شام عیدی دارند که ما از آن بیخبریم؟ پاسخ دادند: این جشنها برای آمدن سرِ امام حسین (علیه السلام) است؛ چرا که امام حسین ع را به شهادت رساندند و سر مبارک ایشان را از عراق به شام آوردهاند.»
همچنین «ابوریحان بیرونی» در کتاب «آثار الباقیه» نقل میکند که امویان در روز عاشورا لباس نو میپوشند، خود را میآرایند، سرمه میکشند و آن را مانند یک عید میگیرند؛ آنها در این روز ولیمه برگزار کرده و شیرینی پخش میکنند.
علاوه بر این، در یکی از منابع از قول «میثم تمار» که شهید راه ولایت و صاحب علم منیا و بلایا بود و بر اساس آنچه از امیرالمؤمنین (ع) یا پیامبر (ص) آموخته بود، از آینده آگاه بود نقل شده است که او گفت:
«به خدا سوگند، این امتِ مسلمانِ رسول خدا، پسرِ پیامبر خود را در روز دهم محرم به قتل میرسانند و دشمنان خدا، این روز را روز برکت قرار میدهند؛ و این چیزی است که در علم الهی مقدر شده است.»
*پاسخ میثم تمار؛ جعل حدیث برای تغییر چهره عاشورا
در پایان، پرسش اینجاست که چگونه ممکن است روزِ قتل و شهادت حسین بن علی (علیه السلام)، فرزند رسول خدا، به روز برکت و شادی تبدیل شود؟
میثم تمار در پاسخ به این پرسش که چگونه روز شهادت حسین (ع) را روز برکت میدانند، میگوید: «آنها با جعل احادیث، روز عاشورا را به عنوان روز پذیرش توبهها، روز نجات یونس از شکم ماهی، روز پایان یافتن طوفان نوح، روز نشستن کشتی نوح و روز شکافته شدن دریا برای حضرت موسی معرفی میکنند و با این بافتههای جعلی، مردم سادهلوح و زودباور را که دین خود را بهجای اهلبیت (ع)، از بلندگوهای بنیامیه میگیرند، فریب میدهند؛ تا بدینوسیله عاشورا را برای خود روز خیر، شادی و برکت جلوه دهند.»
این حدیث در کتاب علل الشرایع نیز نقل شده است؛ عبدالله هانی، از نزدیکان حجاج بن یوسف ثقفی (آن جلاد خونریز)، میگوید:
«من به مناسبتی مناقب قبیله خود را نزد حجاج برمیشمردم؛ او از جمله میگفت که در قبیله ما زنانی بودند که نذر کرده بودند اگر حسین (ع) کشته شود، هر کدام ده شتر نحر کنند و این کار را نیز انجام دادند؛ حتی برخی نیز نذر کرده بودند که در صورت شهادت امام حسین (ع)، مسجدی بنا کنند.»
ما روز عاشورا را روز اندوه، حزن و ماتم میدانیم و حتی روزهگرفتن در آن روز را مکروه قلمداد میکنیم، اما متأسفانه آنها همچنان ادامه دهنده این مسیر هستند. امروزه در برخی از کشورهای عربی، عاشورا روزی است که به مراسم عروسی اختصاص مییابد؛ چنانکه کارتهای تبریک چاپ میکنند، برای یکدیگر میفرستند و جشن میگیرند.
*لعنت بر سران بنی امیه در زیارت عاشورا
در این فراز میگوید: «خدایا! امروز همان روزی است که بنیامیه آن را روز مبارک پنداشتند؛ همان کسانی که [کردارشان] بر زبان تو و زبان پیامبرت (صلی الله علیه و آله) در هر زمان و هر مکان، مورد لعن و نفرین قرار گرفته است...»
این شجره و دودمان مورد لعن قرار گرفتهاند؛ و از آنجا که این «شجره» (دودمان ملعون) شاخههای بسیاری دارد و برنامهی آنها همچنان ادامه دارد، نام آنها به طور مشخص در زیارت ذکر شده است:
اَللّهُمَّ الْعَنْ اَباسُفْیانَ وَ مُعاوِیَةَ وَ یَزیدَ بْنَ مُعاوِیَةَ عَلَیْهِمْ مِنْکَ اللَّعْنَةُ اَبَدَ الابِدینَ
یعنی: خدایا، بر ابوسفیان، معاویه و یزید بن معاویه، لعنت همیشگی و ابدی خود را باد!
«وَ هذا یَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِیادٍ و آلُ مَرْوانَ بِقَتْلِ الْحُسَیْنِ»؛ یعنی: و امروز [عاشورا] روزی است که آلِ زیاد و آلِ مروان به خاطر کشته شدن امام حسین (علیه السلام)، در آن شادی و فرح کردند.
اَللّهُمَّ فَضاعِفْ عَلَیْهِمُ اللَّعْنَ مِنْکَ وَ الْعَذابَ (الاَْلیمَ)
یعنی: خدایا، عذاب خود را بر آنان افزون گردان.
در ادامه: «خدایا! من در این روز و در این جایگاهی که هستم، به عنوان عزادار اهلبیت، به عنوان زائر امام حسین (ع) و به عنوان کسی که در خط ایشان و اهلبیت قرار دارم، از طریق برائت از دشمنان و موالات با پیامبر و اهلبیت، به درگاه تو تقرب میجویم.»
* تولی و تبری؛ محور اصلی زیارت عاشورا
اگر از ابتدای زیارت عاشورا تا اینجای متن بنگریم، شاهد یک خط مستقیم و پیوسته از «تولی و تبری» هستیم که دائماً تکرار میشود. این زیارت، جریان حق و باطل را بهگونهای سلسلهوار و در لایههای مختلف به ما میآموزد. ما از خداوند، برای اولین کسی که در حق پیامبر اکرم (ص) و خاندان ایشان ظلم کرد، طلب لعنت میکنیم؛ چنانکه در زیارت آمده است: «و تابع لَه علی ذلک» (و هر کس در این راه از او پیروی کرد).
همچنین در فراز دیگری آمده است: «اللهمَّ الْعَنْ الْعِصَابَةَ الَّتی جاهَدَتِ الْحُسَیْنَ، وَ شایَعَتْ، وَ بایَعَتْ، وَ تابَعَتْ عَلٰی قَتْلِهِ»؛
در حادثه کربلا، جنایتی که در حق اهلبیت (ع) صورت گرفت، تنها به نیزهداران، شمشیرزنان و اسبسوارانی که بر اجساد مطهر تاختند و خون ایشان را ریختند، محدود نمیشد؛ بلکه حتی کسانی که از این ظالمان پیروی کردند، با آنان بیعت نمودند یا از آنان متابعت کردند نیز در این جریان بودند. در زیارت وارث نیز بر کسانی که از این واقعه آگاه شدند و با شنیدن آن، به آن راضی بودند، تأکید شده است. تمامی این گروهها مستحق لعنت هستند.
از خداوند متعال میخواهیم که به برکتِ «موالات با اهلبیت» و «معادات با دشمنان و ظالمان»، ما را در دنیا و آخرت در کنار اهلبیت (علیهم السلام) قرار دهد.
بخش پایانی این زیارت را در برنامه بعد خدمت شما تقدیم خواهم کرد.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
نظر شما