به گزارش خبرگزاری حوزه، واشنگتن سالهاست میلیاردها دلار صرفِ پروژههای «گسستِ منطقهای» کرده است؛ از ایجادِ گسلهای قومیتی گرفته تا تزریقِ تفرقه میانِ نخبگان و تودههای مردم، اما تشییع باشکوه رهبر شهید امت، ضربه نهایی را به پیکره پوسیده این استراتژی وارد نمود. وقتی شهروند عراقی در قلب میدان، پرچم ایران را به عنوان نماد آرمان مشترک برافراشته میکند، یعنی تمام سرمایهگذاریهای سرویسهای اطلاعاتی غرب، در یک لحظه به خاکستر تبدیل شده است.
عصبانیت لجامگسیخته سران کاخ سفید و واکنشهای توهینآمیز آنان، ناشی از یک «بنبست روانی» است. استکبار جهانی در مواجهه با «قدرت نرم ایمان»، خلع سلاح شده است. آنها نمیتوانند درک کنند که چرا فشار حداکثری و تهدیدهای ایذایی، به جای ایجاد واگرایی، منجر به «همافزایی انقلابی» میشود. این خشم، نه نشانه قدرت، بلکه «آژیر خطر شکست تاریخیِ» جبهه عِبری-عربی-غربی است. آنها در حال تماشای فروریختن دژهایی هستند که با دههها تبلیغات مسموم ساختهاند.
این پیوند خونی، اکنون از یک اتحاد سیاسی به یک «دژ امنیتی» تبدیل شده است که هزینه هرگونه ماجراجویی نظامی را برای دشمن به شدت بالا برده است.
وقتی ملتها در کف خیابان، عمق استراتژیک یکدیگر را تعریف میکنند، دیگر جایی برای جولان ناوها و تهدیدهای پوشالی باقی نمیماند. ترامپ و همپیمانانش باید بدانند که با فریادزدن بر سر واقعیتهای میدانی، تغییری در محاسبات آنان ایجاد نمیشود؛ بلکه فقط عمق حماقت سیاسی خود را به جهانیان یادآوری میکنند.
ما در حال گذار از دوران «انفعال» به عصر «تکثیر قدرت» هستیم. پیوند ناگسستنی ایران و عراق، سنگبنای نظمی نوین در منطقه است که جای پای بیگانگان را در آن سست میکند. این موج، ایستادنی نیست؛ چرا که ریشه در خاک تاریخ و آبیاریاش با خون پاک شهداست. دشمن به جای هراسافکنی، بهتر است این حقیقت تلخ را بپذیرد: «اتحادِ امت»، کابوسی است که با هیچ تهدیدی بیدار نمیشود.
نظر شما