به گزارش خبرگزاری حوزه، حجتالاسلام محمدهادی جوادی گیلانی در غزلی، پیام ۱۸ تیرماه ۱۴۰۵ امام سیدمجتبی خامنهای را ستوده است. شاعر با تشبیه ایشان به موسی و خطاب به دشمن با تصویر فرعون، از استقامت و آمادگی امت برای همراهی با رهبری جدید سخن میگوید.
* گفتی که باشم یا نباشم
گفتی که باشم یا نباشم، آخر کمی فکر دل ما کن
از روی ماهت پردهای بردار، خورشید پنهان را هویدا کن
بار غم سنگین به دوش تو، اما سبکبالی عجب آقا
نغز است گفتارت در این ایام، باطل تمام سعی اعدا کن
مستور ماندی لیک میدانم، فیض وجودت ساری و جاری
هر چند غائب از میان اما، با یک نفس کار مسیحا کن
دادی کنار قائد امت، ای مجتبی، بشری و زهرا را
یعنی در این آغاز انشاءت، برخیز و مشق عشق املا کن
این امتحان و ابتلای تو، از ما بلاها را حذر داده
برداشتی شمشیر جدت را، شمر زمان را هم تو امحا کن
دوران تنهایی گذشت آقا، ما جان به کف در خدمتت هستیم
موسی عصا بنداز فرعونی، در سحر و کبر خویش رسوا کن
از خون پاک آن قتیل امروز، یک امتی هشیار و مبعوثاند
موسای من بشکاف دریا را، فرعون را تو غرق دریا کن
نظر شما