حجتالاسلام و المسلمین رحمان امیری، از مبلّغین شهرستان آمل، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به جایگاه معنوی پیادهروی اربعین، اظهار داشت: اربعین سادهترین و دسترسترین فرصت برای شدت بخشیدن به محبت نسبت به اباعبدالله الحسین (ع) است و هر کسی که در پی دستیابی به حکمت و باز شدن چشم و گوش خود باشد، باید در این مسیر قدم بردارد.
پیوند محبت اهلبیت (ع) و جریان حکمت در زبان
کارشناس دینی شهرستان آمل با استناد به روایات نبوی و ائمه اطهار (ع)، تصریح کرد: محبت به اهلبیت (ع)، تنها یک احساس قلبی نیست، بلکه راهی برای دستیابی به بالاترین مرتبه تفکر یعنی «حکمت» است.
وی با اشاره به روایت پیامبر اکرم (ص) مبنی بر اینکه «هر کس حکمت را میخواهد، فرزندان من را دوست داشته باشد»، خاطرنشان کرد: برخلاف محبتهای دنیوی که باعث کوری و کری انسان در برابر واقعیتها میشود، محبت به امام حسین (ع) باعث میشود چشم و گوش و ذهن انسان باز شود.
مبلّغ شهرستان آمل با تبیین روایتی از امام صادق (ع) افزود: هر کس محبت به اهلبیت را در قلب خود نهادینه کند، چشمههای حکمت بر زبانش جاری میشود و ایمانش تجدید میگردد. زبان انسان ترجمان عقل اوست و وقتی محبت اهلبیت در قلب تثبیت شود، تفکر انسان در مسیر درست قرار گرفته و حکمت در کلامش جاری میگردد.
اربعین؛ عرصهای برای تجدید ایمان و جلا دادن به روح
حجتالاسلام و المسلمین رحمان امیری با اشاره به آثار عمیق پیادهروی به سوی حرم سیدالشهدا (ع) اظهار داشت: زیارت با پیادهروی اثرات با عظمت و بینظیری دارد و هر قدم در این مسیر، ثوابهای کلانی را به همراه دارد. پیادهروی اربعین به گونهای است که روح انسان را جلا میدهد و این جلا، ابتدا در اندیشه بالنده فرد متجلی میشود.
وی با اشاره به روایاتی که ثواب پیادهروی در اربعین را با اعمال پیامبران، صدیقین و شهدای بزرگ مقایسه کردهاند، تصریح کرد: کسی که در این مسیر قدم برمیدارد، گویی به مقام شهادت و پیوستن به رکاب رسول خدا (ص) نائل شده است؛ چرا که این حرکت، انسان را از تعلقات دنیوی جدا کرده و به حقیقت میرساند.
بازگشت به فطرت و تعادل روانی از طریق محبت
مبلّغ شهرستان آمل با تحلیل این موضوع از منظر روانشناختی، خاطرنشان کرد: انسان زمانی به طبیعت و فطرت خود بازمیگردد که در وضعیت طبیعی قرار بگیرد. این وضعیت به کودکی است که در سایه محبت والدین متعالی و متعادل، به غنای روحی میرسد و در جایگاه درست خود قرار میگیرد. محبت به امام حسین (ع) و حضور در اربعین، انسان را به همین وضعیت فطری بازمیگرداند. وقتی انسان امامش را دوست داشته باشد، ذهن او درست کار میکند و به تعادل روانی میرسد. این محبت، مانند یک تکامل روانی عمل میکند که باعث میشود انسان از اضطرابها و گرفتگیهای ذهنی رها شده و به آرامشی عمیق دست یابد.
حجتالاسلام و المسلمین رحمان امیری خاطرنشان کرد: برای دستیابی به این مقامات معنوی و حکمت، باید هزینه کرد. محبت به امام حسین(ع) تنها با نشستن در خانه حاصل نمیشود، بلکه باید در مسیر عشق قدم برداشت، در موکبها خدمت کرد و برای زائران ایثار کرد. بخشی از این محبت را به لطف خودشان دریافت کردهایم و بخشی را از نسلهای پیشین به ارث بردهایم، اما برای تکمیل این مسیر، باید شخصاً قدم برداریم تا بتوانیم آثار معجزهآسای اربعین را در زندگی و تفکر خود لمس کنیم.
نظر شما