به گزارش خبرگزاری حوزه، مرکز بسیج اساتید، مدیران و نخبگان حوزه علمیه قم بیانیه ای با موضوع در ضرورت عقلانیت راهبردی و حفظ انسجام ملی در میانه جنگ صادر کرد.
متن بیانیه بدین شرح است:
بسمالله الرحمن الرحیم
ملت بزرگ ایران در مقطعی حساس از تاریخ خود قرار دارد؛ مقطعی که دشمن، همزمان با فشار نظامی، جنگ رسانهای و عملیات روانی، میکوشد میان مردم و حاکمیت، دیپلماسی و میدان و حتی میان «جنگ» و «صلح» شکاف ایجاد کند.
در چنین شرایطی، سخن گفتن درباره امنیت ملی، مذاکره، قدرت دفاعی و آینده کشور بیش از هر زمان دیگری نیازمند دقت، انصاف، عقلانیت و مسئولیتپذیری است.
ما نقد و گفتوگو را حق جامعه و لازمه پویایی کشور میدانیم؛ اما نقد زمانی سازنده است که بر پایه سند، واقعیت و منطق باشد، نه هیجان و دوقطبیسازی.
دیپلماسی و قدرت دفاعی، دو ابزار مکمل قدرت ملیاند، نه دو رقیب.
مذاکره ابزار تأمین منافع کشور در عرصه سیاسی است و توان دفاعی، یکی از پایههای بازدارندگی. دیپلماسی در خلأ قدرت شکل نمیگیرد. مذاکرهکننده زمانی میتواند از حقوق ملت دفاع کند که طرف مقابل بداند ایران از توان و اراده لازم برای دفاع برخوردار است.
بازدارندگی برای جنگطلبی نیست؛ برای آن است که دشمن اساساً به محاسبه حمله به ایران نرسد. بنابراین سؤال عقلانی «موشک یا مذاکره؟» نیست؛ بلکه این است که چگونه قدرت دفاعی، دیپلماسی، اقتصاد و انسجام اجتماعی را در خدمت منافع ملی قرار دهیم.
صلحطلبی با بیدفاعی تفاوت دارد. ملت ایران صلح میخواهد؛ اما میان جنگطلبی و دفاع باید تفاوت گذاشت. اگر دشمن جنگ را تحمیل کند، دفاع از کشور انتخابی تجملی نیست.
مراجعه به افکار عمومی و احترام به رأی مردم ارزشمند است؛ اما مسائل پیچیده امنیت ملی را نمیتوان به یک پرسش ساده تقلیل داد: «جنگ میخواهید یا صلح؟» پرسش کاملتر این است: اگر از بازدارندگی صرفنظر کنیم، احتمال تعرض دشمن بیشتر میشود یا کمتر؟ و هزینه تسلیم یا بیدفاعی برای نسل آینده چیست؟
عقلانیت فقط محاسبه هزینه اقدام نیست؛ محاسبه هزینه عدم اقدام نیز هست.
مردم صاحبان این سرزمیناند و حق دارند بدانند تصمیمات مهم کشور بر چه مبنایی اتخاذ میشود. اما احترام به مردم تنها با دعوت آنان به اظهارنظر درباره آینده محقق نمیشود؛ بلکه با شفافیت، گزارش عملکرد و پذیرش مسئولیت تصمیمات گذشته نیز معنا پیدا میکند.
هر مسئول و سیاستمداری که سالها در جایگاه تصمیمگیری کشور بوده، در کنار تحلیل مسائل امروز، باید درباره عملکرد دوران مسئولیت خود نیز پاسخگو باشد. جامعه حق دارد بداند چه تصمیماتی موجب پیشرفت شد و چه تصمیماتی به فرصتسوزی و انباشت مشکلات انجامید.
امروز نباید میان «جنگطلب و صلحطلب»، «موشک و مذاکره» یا «مردم و حاکمیت» دیوار کشید. هرکس آگاهانه و عامدانه به دوقطبیسازی مخرب در جامعه دامن بزند، در عمل به تضعیف انسجام ملی کمک کرده و زمینه بهرهبرداری دشمن را فراهم میکند.
این امر بهویژه در شرایط جنگی، هنگامی که با هدف ایجاد بیاعتمادی، التهابآفرینی یا تشویش افکار عمومی صورت گیرد، نمیتواند صرفاً یک اختلافنظر سیاسی تلقی شود. چنانچه چنین رفتارهایی واجد عنوان مجرمانه باشد، انتظار میرود دستگاههای مسئول، بدون ملاحظه سیاسی و در چارچوب قانون، با آن برخورد قضایی کنند.
البته این مطالبه به معنای نفی حق نقد نیست. نقد آزادانه حق مردم است؛ اختلافافکنی عامدانه و تضعیف امنیت روانی جامعه، امر دیگری است.
امروز ایران به سیاستمدارانی نیاز دارد که دیپلماسی را در کنار قدرت دفاعی و هر دو را در منظومه منافع ملی ببینند؛ به مسئولانی نیاز دارد که هم نقدپذیر باشند و هم پاسخگو؛ و به جامعهای نیاز دارد که با سند و منطق، نه شایعه و هیجان، درباره سرنوشت کشور داوری کند.
ما اساتید، مدیران و نخبگان حوزه علمیه قم از همه نخبگان، دانشگاهیان، حوزویان، اصحاب رسانه و فعالان سیاسی میخواهیم گفتوگو درباره آینده ایران را از سطح شعار و دوقطبیسازی به سطح تحلیل، سند و عقلانیت راهبردی ارتقا دهند.
ایران امروز به وحدت نیاز دارد؛ اما وحدت بدون حقیقت پایدار نیست. به قدرت نیاز دارد؛ اما قدرت بدون عقلانیت کافی نیست. به مذاکره نیاز دارد؛ اما مذاکره بدون پشتوانه قدرت میتواند به تحمیل تبدیل شود.
صلح پایدار از مسیر قدرت، عقلانیت و انسجام ملی میگذرد، نه از مسیر سادهسازی واقعیت و فراموشی تجربههای گذشته.
والسلام علیکم و رحمهالله و برکاته
مرکز بسیج اساتید، مدیران و نخبگان حوزه علمیه قم
نظر شما