از غربتِ جغرافیایی تا قُربِ شهادت؛ روایتِ سلوک و هجرتِ شهید کمال کورسل

به گزارش خبرگزاری حوزه، بسیاری از ما ایرانی‌ها، از کودکی با مجالسِ دعا و مناجات‌خوانی بزرگ شده‌ایم؛ آن‌قدر که گاهی این نغمه‌ها و مراسم برایمان به یک «برنامه هفتگیِ روتین» یا یک عادتِ معمولی تبدیل شده است که شاید از کنارِ اثرِ عمیق و تحول‌آفرینِ آن، به‌سادگی عبور کنیم.داستانِ کمال کورسل، این عادت را می‌شکند. او کسی بود که از دلِ فضایِ مادیِ پاریس، همین دعا را شنید و زندگی اش متحول شد. از شما دعوت می‌کنم برای آگاهی از این ماجرایِ تکان‌دهنده و تأمل‌برانگیز، همراهِ این روایت باشید.

در قم شهیدی داریم به اسم «کمال کورسل». اگر نامش برایتان عجیب است، به‌خاطر این است که او یک فرانسوی بود؛ مادری الجزایری و پدری فرانسوی داشت، در فرانسه زندگی می‌کرد و مسیحی هم بود. همین دعای کمیلی که می‌خوانید را ببینید؛ چه ارزش و سرمایه‌ای است! کمال کورسل در فرانسه دانشجو بود. ایرانی‌های ما هم آنجا دانشجو بودند؛ زمانی که تازه انقلاب شده بود. می‌دیدیم چند تن از این بچه‌های ایرانی، هر شبِ جمعه دمِ غروب، لباس مرتب می‌پوشیدند، عطر و ادکلن می‌زدند و به جایی می‌رفتند و آخرِ شب بازمی‌گشتند.

کمال که کنجکاو شده بود، از آن‌ها می‌پرسید: «شما کجا می‌روید؟ آیا به محافل شبانه می‌روید؟»

دانشجویان پاسخ می‌دادند: «خیر، ما برای برگزاری مراسم دعا می‌رویم.» کمال از آن‌ها خواست تا او را نیز همراه کنند و آن‌ها نیز پذیرفتند. او در گوشه‌ای از مجلس می‌نشست و با دقت به زمزمه‌ها گوش می‌سپرد. از آنجا که به واسطه اصالتِ الجزایریِ مادرش به زبان عربی تسلط داشت، مفاهیم عمیقِ دعای کمیل را درک می‌کرد و رفته‌رفته اشک بر گونه‌هایش جاری می‌شد. این آشنایی با دعای کمیل، او را چنان شیفته و مجذوبِ صاحبِ این کلامِ گهربار کرد که در نهایت مسیر حقیقت را یافت و به مذهب تشیع گروید.

او اصرار داشت که باید به ایران بیاید و امام را ببیند؛ سرانجام به ایران آمد و در مدرسه حجتیه قم طلبه شد. هنوز در مدرسه مستقر نشده بود که مسئول مدرسه با نگرانی به دوستانش زنگ زد و گفت: «بیایید دست و پایش را ببندید!» پرسیدند چه شده؟

گفت: «می‌خواهد به جبهه برود!»

او یک فرانسویِ تازه‌مسلمان بود که با برکتِ دعای کمیلِ شما به اینجا آمده و عاشق خدا شده بود؛ حالا هم عاشق انقلاب شده بود و اصرار داشت به جبهه برود. هرچه تلاش می‌کردند او را منصرف کنند، می‌گفت: «امام فرموده‌اند باید به جبهه برویم.» سرانجام کمال کورسل راهی جبهه شد و در عملیات مرصاد به شهادت رسید. پیکر او اکنون در گلزار شهدای «علی‌بن‌جعفر» قم به خاک سپرده شده است؛ این است ثمره‌ی همان دعای کمیلی که شما می‌خوانید.