دوشنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۵ - ۰۹:۴۳
دیدگاه بهائیان درباره قرآن، اهل‌بیت(ع) و امام زمان(عج)

حوزه/ برای شناخت دقیق بهائیت، باید ریشه‌های شکل‌گیری و باورهای اصلی این فرقه را به‌درستی شناخت. بررسی دیدگاه بهائیان درباره قرآن، اهل‌بیت(ع) و مهدویت، بخشی از تفاوت‌های اعتقادی آنان با اسلام و تشیع را روشن می‌کند.

به گزارش خبرگزاری حوزه، مروری کوتاه بر اعتقادات فرقه بهائیت درباره قرآن و اهل‌بیت(ع) خواهیم داشت.

مقدمه

بهائیت ریشه در جریان بابیت دارد که در سال ۱۲۶۰ قمری با ادعای علی‌محمد شیرازی، معروف به «باب»، آغاز شد.

پس از اعدام باب در سال ۱۲۶۶ قمری، میان پیروان او اختلافاتی شکل گرفت و میرزا حسینعلی نوری، معروف به بهاءالله، به‌تدریج مدعی جایگاه دینی جدیدی شد.

از همین جریان، آیین بهائی شکل گرفت و بعدها آموزه‌ها و آثار مستقلی پیدا کرد که در برخی اصول اعتقادی با اسلام و به‌ویژه تشیع تفاوت دارد.

دیدگاه بهائیان درباره قرآن و اهل‌بیت علیهم‌السلام

بهائیان قرآن و اهل‌بیت(ع) را به‌طور مطلق انکار نمی‌کنند، اما اعتقاد آنان به قرآن، پیامبر(ص)، اهل‌بیت(ع) و امام زمان(عج) با اعتقاد شیعه تفاوت‌های اساسی دارد.

در اعتقاد اسلام، حضرت محمد(ص) «خاتم النبیین» است و با بعثت ایشان سلسله نبوت پایان یافته است؛ قرآن نیز آخرین کتاب آسمانی و دین اسلام آخرین شریعت الهی است.

قرآن صریحاً می‌فرماید: «مَا کَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِنْ رِجَالِکُمْ وَلَٰکِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِیِّینَ» (احزاب، ۴۰).

اما بهائیت با پذیرش ظهور باب و بهاءالله، برای بعد از اسلام نیز ظهورات دینی قائل است؛ بنابراین خاتمیت پیامبر اسلام را به معنای اعتقاد اسلامی آن نمی‌پذیرد.

در مورد اهل‌بیت(ع) نیز باید میان «احترام» و «پذیرش عقیده شیعه درباره امامت» تفاوت گذاشت. شیعه، اهل‌بیت(ع) را تنها شخصیت‌های محترم تاریخی نمی‌داند، بلکه آنان را حجت‌های الهی و امامان منصوب از سوی خداوند می‌داند.

قرآن درباره امامت می‌فرماید: «إِنِّی جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا» (بقره، ۱۲۴) و در آیه دیگری از «أُولِی الْأَمْرِ» سخن می‌گوید؛ در تفسیر شیعی، این عنوان بر امامان معصوم(ع) تطبیق شده است.

همچنین روایات فراوانی جایگاه ویژه اهل‌بیت(ع) را بیان کرده‌اند و در منابع شیعه و اهل‌سنت نیز گزارش‌هایی درباره فضیلت و جایگاه آنان وجود دارد.

مهدویت؛ بهائیت درباره امام زمان(عج) چه می‌گوید؟

در اعتقاد شیعه، وعده ظهور مهدی موعود به این معناست که حجت الهی و امام مهدی(عج) در آخرالزمان ظهور خواهد کرد و با برپایی عدالت، وعده‌های الهی درباره آینده جهان تحقق می‌یابد. این باور، بخشی از اعتقاد شیعه به استمرار امامت پس از پیامبر(ص) است.

اما بهائیت این مهدویت را به همان معنای شیعی نمی‌پذیرد. در تفسیر بهائی، وعده ظهور موعود اسلام به معنای ظهور یک شخصیت جدید برای آغاز مرحله‌ای تازه از هدایت الهی است؛ ازاین‌رو، ظهور باب را تحقق وعده موعود اسلام می‌دانند، نه اینکه همچنان منتظر ظهور امام مهدی(عج) باشند.

بنابراین، تفاوت اصلی اینجاست: شیعه معتقد است مهدی موعود هنوز ظهور نکرده است؛ اما بهائیت معتقد است وعده موعود با ظهور باب تحقق یافته و پس از آن نیز بهاءالله به‌عنوان مظهر الهی ظهور کرده است. به همین دلیل، بهائیت «مهدی موعود» را با همان مفهوم اعتقادی شیعه قبول ندارد.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha