حجت الاسلام والمسلمین سیدرضا عابدیان در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در کاشان، با اشاره به جایگاه علمی و معنوی آیتالله العظمی سیدموسی شبیری زنجانی گفت: شخصیت این عالم برجسته را نمیتوان تنها در مرجعیت و فقاهت خلاصه کرد؛ ایشان از جمله عالمانی بود که دانش عمیق فقهی را با اخلاق، معنویت، تواضع و سلوک عالمانه درآمیخته بود و همین جامعیت، از ایشان شخصیتی ممتاز و اثرگذار در حوزه علمیه ساخته بود.
حجتالاسلام والمسلمین عابدیان با بیان اینکه در سنت اصیل حوزههای علمیه همواره علم و معنویت در کنار یکدیگر معنا پیدا میکنند، اظهار کرد: یکی از ویژگیهای مهم آیتالله شبیری زنجانی این بود که جایگاه بلند علمی و مرجعیت، تغییری در سلوک متواضعانه ایشان ایجاد نکرد. در شخصیت ایشان میشد نمونهای روشن از عالمی را مشاهده کرد که هرچه بر گستره دانش و موقعیت اجتماعی او افزوده شده، بر وقار، متانت و تواضعش نیز افزوده شده است.
وی با اشاره به سالها اقامه نماز جماعت از سوی آیتالله شبیری زنجانی در حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه سلاماللهعلیها افزود: حضور یک مرجع بزرگ و فقیه برجسته در محراب حرم کریمه اهلبیت علیهاالسلام را نباید صرفاً به اقامه یک فریضه عبادی محدود کرد. این حضور مستمر، نمادی از پیوند علم و عبادت و ارتباط مرجعیت با مردم بود. عالمی که ساعتها در مباحث دقیق فقهی و رجالی غور میکرد، در محراب نیز در کنار مردم قرار میگرفت و این جمع میان فقاهت و عبادت، از جلوههای ارزشمند شخصیت ایشان بود.
این استاد حوزه در ادامه، قدرت علمی آیتالله شبیری زنجانی را از ابعاد برجسته شخصیت ایشان دانست و گفت: جایگاه علمی ایشان در فقه و بهویژه در دانش رجال، جایگاهی ممتاز بود. رجال در منظومه علمی ایشان دانشی حاشیهای در کنار فقه نبود، بلکه یکی از ابزارهای مهم برای دستیابی دقیق به مفاد روایات و استنباط حکم شرعی به شمار میرفت. شناخت راویان، طبقات آنان، طرق و اسناد و توجه به قرائن تاریخی در تحقیقات و مباحث علمی ایشان جایگاهی جدی داشت.
حجت الاسلام والمسلمین عابدیان ادامه داد: یکی از امتیازات روش فقهی آیتالله شبیری زنجانی، تناسب دقیق میان استنباط فقهی و میراث روایی اهلبیت علیهمالسلام بود. در این روش، فقیه با روایت صرفاً به عنوان متنی برای اثبات یک حکم مواجه نمیشود، بلکه مجموعهای از مؤلفهها از جمله سند، راوی، طبقه راوی، فضای صدور روایت، قرائن تاریخی و نسبت آن روایت با سایر ادله را مورد توجه قرار میدهد. همین دقتهاست که استنباط فقهی را از مواجهه سطحی با متون روایی متمایز میکند.
این کارشناس مذهبی تصریح کرد: اهمیت این روش زمانی روشنتر میشود که بدانیم بخش مهمی از اجتهاد، وابسته به شناخت دقیق میراث حدیثی و چگونگی انتقال آن است. تسلط بر رجال و حدیث به فقیه امکان میدهد اعتبار نقلها و ارتباط میان روایات را دقیقتر بررسی کند و از این جهت، تحقیقات رجالی آیتالله شبیری زنجانی را باید در متن پروژه فقهی و اجتهادی ایشان فهم کرد.
این استاد دانشگاه و دانشگاه در پایان خاطرنشان کرد: میراث آیتالله شبیری زنجانی تنها مجموعهای از دروس، تحقیقات و آثار علمی نیست؛ شیوه مواجهه ایشان با فقه، حدیث و رجال، در کنار اخلاق، تواضع و معنویت، برای نسلهای آینده حوزه درسآموز است. امروز مسئولیت حوزههای علمیه، حفظ و امتداد چنین سنتی است؛ سنتی که در آن فقاهت عمیق از حدیث و رجال جدا نمیشود و دانش فقهی نیز از اخلاق، عبادت و معنویت فاصله نمیگیرد.
انتهای پیام./
نظر شما