به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه، نشست نقد مقاله «تحلیل گفتمان مهدوی در اندیشه و عمل شهید سید حسن نصرالله» مدرسه علمیه تخصصی الزهراء (سلام الله علیها) ساری با همکاری کنگره علمی امناء الرسل برگزار شد.
در این نشست محبوبه نبیزاده به تبیین محورهای مقاله پرداخت.
در ادامه حجت الاسلام والمسلمین سیدمعصوم حسینی با تأکید بر لزوم نقد علمی و جدی مقالات به ارزیابی کلی این پژوهش پرداخت و عنوان کرد: این مقاله به مساله مهمی پرداخته است و تلاش کرده پیوند میان باورهای مهدوی و کنشهای مقاومت در اندیشه یک بزرگمرد یعنی شهید سید حسن نصرالله را بررسی کند.
وی ادامه داد: پرسش اصلی مقاله مبنی بر تبیین نقش اختصاصی گفتمان مهدوی در شواهد متنی یعنی سخنان شهید سید حسن نصرالله است. اما باید به خاطر داشت که هر سخن از امید و مقاومت لزوما به معنای اشاره بر مساله مهدویت نیست.
حجتالاسلام حسینی در نقد نخست خود به مسئله سازه انگاری اجتماعی پرداخت و گفت: تعریفی که در مقاله از این مفهوم ارائه شده بیشتر به ادبیات یادگیری نزدیک است تا تحلیل گفتمان. این موضوع تنها یک مسئله ترجمه اصطلاح نیست بلکه به بنیاد روش تحلیل باز میگردد.
وی در نقد دوم، به عدم نمایش کافی مسیر اجرای تحلیل گفتمان در بدنه مقاله اشاره کرد و افزود: صرف استخراج مضامینی مانند امید، قدرت و مقاومت تحلیل گفتمانی محسوب نمیشود. در تحلیل گفتمان باید بررسی شود که سخنران در چه موقعیتی، برای چه مخاطبی و در کجا سخن گفته است.
استاد حوزه با اشاره به مبهم بودن معیارهای انتخاب سخنرانیها تصریح کرد: باید معیار انتخاب جامعه متنی مقاله یعنی سخنرانی مشخص باشد اما بازه زمانی سخنرانی ها، موقعیت سخنرانی ها و... مشخص نیست. زیرا سخنرانی که در بین مردم عادی یا در جمع نظامیان یا دانشگاهیان صورت می گیرد متفاوت است.
وی ادامه داد: برخی شواهد(سخنرانی ها) ارائه شده در مقاله لزوماً وجه مهدوی ندارند. مفاهیمی چون امید و مقاومت در گفتمانهای مختلف دینی و غیردینی وجود دارد و لزوماً به معنای گفتمان مهدوی نیست. برای انتساب یک سخن به گفتمان مهدویت، باید یا اشاره صریح باشد و یا به صورت ضمنی به مساله مهدویت و امام زمان (عج) اشاره کند و یا از طریق تحلیل روابط متنی و زمینهای با دیگر سخنرانی ها ارتباط آن با امام زمان (عج) اثبات شود.
حجت الاسلام و المسلمین حسینی به بررسی منابع و تفاوت میان کارکرد گفتمانی و اثر اجتماعی پرداخت و اشاره کرد: مسائلی نظیر انسجام فراملی و مدیریت بحران، باید به دقت تحلیل شوند تا مشخص گردد آیا این موارد نتیجه اثرگذاری اجتماعی هستند یا بخشی از کارکرد گفتمانی. زیرا بین این دو تفاوت وجود دارد.
وی همچنین به نقصاتی در ارجاعدهی و فهرست منابع اشاره کرد و یادآور شد: ارجاع به خبرگزاریها در مقالات علمی روش مناسبی نیست زیرا در خبرگزاری ها متن کامل یک سخنرانی آورده نمی شود.
این منتقد در پایان خاطرنشان کرد: موضوع مقاله ارزشمند و تفسیر قابل فهمی ارائه کرده است، اما برای رسیدن به نتیجه نهایی نیاز است تفکیکی دقیق میان هویت شیعی، مهدویت، ادبیات مقاومت و... صورت گیرد و پیکره سخنرانیها و معیارهای تشخیص مولفههای مهدویت در آن مشخص شود.
انتهای پیام
نظر شما