چهارشنبه ۱ مهر ۱۴۰۵ - ۰۰:۴۷
آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی نمونه‌ای از خدمت مستمر به دین بود

حوزه / حجت‌الاسلام میرزاده، با اشاره به شخصیت علمی و اخلاقی مرحوم آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی، ایشان را نمونه‌ای از پیوند علم، تواضع و خدمت مستمر به دین دانست.

به گزارش خبرگزاری حوزه از هرمزگان، حجت‌الاسلام میرزاده، مشاور امور روحانیون در استانداری هرمزگان صبح امروز در جمع طلاب مدرسه علمیه النبی صلی الله علیه و آله بندرعباس با طرح این سئوال که چرا برخی از بزرگان دین، همچون مرحوم آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی، با وجود کثرت علوم، همواره در مسیر تواضع و خدمت بوده‌اند، اظهار داشت: اگر به جایگاه اطاعت از خدا و پیامبر بنگریم، خواهیم دید که تمام وجودِ یک مؤمن باید در گرو این اطاعت باشد؛ از دقت در نمازهای اول وقت گرفته تا گره‌گشایی از امور مردم و پرهیز از غیبت و دروغ.

وی افزود: بر اساس آیات الهی، هر کس در میزان اطاعت از خدا و پیامبر پیشروی کند، برنده واقعی است؛ اما این برد، نه در کسب عناوین و پُست‌های اجتماعی، بلکه در کسب قرب الهی نهفته است. برخلاف تصور عامه که لذت را در مال و شهرت می‌بینند، بزرگان امت، لذت را در «خدمت» یافته‌اند. همان‌طور که مرحوم آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی با عمر طولانی و کثرت تالیفات، نمونه‌ای از این خدمتِ مستمر بودند، طلبه نیز باید بداند که اگر مسیرِ درس، بحث و تقوا را برگزیند، آینده‌ای روشن در سایه مناجات و ذکر در انتظار او است.

مشاور امور روحانیون در استانداری هرمزگان عنوان کرد: در این میان، نکته‌ای که بسیار تأمل‌برانگیز است، کلام شهید حاج قاسم سلیمانی درباره دستاوردهای روحانیت است. ایشان با نگاهی واقع‌بینانه گفت که اگر روحانیت روزی بخواهد نمایشگاهی از دستاوردهای خود برپا کند، باید بداند که سپاه پاسداران یکی از بزرگترین دستاوردهای حوزه است که امروز از ناموس و خاک ایران دفاع می‌کند.

وی یادآور شد: این سخن، زنگ خطری است برای آن دسته از روحانیت که در حجره‌های خود، به جای تمرکز بر طلبگی و تقوا، به دنبال بحث‌های بیهوده یا کسب موقعیت‌های اجتماعی هستند، اگر روحانیت به جای تمرکز بر «عنوان»، بر «خدمت» تمرکز کند، می‌تواند همان جایگاهِ دفاعی و پشتیبانیِ سپاه را در عرصه معنوی و اجتماعی ایفا کند.

حجت الاسلام میرزاده تصریح کرد: با استناد به حکایت عطار درباره آن گورکن هفتاد ساله، باید پرسید که آیا ما در این سال‌های طولانی که در مجالس ذکر شرکت کرده‌ایم، به این حقیقت رسیده‌ایم که «ختمِ خودمان» را ببینیم؟ اگر عمر ما صرفِ شرکت در مراسمات باشد بدون آنکه لحظه‌ای با خود و با خدا آشتی کرده باشیم، عمرمان هدر رفته است. لذتِ واقعی، همان لذتی است که در سجده‌های طولانیِ امیرالمؤمنین علی(ع) یا در گریه‌های خالصانه یک مؤمن در حرم در هنگام خواندن دعای کمیل نهفته است. لذتی که باعث می‌شود انسان متوجه گذر زمان نشود و تمام وجودش را وقفِ مسیرِ حق کند.

وی بیان کرد: مرحوم آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی در کتاب‌های خود، به‌ویژه در مباحث مربوط به قضاوت، بر اهمیتِ «علم» و پرهیز از «قضاوت بدون آگاهی» تأکید می‌کردند، ایشان به زیبایی بیان می‌کردند که گاهی حتی در میان افراد صادق، به دلیل واسطه‌ها یا عدم درک صحیح از واقعیت، ممکن است قضاوت‌های نادرستی صورت گیرد. این نکته‌ای است که ما را به خودآگاهی می‌خواند تا در مسیرِ علم و عدالت، از هرگونه خطا و تهمت، به دور باشیم و تنها به دنبال حقیقتِ محض باشیم.

انتهای پیام. /

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha