به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری «حوزه»، حجت الاسلام و المسلمین سید صدرالدین قبانچی امام جمعه نجف اشرف، در خطبه های نماز جمعه که در حسینیه اعظم فاطمیه نجف اشرف ایراد کرد، حجتالاسلام والمسلمین سید صدرالدین قبانچی در خطبههای نماز جمعه نجف اشرف به تشریح دیدگاههای خود پیرامون مسائل مهم عراق و منطقه پرداخت.
نشست سازمان ملل متحد چیزی نمیسازد، بلکه صرفاً منبری برای ایراد سخنرانیهای بیثمر است
امام جمعه نجف اشرف، اظهار داشت: خروج بیش از ۸۰ کشور از مجمع عمومی سازمان ملل متحد هنگام سخنرانی رئیس رژیم صهیونیستی نتانیاهو، موضوعی بود که وی [رئیس رژیم] با آن غافلگیر شد و با این غافلگیری و این صحنه، خشم بر او چیره گشت. این صحنه نشاندهنده پیروزی ما در افکار عمومی جهان است؛ چرا که تأکید شد رژیم صهیونیستی نه تنها یک وجود غیرقانونی، بلکه وجودی تروریستی است که بر پایه کشتار و نسلکشی استوار است.
از سوی دیگر، وی گفت: نشست سازمان ملل متحد چیزی نمیسازد، بلکه صرفاً منبری برای ایراد سخنرانیهای بیثمر است؛ حتی دیوان بینالمللی که رئیس رژیم را محکوم کرد، با تحریمهای آمریکا مواجه شد؛ بنابراین، اینها نشستها و تصمیمات بینالمللی هستند که در برابر اراده استکبار جهانی هیچ ارزشی ندارند.
صحیح نیست که عراق به این تحریمهای ظالمانه پاسخ دهد
حجتالاسلام والمسلمین سید صدرالدین قبانچی، در بخش مسائل بینالمللی، به تحریمهای آمریکا علیه خطوط هوایی ایران اشاره کرد و گفت: در اینجا ما درباره جنبهای صحبت میکنیم که مربوط به عراق است.
وی افزود: صحیح نیست که عراق به این تحریمهای ظالمانه پاسخ دهد و جایز نیست طرفی در این نبرد، موضعی را بر ما تحمیل کند که به خدمت ملت ما، منافع ما و هویت ما فکر نمی کند. پاسخ دادن عراق به تحریمها به نفع منافع عراقی ما نیست، لذا از دولت میخواهیم این تحریمها را بازنگری کند.
خطبه دینی
خطیب جمعه نجف اشرف در خطبه دینی پس از توصیه به تقوا، گفت: موضوع سخن امروز ما، بررسی مسئله فقر در اسلام است. گزارشهای بینالمللی میگویند: ۸۲۴ میلیون نفر زیر خط فقر زندگی میکنند، به این معنا که ۱۰ درصد از جمعیت بشر زیر خط فقر هستند؛ برای مثال: عراق (۵٪)، ایران (۲.۵٪)، سودان (۱۰٪)، آمریکا (۱٪) و انگلیس(۴٪). بنابراین، مسئله فقر یک مسئله جهانی است. اسلام چگونه مسئله فقر را درمان میکند؟
وی افزود: اسلام فقر را از دو جهت درمان میکند: نخست، نظام ضمانت اجتماعی، و دوم، نظام همبستگی اجتماعی. اما ضمانت اجتماعی به این معناست که مسئولیت تأمین نیازهای مردم بر عهده دولت باشد؛ یعنی والی، امیر و دولت مسئول تأمین زندگی همگان و خرج کردن بر آنان از بیتالمال هستند. جهت دوم، نظام همبستگی اجتماعی است که مسئولیت خودِ مردم را از طریق زکاتها، صدقات و خمسها در بر میگیرد؛ آنها همگی مسئول تأمین زندگی دیگران هستند.
حجتالاسلام والمسلمین سید صدرالدین قبانچی، ادامه داد: در اینجا بر فضیلت و ثواب صدقه تأکید میشود و در این مورد حدیثی از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) میخوانیم که میفرماید: (سبعة یظلهم الله فی ظله یوم لا ظل إلا ظله: الإمام العادل، وشاب نشأ فی عبادة ربه، ورجل قلبه معلق فی المسجد، ورجلان تحابا فی الله اجتمعا علیه وتفرقا علیه، ورجل دعته امرأة ذات جمال، فقال: إنی أخاف الله، ورجل تصدق بصدقة فأخفاها حتی لا تعلم شماله ما تنفق یمینه، ورجل ذکر الله خالیًا ففاضت عیناه) «هفت گروه هستند که خداوند در سایه خود از آنان حمایت میکند در روزی که جز سایه او سایهای نیست: حاکمی عادل، جوانی که در عبادت پروردگارش بزرگ شده است، مردی که قلبش به مسجد وابسته است، دو مردی که در محبت خدا با هم جمع شده و با هم جدا میشوند، مردی که زنی زیبارو او را وسوسه کند و او بگوید: من از خدا میترسم، مردی که صدقهای دهد و آن را پنهان نماید به گونهای که دست چپش از آنچه دست راستش انفاق میکند خبر نداشته باشد، و مردی که در تنهایی خداوند را یاد کند و چشمانش از گریه پر شود.»
وی بیان داشت: در اینجا این کلام از امام امیرالمؤمنین (علیه السلام) را میخوانیم که میفرماید: (ولعل بالحجاز أو الیمامة من لا طمع له فی القرص ولا عهد له بالشبع، أو أبیت مبطانًا وحولی بطون غرثی وأکباد حری؟ أأقنع من نفسی بأن یقال أمیر المؤمنین ولا أشارکهم فی مکاره الدهر، أو أکون أسوة لهم فی جشوبة العیش)«چه بسا در یمامه و یا حجاز کسانی باشند که امید دستیابی به قرص نانی نداشته و خاطره ای از سیری ندارند و هرگز مباد که من با شکم پر بخوابم در حالی که شاید پیرامون من شکمهای به پشت چسبیده و جگرهای سوخته باشد. آیا رواست که من با خود بگویم “امیرالمؤمنین” در حالی که در سختیهای روزگار با آنان شریک نباشم، یا در سختیِ زندگی با آنان همسان نباشم؟
نظر شما