به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از زنجان، کوچه پس کوچه های شهر گاه شاهد رویش‌هایی است که سرچشمه اش اخلاص یک طلبه جوان است. رویش هایی که نه با هیاهوی رسانه‌ای، که با صداقت نیت و استمرار قدم های کوچک، ریشه در جان محله دوانده‌اند. خداوند در کتاب وحی، مسیر این‌گونه حرکت‌ها را به شاخه‌ای پاک و طیّب تشبیه کرده است: کَلِمَةً طَیِّبَةً کَشَجَرَةٍ طَیِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِی السَّماءِ کلام طیب همچون درختی پاکیزه است که ریشه‌اش استوار و شاخه‌هایش در آسمان است. موکب الزهرا (س) نیز چنین بود. درختی که ریشه‌اش در خانه شخصی اما پر از محبت، در محله‌ای در غرب زنجان فرو رفته بود و شاخه‌هایش، جان ده‌ها نوجوان و دانش‌آموز را سیراب می‌کرد.
در آن محله وقتی حرف از کار تربیتی عمیق و اصیل با نسل نو به میان می‌آید، تصویر مردی در ذهن شکل می‌گیرد که آرامش خانه‌اش را با طنین خنده‌ها، پرسش‌ها و دغدغه‌های نوجوانان پیوند زده است. مردی که درس و حاشیه‌اش را تنها پای منبر و در طلبه نشین‌ها نمی‌خواند، بلکه در صف نوجوانانی می‌نشیند که امروز بیش از هر زمانی، تشنه پاسخ‌های روشن، رفاقت‌های صادقانه و الگوهای واقعی‌اند. این، روایت این روزهای حجت الاسلام امیرحسین حیدری است. یک روحانی دغدغه مند، جهادی و اهل تشکیلات که سال‌هاست آستین‌ها را بالا زده و سنگر تربیت را رها نکرده است.
از دل خانه تا گستره‌ی محله؛ داستانی به نام موکب الزهرا
ماجرا از غرب زنجان آغاز شد؛ از شهرک الهیه. جایی که حجت الاسلام حیدری در خانه‌ی شخصی خودش، با راه‌اندازی مجموعه‌ای تبلیغی و فرهنگی به نام موکب الزهرا (س)، پایگاهی صمیمی و در عین حال عمیق برای دانش‌آموزان و نوجوانان منطقه ایجاد کرده بود. تصمیمی که در نگاه اول شاید ساده به نظر برسد، اما در ژرف‌نگری، پاسخی هوشمندانه به یکی از اساسی‌ترین معضلات روز جامعه است. غایب بودن پایگاهی امن، صمیمی و معنوی برای نوجوانان در بافت محله‌ها.
آنجا دیگر فقط یک خانه نبود؛ خانه‌ای بود که در آن گره‌های فکری باز می‌شد، پایه‌گذاری کار گروهی و تشکیلاتی شکل می‌گیرفت، و بچه‌ها در کنار درس و مشق، درس زندگی و دین‌داری آگاهانه را مشق می‌کردند. سفره آن خانه، سفره‌ای دونفره نبود؛ سفره‌ای بود که گاه برای پرسش‌های درسی دانش‌آموزان گسترده می‌شد، گاه برای حلقه‌های معرفتی و بحث‌های دینی، و گاه برای دورهمی‌های صمیمانه‌ای که پیوند رفاقت را استوارتر از هر چیزی می‌کرد.
این روحانی جوان دغدغه مند و تیم کاری اش خوب می‌دانستند که کار با نوجوان امروز، بخشنامه‌ای پیش نمی‌رود؛ کار دل می‌خواهد، رفاقت می‌خواهد و استمرار. نسل نو، زبان کلیشه‌ای را نمی‌فهمد. به دیده‌شدن نیاز دارد، به گوش‌سپردن نیاز دارد و به الگویی زنده نیاز دارد که خودش پیشاپیش حرف‌هایش راه رفته باشد.و با همین فرمان، موکب الزهرا را به پناهگاهی امن برای بچه‌هایی تبدیل شد که تشنه‌ی شنیده شدن و دیده‌شدن بودند؛ پناهگاهی که در آن، نوجوان نه مخاطب منفعل یک برنامه، که عضوی فعال و مسئول در یک تشکیلات زنده بود.
برنامه‌ای جامع؛ از ورزش و علم تا معرفت و تشکیلات
یکی از ویژگی‌های بارز این تیم تربیتی، جامع‌نگریِ آن‌هاست. تجربه‌ی سال‌های متمادی کار با نسل نو به حجت‌الاسلام حیدری آموخته بود که دین‌داریِ نوجوانان در جزیره‌های منفک رشد نمی‌کند؛ اگر معرفت بدون نشاط باشد، فرسوده می‌شود و اگر نشاط بدون معرفت باشد، منحرف می‌شود. به همین دلیل، برنامه‌های این مجموعه با ترکیبی هوشمندانه از چند بُعد طراحی و پیاده‌سازی شده است:
بُعد معرفتی و بصیرتی: برگزاری حلقه‌های معرفت و پاسخ به شبهات نسل نو با زبانی به‌روز و صمیمی. در این حلقه‌ها، نوجوانان نه صرفاً شنونده، که پرسشگرند؛ پرسش‌هایی از جنس امامت و ولایت، سبک زندگی، دین‌داری در فضای مجازی و مسائل روز، بدون برچسب‌زنی و با نگاه احترام محور پاسخ می‌گیرند. هدف، تربیت نسلی است که ایمانش را نه از سر تقلید، که از سر فهم و بصیرت انتخاب کند.
بُعد علمی و تحصیلی: پیگیری جدی وضعیت تحصیلی و تقویت بنیه علمی دانش‌آموزان محله. این تیم معتقد است تربیت دینی نباید به بهای افت تحصیلی تمام شود؛ به همین دلیل، برنامه‌های مشاوره‌ای، کلاس‌های تقویتی و پیگیری مستمر وضعیت درسی بچه‌ها، جزء ارکان ثابت مجموعه است. در این الگو، دانش‌آموز موفق، خودش سفیر جذابیتِ دین‌داری در مدرسه می‌شود.
بُعد ورزشی و نشاط‌آفرین: تلفیق شور جوانی با ورزش، تحرک و برنامه‌های تفریحی سالم به‌عنوان بستر اصلی جذب. مسابقات ورزشی، اردوهای تفریحی و برنامه‌های نشاط‌آفرین، پلی است که نوجوانان را از فضای مجازی و انزوا به سمت جمع‌های صمیمی و معنوی می‌آورد.
بُعد تشکیلاتی: آموزش کار گروهی، مسئولیت‌پذیری و نقش‌آفرینی خود نوجوانان در اداره امور. در موکب الزهرا، هر بچه یک مسئولیت دارد؛ از تدارک برنامه‌ها تا ارتباط با خانواده‌ها. این همان تفکر تشکیلاتی است که امام راحل (ره) بارها بر آن تأکید می‌کردند که کار فردی محدود است، اما تشکیلات، حرکت را نسل‌به‌نسل ادامه می‌دهد. حاصل این نگاه، تربیت خودجوش مدیران فردا از دل همین حلقه‌هاست.
وقتی سنگر بزرگ تر می‌شود؛ آغاز فصلی نو در مسجد الزهرا (س) کوی زیتون
خلوص نیت و موفقیت این الگوی تربیتی باعث شد تا برکت این حرکت، گستره وسیع‌تری پیدا کند. با احساس نیاز عمیق محله به ساماندهی فعالیت‌های نسل نو، مسئولیت خطیر اداره و هدایت مسجد الزهرا (س) واقع در کوی زیتون به این روحانی جهادی و تیم همراهش سپرده شد تا با برگزاری آیین رونمایی از لوگو و مهر رسمی مسجد ، این فصل زرین از فعالیت‌های فرهنگی در سنگر مسجد آغاز گردد.
این جابجایی، تنها یک جابجایی جغرافیایی از خانه به مسجد نبود؛ بلکه ارتقای یک مدل تربیتی موفق به مقیاس جامعِ محله‌ای بود. خانه‌ای که روزی محل تجمع چند ده نوجوان بود، اکنون جای خود را به مسجدی داده است که ظرفیت میزبانی از صدها خانواده، نوجوان و جوان را دارد. اکنون موکب الزهرا از خانه‌ای کوچک به سنگری رفته است که پیامبر اکرم (ص) قلب‌های مؤمنان را در آن به یکدیگر شبیه دانسته و فرموده است: «الْمَسَاجِدُ مَحَالُ التَّقْوَی»؛ مساجد، جایگاهِ تقواست.
این مراسم با استقبال گرم اهالی، والدین و نمازگزاران کوی زیتون همراه شد؛ استقبالی که نشان داد جامعه ما تشنه حضور روحانیونی است که با زبان نسل جدید آشنایند، در میدان عمل حضور دارند و کار تشکیلاتی را رمز پیروزی می‌دانند. حضور پرشور نوجوانان و دانش‌آموزانی که از دل موکب الزهرا به این مراسم آمده بودند، گویاترین سند بر اصالت و کارآمدی این الگوی تربیتی بود.
اکنون چشم‌انداز روشنی پیش روی این مجموعه است؛ مسجد الزهرا کوی زیتون قرار است با همان روحیه جهادی و صمیمی روزهای نخستین در شهرک الهیه، به قطب فعالیت‌های تربیتی، معرفتی، علمی، ورزشی و فرهنگی منطقه تبدیل شود و به الگویی کارآمد برای سایر مساجد استان زنجان و حتی کشور در مسیر تحقق مسجد تراز اسلامی بدل گردد. این روایت، در حقیقت، بشارت آن روزهایی است که مساجد دوباره قلب تپنده محله‌ها باشند و طلبه های جوان، همان‌جایی بایستند که پیامبر (ص) و ائمه معصومین (ع) برایشان مقدّر کرده‌اند: در میان مردم، در سنگر مسجد و در مسیر تربیت سربازان آینده اسلام و انقلاب.
نظر شما