به گزارش خبرگزاری حوزه، تحولات اخیر آمریکا و نتایج انتخابات این کشور بار دیگر مسئله نوع مواجهه آمریکا با جمهوری اسلامی ایران و نسبت آن با تغییرات سیاسی در واشنگتن را به موضوعی قابل تأمل تبدیل کرده است.
شاید در نگاه نخست، شکست جمهوری‌خواهان و پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات آمریکا برای برخی خوشحال‌کننده باشد؛ به‌ویژه آنکه حزب دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری که جنگ علیه ایران را آغاز کرد، هزاران ایرانی، رهبر و امام جامعه و کودکان بی‌گناه میناب در دوران ریاست‌جمهوری او به شهادت رسیدند، با شکست مواجه شده است.
پیش از این نیز برخی تحلیلگران، هزینه‌های سنگین جنگ با ایران و پیامدهای آن، از جمله تشدید مشکلات اقتصادی و بحران سوخت در آمریکا را از عوامل مؤثر در شکست جمهوری‌خواهان دانسته بودند.؛ موضوعی که اگرچه از یک سو نشان‌دهنده قدرت اثرگذاری ایران بر معادلات جهانی و تأثیر آن بر تصمیمات قدرت‌های بزرگ است، اما از سوی دیگر نباید موجب خوش‌بینی به تغییر رویکرد آمریکا در قبال ایران شود.
واقعیت این است که برای جمهوری اسلامی ایران، تفاوتی میان جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در اصل دشمنی با ایران وجود ندارد. هر دو حزب، به شیوه خود، در پی تضعیف ایران و ضربه‌زدن به استقلال و امنیت آن بوده‌اند؛ یکی با جنگ و تجاوز نظامی و دیگری با تحریم و فشار اقتصادی. مگر بخش قابل توجهی از تحریم‌های گسترده علیه ایران در دوره رؤسای‌جمهور دموکرات اعمال نشده است؟ مگر سیاست فشار، حمایت از اقدامات خصمانه و تلاش برای تضعیف اقتصاد ایران، محدود به یک حزب بوده است؟
دشمنی که روزی با حمله نظامی به دنبال آسیب‌زدن به ایران است و روز دیگر با تحریم، فشار اقتصادی، حمایت از آشوب و حتی تلاش برای تجزیه کشور و کودتا، در پی تحقق همان هدف است، با تغییر نام حزب حاکم به دوست یا حتی دشمن مهربان تبدیل نمی‌شود! برای هر دو حزب، تضعیف ایران و ضربه‌زدن به قدرت و استقلال این کشور، هدفی بوده که در مقاطع مختلف با ابزارهای متفاوت دنبال شده است.
بنابراین، شکست جمهوری‌خواهان را می‌توان نشانه‌ای از قدرت و میزان اثرگذاری ایران در معادلات جهانی دانست؛ همان قدرتی که به تعبیر امام جامعه، ایران را در شمار قدرت‌های بزرگ جهان قرار داده است. بااین‌حال، نباید فراموش کرد که دشمنی آمریکا با ایران به یک حزب و دولت محدود نیست. مبادا برخی در داخل کشور، به خیال تغییر سیاست‌های واشنگتن با پیروزی دموکرات‌ها خوشحال شوند و بار دیگر چشم امید به تغییر دولت در آمریکا بدوزند؛ چراکه آمریکا، با هر دو حزب، همان آمریکاست.
امام شهید بارها تأکید کرده بودند که میان احزاب آمریکا تفاوتی وجود ندارد و نباید به تغییر دولت در این کشور دل بست:
«آمریکا، آمریکا است؛ این حزب یا آن حزب، هر کدامشان سرِ کار آمدند، خیری به ما نرساندند، شر رساندند. یکی تحریم کرد، یکی هواپیما زد، یکی به سکّوی نفتی حمله کرد، یکی به دشمنهای ما کمک کرد. ما نگرانی هم نداریم؛ ما به توفیق الهی برای مواجهه‌ی با هر حادثه‌ی محتمل آماده‌ایم.
در دنیا عدّه‌ای عزا گرفته‌اند که چرا انتخابات در آن کشور این‌جوری شد؛ یک عدّه‌ای [هم] در دنیا خوشحال شدند و شادی کردند. ما نه؛
ما نه عزا میگیریم، نه شادی میکنیم؛ برای ما فرقی ندارد. ما فکر میکنیم که چگونه باید کشور را از مشکلات احتمالی عبور داد؛ ملّت باید به این فکر کند.
راه عبور از همه‌ی مشکلاتی که برای کشور محتمل است، چه در این دوره، چه در ده سال دیگر، چه در پنجاه سال دیگر، این است که کشور از درون مستحکم باشد.
ببینید چه‌جوری استحکام حاصل میشود. استحکام داخلیِ نظام، اساس کار است؛ هم استحکام سیاسی، هم استحکام اقتصادی، هم استحکام فرهنگی، و هم بالاتر از همه استحکام روحی و روانی افراد، بخصوص نخبگان و بخصوص مسئولان ارشد کشور.»
بیانات در دیدار مردم اصفهان، ۱۳۹۵/۰۸/۲۶
«چه حزبی که دولت آن، امروز در آمریکا بر سر کار است و چه حزب رقیب که دولت قبلی را به‌دست داشت، هیچ‌کدام صلاحیت اخلاقی ندارند؛ زیرا هر دو حزب، مرتکب جنایات و فجایع گوناگونی شده‌اند... هیچ‌یک از دو حزب مطرح در آمریکا، از لحاظ صلاحیت اخلاقی، ترجیحی بر دیگری ندارد... ما در آمریکا با چنین دولت‌هایی طرف هستیم و اینکه تصور کنیم با مذاکره می‌توان به تفاهم و نقاط مشترک رسید، اشتباه است.»
بیانات در دیدار با مسئولان و متخصصان وزارت دفاع، ۱۳۹۵/۰۶/۱۰
«از نظر ملت ایران میان قدرت شیطانی کارتر و قدرت شیطانی ریگان تفاوتی وجود ندارد. آمریکا با انتخاب جدیدی که در دستگاه حکومتش انجام گرفت به پایان قدرتش نزدیک‌تر شد. این هر دو حزب بر اساس توسعه امپراطوری اقتصادی و سیاسی فعالیت می‌کنند. فرق این دو حزب، فرق میان منافق و کافر است؛ آن یکی منافق بود و این یکی کفر صریح.... وضع هیچ فرقی نکرده است. ما باید با آمادگی کامل این دشمنان خدا را بترسانیم.»
بیانات در خطبه‌های نماز جمعه، ۱۳۵۹/۰۸/۱۶
نظر شما