بوشهر در میانه جنگ؛ خیابان هنوز میدان روایت است

به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از بوشهر، سید حسین موسوی: ساعت هنوز به ۹ صبح نرسیده بود که خیابان‌های منتهی به میدان قدس بوشهر، حال‌وهوایی متفاوت به خود گرفت. آرام‌آرام جمعیت از راه می‌رسید؛ دانش‌آموزانی با پرچم‌های سه‌رنگ ایران، خانواده‌هایی که دست در دست فرزندانشان آمده بودند، جوانانی که تصاویر شهدا را در دست داشتند و مردمی که این بار، حضورشان در راهپیمایی ۱۳ آبان، معنایی فراتر از یک مناسبت تقویمی داشت.

ایران در شرایطی روز ملی مبارزه با استکبار جهانی را گرامی می‌داشت که سایه جنگ و تهدید همچنان بر فضای کشور سنگینی می‌کرد. در چنین شرایطی، ۱۳ آبان برای مردم بوشهر تنها یادآور تسخیر لانه جاسوسی آمریکا یا روز دانش‌آموز نبود؛ این روز، فرصتی بود برای بازخوانی یک تاریخ طولانی از ایستادگی، مقاومت و تأکید بر هویت ملتی که در بزنگاه‌های دشوار، خیابان را به صحنه اعلام موضع خود تبدیل کرده است.

ساعت ۹؛ آغاز روایت ایستادگی در خیابان‌های بوشهر

با اعلام آغاز مراسم در ساعت ۹ صبح، حرکت جمعیت از میدان قدس آغاز شد. مسیر راهپیمایی تا میدان رئیسعلی دلواری، به تدریج به رودخانه‌ای از پرچم‌های ایران تبدیل شد؛ رودخانه‌ای که در آن، نسل‌های مختلف در کنار یکدیگر حرکت می‌کردند.

صدای شعارها در فضای شهر طنین‌انداز شد. مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل، در کنار فریادهای حمایت از ایران و تأکید بر آرمان‌های انقلاب اسلامی، فضای راهپیمایی را شکل می‌داد.

اما آنچه در میان جمعیت بیش از هر چیز به چشم می‌آمد، حضور دانش‌آموزان بود؛ نوجوانانی که شاید هنوز بسیاری از فصل‌های تاریخ معاصر را در کتاب‌های درسی خود می‌خوانند، اما این روز، خود بخشی از روایت زنده تاریخ بودند.

در نگاه آنان، ۱۳ آبان تنها یک درس تاریخی نبود؛ فرصتی بود برای نشان دادن اینکه نسل جدید نیز خود را در امتداد مسیر مقاومت و استقلال کشور می‌بیند.

خیابانی که به میدان روایت‌ها تبدیل شد

هر قدم که جمعیت از میدان قدس فاصله می‌گرفت، صدای شعارها رساتر می‌شد. پرچم‌های ایران در میان جمعیت به حرکت درآمده بود و پلاکاردهای ضد استکباری، پیام راهپیمایان را به نمایش می‌گذاشت.

در میان این جمعیت، خانواده‌های شهدا، دانشجویان، فرهنگیان، کارگران، اصناف و اقشار مختلف مردم حضور داشتند. پیرمردی که با گام‌های آرام در مسیر حرکت می‌کرد، در کنار نوجوانی که پرچم ایران را بالای سر گرفته بود، تصویری از پیوند نسل‌ها را به نمایش می‌گذاشت؛ پیوندی که در روزهای دشوار جنگ، بیش از گذشته اهمیت پیدا می‌کند.

در این میان، جنگ تنها یک موضوع در شعارهای راهپیمایی نبود؛ واقعیتی بود که بر فضای مراسم سایه انداخته بود. مردمی که در خیابان‌های بوشهر قدم می‌زدند، در شرایطی گرد هم آمده بودند که کشور با تجاوز و تهدید دشمنان خارجی مواجه بود و دفاع از سرزمین، امنیت و استقلال ملی به مسئله‌ای محوری تبدیل شده بود.

۱۳ آبان امسال، در چنین فضایی، به صحنه‌ای برای نمایش همبستگی اجتماعی و تأکید بر ایستادگی در برابر فشارهای خارجی تبدیل شد.

از تاریخ مبارزه با استعمار تا مقاومت امروز

بوشهر، شهری که نامش با مبارزه علیه استعمار گره خورده است، برای برگزاری راهپیمایی ۱۳ آبان، مسیری را انتخاب کرده بود که از میدان قدس آغاز می‌شد و به میدان شهید رئیسعلی دلواری در مجاورت ساحل خلیج فارس می‌رسید. این مسیر خود حامل یک روایت تاریخی بود؛ روایتی از مردمانی که در طول تاریخ، بارها در برابر قدرت‌های خارجی ایستاده‌اند و دفاع از استقلال و تمامیت ارضی را بخشی از هویت خود دانسته‌اند.

نام رئیسعلی دلواری در انتهای مسیر، یادآور روزگاری است که مبارزه با استعمار انگلیس در جنوب ایران به یکی از صفحات ماندگار تاریخ تبدیل شد. امروز نیز در شرایط جنگی کشور، این نام برای مردم بوشهر معنایی فراتر از یک یادمان تاریخی دارد؛ نمادی از مقاومت در برابر تجاوز و دفاع از سرزمین.

در امتداد همین روایت تاریخی، راهپیمایان با شعارهای ضدآمریکایی و ضدصهیونیستی، موضع خود را در برابر سیاست‌های دشمنان ایران اعلام کردند.

وقتی خیابان، صدای یک ملت می‌شود

با رسیدن جمعیت به میدان رئیسعلی دلواری، مسیر راهپیمایی به نقطه پایانی خود نزدیک شد، اما پیام این حضور در همان خیابان‌ها باقی نماند.

۱۳ آبان در بوشهر، امسال با شرایطی متفاوت از سال‌های گذشته برگزار شد. جنگ، تهدید و فشارهای خارجی، معنای حضور مردم را پررنگ‌تر کرده بود. در چنین شرایطی، راهپیمایی نه‌فقط بازخوانی یک مناسبت تاریخی، بلکه فرصتی برای نمایش وحدت و همبستگی ملی بود.

دانش‌آموزانی که در ابتدای مسیر پرچم به دست گرفته بودند، در کنار بزرگسالانی حرکت کردند که سال‌هاست ۱۳ آبان را در تقویم مبارزات سیاسی ایران می‌شناسند. این هم‌قدم شدن نسل‌ها، یکی از جلوه‌های مهم مراسم بود.

در شهری که تاریخش با مقاومت در برابر استعمار نوشته شده، مردم بار دیگر در خیابان حاضر شدند تا نشان دهند روایت استقلال و ایستادگی ایران، همچنان زنده است.

راهپیمایی یوم‌الله ۱۳ آبان بوشهر از میدان قدس تا میدان رئیسعلی دلواری، در نهایت به روایتی از پیوند گذشته و امروز تبدیل شد؛ روایتی که در آن، خاطره مبارزه با استعمار، آرمان استکبارستیزی و شرایط جنگی کشور در کنار یکدیگر قرار گرفتند.

و شاید مهم‌ترین تصویر این روز، همان پرچم سه‌رنگ ایران بود که در میان جمعیت به اهتزاز درآمد؛ پرچمی که در روزهای جنگ نیز همچنان نماد سرزمین، هویت و امید به آینده باقی مانده است.

انتهای پیام/