به گزارش خبرگزاری حوزه، اشتیاق به همراهی امام عصر(عج) در کلام امام صادق(ع) با پرسشی اساسی همراه است: کسی که آرزوی حضور در میان یاران قائم را دارد، امروز چگونه باید زندگی کند؟
گاهی می‌گوییم کاش مدینه بودیم و اماممان را یاری می‌کردیم؛ چه می‌شد در کربلا می‌بودیم و اماممان را تنها نمی‌گذاشتیم و...
مگر امروز امام زمان نداریم؟ مگر نمیدانیم که صدای «هَل مِن ناصر» او بلند نیست؟!
امام صادق علیه‌السلام فرمودند: کسی که بودن از اصحاب حضرت «قائم» او را شاد می‌کند (کسی که دوست دارد جزء یارانش باشد): «فَلْیَنْتَظِرْ؛ پس باید منتظر باشد» (یعنی از نظر اعتقاد و باور، بار خود را ببندد؟)
«وَلْیَعْمَلْ بِالْوَرَعِ؛ باید اهل ورع و دوری از گناه باشد»، (زیرا گناه، بین ما و امام زمانمان فاصله می‌اندازد)؛
«وَمَحَاسِنِ الْأَخْلَاقِ؛ اهل اخلاق پسندیده باشد»، (با اخلاق نیکوی خود دیگران را به امام زمانش توجه بدهد)؛
«وَهُوَ مُنْتَظِرٌ؛ همه این کارها را با یاد امام زمانش انجام دهد؛ یعنی دوری از گناه و انجام واجبات و اخلاق و آداب دینی را هم باید و توجه به امام زمانمان انجام دهیم.
اگر همه این کارها را انجام دادیم و از دنیا رفتیم چه خواهد شد؟
«فَإِنْ مَاتَ وَقَامَ الْقَائِمُ بَعْدَهُ کَانَ لَهُ مِنَ الْأَجْرِ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ أَدْرَکَهُ؛ پس اگر بمیرد و حضرت قائم بعد از او قیام کند، اجر و پاداش کسی که در رکابش باشد را خواهد داشت». (پس لحظه‌ای ضرر نکرده است).
اکنون که قضیه این‌چنین است، پس ای منتظران! «فَجِدُّوا وَانْتَظِرُوا هَنِیئًا لَکُمْ أَیَّتُهَا الْعِصَابَةُ الْمَرْحُومَةُ» ۱؛ پس جدیت داشته باشید و منتظر باشید ای گروهی که مورد لطف و عنایت و رحمت قرار گرفته‌اید!
پی‌نوشت:
۱. نعمانی، الغیبة، ص ۲۰۰، باب ۱۶، ح ۱۶.
منبع:کتاب دُرُّ و یاقوت مهدوی، محمود أباذری
نظر شما