به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، استاد حسین انصاریان در دومین جلسه سخنرانی ایام فاطمیه در حسینیه همدانیها، با اشاره به جایگاه تلاوت قرآن در سیره حضرت زهرا(س) و امام حسین(ع)، گفت: تلاوت قرآن در حقیقت سه مرحله قرائت، تدبر و عمل را در بر میگیرد و محبت اولیای الهی به قرآن از معرفت آنان به حقایق و زیباییهای این کتاب آسمانی سرچشمه میگرفت.
وی با بیان اینکه شناخت زیباییهای معنوی، محبت و پیوند قلبی انسان را با موضوع شناخت ایجاد میکند، افزود: زیبایی قرآن تنها به الفاظ آن محدود نیست، بلکه معانی، مفاهیم و انتساب آن به خداوند متعال، حقیقتی عمیق و فراتر از زیباییهای ظاهری به آن بخشیده است. انسان هر اندازه معرفت بیشتری به قرآن پیدا کند، بیشتر مجذوب آن میشود.
امکان تبدیل نعمتهای ناپایدار به سرمایههای ماندگار
استاد حوزه علمیه در ادامه با اشاره به آیات ابتدایی سوره آلعمران، یکی از موضوعات مطرحشده در این آیات را امکان تبدیل نعمتهای ناپایدار دنیا به اعمال ماندگار دانست و گفت: بسیاری از امکانات و نعمتهایی که در اختیار انسان قرار میگیرد، ماندگار نیستند و ممکن است بر اثر حوادثی مانند آتشسوزی، زلزله، سیل، جنگ یا در نهایت مرگ از دست بروند؛ اما قرآن کریم راه بهرهگیری از این امکانات برای رسیدن به آثار ماندگار را به انسان نشان داده است.
وی با اشاره به آیه ۴۶ سوره کهف، "المال و البنون زینة الحیاة الدنیا"، افزود: ثروت و فرزندان از زینتهای زندگی دنیا هستند، اما در ادامه همین آیه، خداوند از باقیات صالحات یاد میکند و میفرماید: "والباقیات الصالحات خیر عند ربک ثواباً وخیر أملاً"؛ یعنی اعمال صالح و ماندگار در پیشگاه پروردگار، از نظر پاداش و امید، ارزشمندترند.
استاد انصاریان با بیان اینکه انسان میتواند از نعمتهایی مانند فرزند، علم و تواناییهای خود در مسیر باقیات صالحات استفاده کند، اظهار کرد: پدر و مادری که فرزند خود را بر اساس آموزههای قرآن و اهلبیت(ع) تربیت میکنند و زمینه رشد دینی و اخلاقی او را فراهم میسازند، در حقیقت از یک نعمت دنیوی برای دستیابی به پاداشی ماندگار بهره بردهاند.
وی همچنین با اشاره به جایگاه هدایت دیگران گفت: امیرالمؤمنین علی(ع) در روایتی که پیامبر اکرم(ص) هنگام اعزام ایشان به یمن بیان کردند، با این مضمون مورد خطاب قرار گرفتند که اگر خداوند بهوسیله تو حتی یک نفر را هدایت کند، ارزش آن از هر آنچه خورشید بر آن میتابد بیشتر است. بنابراین انسان میتواند علم، اخلاق و رفتار خود را در مسیر هدایت دیگران به کار گیرد و آثار آن را ماندگار سازد.
استاد حوزه علمیه با اشاره به اهمیت ثبت و انتقال دانش به نسلهای بعد افزود: اگر انسان علم خود را تنها برای استفاده شخصی به کار بگیرد، با پایان عمرش امکان بهرهبرداری مستقیم از آن نیز پایان مییابد؛ اما اگر دانش خود را با تألیف کتاب، آموزش و انتقال تجربه در اختیار دیگران قرار دهد، آثار آن پس از مرگش نیز باقی خواهد ماند. آثار علمی عالمانی مانند شیخ کلینی و شیخ صدوق نمونهای از این ماندگاری است.
محبت به نعمتهای طبیعی نباید به دلبستگی افراطی تبدیل شود
استاد انصاریان در ادامه با اشاره به آیه ۱۴ سوره آلعمران، «زُیِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ»، بیان کرد: خداوند در این آیه از محبت انسان به خواستههای طبیعی و مشروع سخن میگوید؛ از جمله علاقه به همسر، فرزندان، ثروت، مرکبهای ارزشمند، چهارپایان و محصولات کشاورزی. این تمایلات در وجود انسان قرار داده شده و اصل آنها امری طبیعی است.
وی با اشاره به اینکه قرآن کریم در این آیه به مواردی از خواستههای طبیعی انسان اشاره کرده است، افزود: علاقه به ازدواج، فرزند، مال و امکانات زندگی، به خودی خود مذموم نیست؛ مسئله مهم آن است که انسان در استفاده از این نعمتها گرفتار اسراف، تبذیر، حرص، بخل و رفتارهای حرام نشود.
استاد انصاریان با تأکید بر مسئولیت خانوادهها در فراهم کردن زمینه ازدواج فرزندان گفت: اگر پدر و مادر توانایی دارند که مقدمات ازدواج فرزندان خود را فراهم کنند، نباید بدون دلیل آن را به تأخیر بیندازند. فراهم کردن شرایط مناسب برای ازدواج جوانان، از جمله مسئولیتهایی است که خانوادهها باید نسبت به آن توجه داشته باشند.
وی با اشاره به تجربهای از زندگی یک فرد خیر در مشهد اظهار کرد: فردی که فرزندان متعددی داشت، با فراهم کردن خانه و امکانات اولیه زندگی برای آنان، زمینه ازدواج و استقلال فرزندانش را فراهم کرد. چنین اقداماتی نشان میدهد که خانوادهها میتوانند با استفاده درست از امکانات مالی خود، از گرفتار شدن فرزندان در مشکلات و آسیبهای ناشی از تأخیر در ازدواج پیشگیری کنند.
استاد حوزه علمیه با بیان اینکه علاقه به امکانات و لذتهای حلال نباید به اسراف و تجملگرایی منجر شود، تصریح کرد: قرآن کریم انسان را از بهرهمندی از نعمتهای حلال منع نکرده است، بلکه بر استفاده درست از آنها تأکید دارد. انسان باید تشخیص دهد که چه میزان از امکانات برای نیاز و شأن زندگی او ضروری است و چه زمانی خواستههایش به زیادهخواهی و اسراف تبدیل میشود.
وی همچنین با اشاره به محبت انسان به خوراکیها، محصولات کشاورزی و مواهب طبیعی گفت: خداوند علاقه به این نعمتها را در وجود انسان قرار داده است؛ اما این علاقه باید در چارچوب حلال و با رعایت اعتدال باشد.
استاد انصاریان در پایان با تأکید بر تفاوت میان بهرهمندی از نعمتهای دنیا و دلبستگی افراطی به آنها خاطرنشان کرد: امکانات و لذتهای دنیوی برای بهرهبرداری در زندگی انسان قرار گرفتهاند و ماندگار نیستند؛ بنابراین نباید به آنها دلبستگی افراطی پیدا کرد یا دین و اخلاق را فدای به دست آوردنشان ساخت. انسان باید از نعمتهای دنیا بهدرستی استفاده کند و در کنار آن، اعمال صالح و سرمایههایی را فراهم آورد که آثارشان در آخرت باقی بماند.
انتهای پیام/










نظر شما