شنبه ۱۶ آبان ۱۴۰۵ - ۱۴:۵۴
عقل بشر از درک کنه ذات الهی ناتوان است

حوزه/نماینده ولی‌فقیه در استان مرکزی در درس خارج خود با تبیین فرازهایی از خطبه امیرالمؤمنین(ع) و کتاب توحید شیخ صدوق، بر ناتوانی عقل و اندیشه بشر از شناخت حقیقت ذات و صفات الهی تأکید کرد و شگفتی‌های خلقت را جلوه‌ای از علم و حکمت بی‌پایان خداوند دانست.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از اراک،آیت‌الله قربانعلی دری نجف‌آبادی، نماینده ولی‌فقیه در استان مرکزی، در درس خارج امروز خود با ادامه کتاب توحید شیخ صدوق و تبیین فرازهایی از خطبه امیرالمؤمنین امام علی(ع)، بر ناتوانی عقل و اندیشه بشر از شناخت کنه ذات و صفات الهی تأکید کرد.

آیت‌الله دری نجف‌آبادی با اشاره به عبارت «قَصُرَتْ دُونَ بُلُوغِ صِفَتِهِ أَوْهَامُ الْخَلَائِقِ» اظهار کرد: اندیشه و اوهام مخلوقات از رسیدن به حقیقت وصف الهی ناتوان است؛ چراکه انسان حتی در شناخت کوچک‌ترین پدیده‌های عالم آفرینش و حقیقت موجوداتی مانند روح و فرشته مرگ نیز با محدودیت مواجه است، چه رسد به اینکه بخواهد ذات اقدس الهی را که خالق تمام هستی است، به‌طور کامل بشناسد.

وی با بیان اینکه بشر هنوز در شناخت حقیقت روح نیز به معرفت کامل نرسیده است، افزود: وقتی انسان در شناخت یک موجود کوچک مانند پشه با این همه پیچیدگی مواجه است، چگونه می‌تواند ادعای شناخت کامل حقیقت خداوند متعال را داشته باشد؟

نماینده ولی‌فقیه در استان مرکزی با اشاره به شگفتی‌های آفرینش پشه گفت: این موجود کوچک در تاریکی مسیر خود را پیدا می‌کند، نقاط حساس بدن را برای نیش زدن تشخیص می‌دهد و با استفاده از سازوکار پیچیده‌ای که خداوند در وجودش قرار داده، خون را مکش می‌کند؛ ساختار نیش، دستگاه مکنده و شیوه عملکرد این موجود، همگی از شگفتی‌های خلقت است.

آیت‌الله دری نجف‌آبادی با استناد به آیه شریفه «إِنَّ اللَّهَ لَا یَسْتَحْیِی أَنْ یَضْرِبَ مَثَلًا مَا بَعُوضَةً فَمَا فَوْقَهَا» اظهار کرد: خداوند متعال حتی به موجود کوچکی مانند پشه مثال می‌زند تا انسان به عظمت و پیچیدگی نظام آفرینش توجه کند. بشر با وجود پیشرفت‌های علمی، هنوز قادر نیست موجودی با تمام ویژگی‌ها و سازوکارهای یک پشه یا زنبور عسل را به‌طور مستقل خلق کند و آنچه در این زمینه انجام می‌دهد، مبتنی بر الگوبرداری از نظام خلقت است.

وی با اشاره به نمونه‌های دیگری همچون زنبور عسل و عنکبوت تصریح کرد: تار عنکبوت و توانایی این موجود در تولید رشته‌های ظریف و در عین حال مستحکم، از دیگر جلوه‌های شگفت‌انگیز آفرینش است. این نمونه‌ها نشان می‌دهد که در کوچک‌ترین موجودات نیز علم، قدرت و حکمت الهی با دقت و اتقان تجلی یافته است.

اول و آخر بودن خداوند فراتر از زمان و ترتیب است

آیت‌الله دری نجف‌آبادی در ادامه با تبیین عبارت «الْأَوَّلُ قَبْلَ کُلِّ شَیْءٍ وَالْآخِرُ بَعْدَ کُلِّ شَیْءٍ» گفت: خداوند اول و آخر همه موجودات است، اما اولیت و آخریت ذات اقدس الهی به معنای تقدم و تأخر زمانی نیست؛ خداوند اولی است که پیش از او چیزی وجود ندارد و آخری است که پس از او چیزی نخواهد بود.

وی با اشاره به آیه شریفه «هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ» افزود: اولیت و آخریت خداوند مانند اول و آخر بودن موجودات نیست و هیچ‌گونه محدودیت و ترتیبی در ذات و صفات او راه ندارد. خداوند احد و یگانه است و هیچ موجودی همتا و معادل او نیست.

آیت‌الله دری نجف‌آبادی همچنین خاطرنشان کرد: خداوند بر تمام مکان‌ها و موجودات عالم شاهد و ناظر است، بدون آنکه نیازمند انتقال و جابه‌جایی از مکانی به مکان دیگر باشد؛ چراکه ذات اقدس الهی جسم نیست و در محدوده مکان و زمان قرار نمی‌گیرد.

وی با بیان اینکه سراسر عالم هستی جلوه‌گاه آیات و نشانه‌های الهی است، گفت: تمام عالم ملک و ملکوت، آینه‌ای از قدرت، حکمت و جمال پروردگار است و آثار و تجلیات الهی در همه مراتب آفرینش مشاهده می‌شود.

خداوند فراتر از ادراکات حسی و محدودیت‌های مادی است

نماینده ولی‌فقیه در استان مرکزی با اشاره به عبارت «وَلَا تَلْمَسُهُ لَامِسَةٌ وَلَا تُحِسُّهُ حَاسَّةٌ» بیان کرد: خداوند متعال نه جسم است و نه در چارچوب محسوسات و ادراکات حسی انسان قرار می‌گیرد؛ هیچ حس ظاهری نمی‌تواند ذات اقدس الهی را لمس یا حقیقت او را درک کند.

آیت‌الله دری‌نجف‌آبادی با تبیین مفهوم همراهی خداوند با بندگان در آیه شریفه «وَهُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ مَا کُنْتُمْ» افزود: همراهی خداوند با بندگان به معنای حضور جسمانی و مکانی نیست، بلکه بیانگر احاطه مطلق علمی و قیومی پروردگار بر تمام عالم هستی است.

وی با تأکید بر اصل توحید و وحدانیت خداوند اظهار کرد: خداوند یگانه است و هیچ شریک و همتایی ندارد؛ نمی‌توان برای بخش‌های مختلف عالم، خدایان جداگانه‌ای در نظر گرفت یا نور و ظلمت را به دو مبدأ مستقل نسبت داد. پروردگار متعال خالق و مدبر تمام هستی است و توحید حقیقی به معنای نفی هرگونه شریک و همتا برای ذات اقدس الهی است.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha