سه‌شنبه ۲۴ تیر ۱۳۹۹ | Jul 14, 2020
نامه آیت الله العظمی صافی به استاد خود

حوزه/ اگر رأی مبارک اقتضا فرماید برای آن‌که قطره‌ای از قطرات دریای علم و دانش بندگان در دسترس تشنگان و طالبین قرار گیرد با خواست خداوند فعلاً  به طبع و نشر همین‌ جزء که تقدیم شده اقدام گردد.

خبرگزاری حوزه | سنت‌های غنی حوزه‌ ای میراثی گران‌سنگ در تربیت و تعلیم اندیشه دینی است. یکی از این سنت‌ها نگارش تقریر دروس اساتید توسط شاگردان برجسته‌است که پس از ملاحظه استاد به عنوان متنی پژوهشی و مستندی علمی تحت اشراف و حمایت استاد، منتشر می‌گردد.

در این میان ارتباط دوسویه‌ استاد و شاگرد که توأم از ادب، اخلاص، نقادی، معنویت و ارتقای دانشی‌ است، زمینه‌ای برای نوآوری‌ها و ابتکارات نظام‌مند علمی را ایجاد می‌کند که طی آن، آثار فاخر و بدیعی زاده می‌شود که در عین ابتکار و نوآوری، عمیقا ریشه در سنت و میراث فکری گذشتگان دارد.

آنچه در پی می‌آید نامه جالب و سراسر ادب آیة الله العظمی صافی گلپایگانی به استاد خویش حضرت آیت الله العظمی بروجردی اعلی الله مقامه و درخواست چاپ تقریرات درس اصول است.

لازم به ذکر است که بر اساس آنچه در کتاب فخر دوران از معظم له نقل شده، ظاهرا مقصود از برخی از اعاظم حوزه در نامه ذیل، امام خمینی رضوان الله تعالی علیه است که این تقریرات را مفصل دیده و مورد تایید قرار داده بودند.

    

 بسم الله الرحمن الرحیم

بشرف عرض عالی می‌رساند پس از درخواست دوام برکات وجود مقدّس تصدیع می‌دهد:

جزء دوم تقریرات بحث اصول را که از مبحث قطع شروع و به اوایل مبحث برائت منتهی می‌شود حضور مبارک تقدیم می‌دارد و متذکر می‌شود که گر چه بنده را لیاقت حضور در مجلس بحث حضرت آیت الله العظمی نبوده و نیست تا چه رسد لیاقت ضبط و تحریر فوائد و مقاصد عالیه‌ای را که افاده فرموده‌اید، اما مع ذلک اگر توجهی لااقل به مطالعه پنجاه شصت صفحه آن گردد معلوم می‌شود که با آن که به واسطه اشتغالات تحصیلیه روزانه و کسالت تا اکنون فرصت مراجعه کاملتری برای رفع نواقص و عیوب آن پیدا نکرده‌ام از آنچه که منظور بندگان‌عالی بوده است ان‌شاء الله تعالی دور نشده‌ام چنانچه بعضی از اعاظم حوزه هم که مفصلاً ملاحظه نموده خوبی آن را چه جزء اول که از مباحث مشتق شروع و به آخر مباحث الفاظ منتهی می‌گردد و چه این جزء را تصدیق نموده‌اند و بدیهی است که همه کس ملتفت است که هر کجا نقصانی در بیان مطالب و غیره باشد مربوط به قصور و ضعف استعداد بنده است که نتوانسته‌ام به حقایق مرادات و نظریات عالیه برسم

بنابراین اگر رای مبارک اقتضا فرماید برای آن‌که قطره‌ای از قطرات دریای علم و دانش بندگان در دسترس تشنگان و طالبین قرار گیرد با خواست خداوند فعلاً  به طبع و نشر همین‌ جزء که تقدیم شده اقدام گردد  البته در موقع پاکنویس کردن تجدید نظر کامل در آن نموده ‌و در تصحیح آن جدیت لازمه را خواهم نمود.

ایام افاضت مستدام

الاحقر الداعی

لطف الله صافی

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 1 =

نظرات

  • محمد مهدی اسلامی (نام مستعار) IR ۱۳:۴۲ - ۱۳۹۹/۰۳/۱۸
    2 0
    به داشتن بزرگانی بزرگوار و عالیقدر همانند مراجع عزیزمان افتخار و بر عالمیان می نازیم ، آری اسلام است که توانائی دارد چنین عظمت ها و کرامت ها خلق کند . خدا بما هم توفیق بدهد که ادب را اینچنین بیاموزیم ، در سخن گفتن با بندگان خدا و هنگام نقد و انتقاد کردن نیز این اندازه لطیف بگوئیم و بنویسیم . سلامت کنم ای رفیق شریف ، مؤدٌَب ندارد به مَردی حریف . لطیف است گفتار هر کس که او ، ز اسلام و ایمان برده است بو. سخن گر بمهر و صمیمانه بود ، یقین حکمتش قلب منصف ربود . بزرگی به عقل است و ایمان و دین ، چه باشد ز ایران چه باشد ز چین .
google-site-verification=0iLoQV4C04yTFqMIugB47gzW8uc7-poVtQKrLZbxcw8