یکشنبه ۴ آبان ۱۳۹۹ | Oct 25, 2020
رفیعی

حوزه/ سخنران حرم بانوی کرامت گفت: ما به‌هیچ‌وجه عدالت علوی را از قوه قضاییه انتظار نداریم چراکه واقعاً امکان‌پذیر نیست اما انتظار داریم نظارت‌ها را بیشتر کند تا افرادی که در پست‌های حساس هستند سال‌ها به اقدامات غیرشرعی خود ادامه ندهند.

به گزارش خبرگزاری حوزه، حجت‌الاسلام‌والمسلمین ناصر رفیعی امشب، طی سخنرانی در حرم بانوی کرامت، اظهار کرد: یکی از بدترین انواع فساد در جامعه، فساد اقتصادی است که باعث لطمه به جامعه و مردم می‌شود و می‌تواند زمینه‌ساز بروز معضلات اجتماعی شود.

وی افزود: در قرآن و روایات مال و ثروت به نفسه منفی شمرده نشده چراکه از آن به‌عنوان قوام جامعه نام‌برده شده است و به عبارت دیگرکسی که مال را برای رفاه اهل‌وعیال و انفاق و زیارت اهل‌بیت(ع) و… جمع و هزینه نماید در حقیقت ‌طلب آخرت را نموده است.

استاد حوزه علمیه خاطرنشان کرد: طبق روایت امام صادق علیه‌السلام اگر کسی مالی را به‌غیراز سه مورد حفظ آبرو، ادای دین و انفاق به اقوام و مستمندان جمع نماید در آن جمع‌آوری خیروبرکتی نخواهد بود.

وی تأکید کرد: ائمه معصومین هم توصیه به جمع‌آوری ثروت حلال نموده‌اند و هم ادعیه مختلف را جهت درخواست رزق و روزی وسیع و حلال بیان فرموده‌اند به همین خاطر اصل مال در اسلام اصلاً منفی محسوب نمی‌شود و می‌تواند کمکی برای آخرت باشد.

سخنران حرم بانوی کرامت یادآور شد: حدود ۴۰۰ خانواده در مدینه زیر پوشش امام سجاد علیه‌السلام بودند و حضرت به آن‌ها کمک مالی می‌کردند اما خودشان ساده زندگی می‌کردند.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین رفیعی در ادامه گفت: آنچه در جمع مال منفی و مذموم است این است که ثروت در طریق نامشروع و حرام کسب شود و طبق روایت امام رضا علیه‌السلام شامل پنج ویژگی بخل شدید، حرص غالب، قطع رحم، آخرت فروشی و همراه با آرزوهای طولانی باشد.

وی افزود: ثروت اگر با بخل شدید و عدم انفاق جمع شود و به خاطر ثروت قطع رحم صورت گیرد و حرص در جمع‌آوری باشد در آن خیروبرکتی نخواهد بود چراکه انسان را به سمت حرام خواهد کشاند.

استاد حوزه علمیه اظهار کرد: فساد اقتصادی امروزه مبتلابه جامعه است و نماد فساد اقتصادی در قرآن کریم دو کلمه «سحت» و «باطل» است و سحت یعنی مال حرام و نامشروع و باطل هم یعنی مالی که از راه‌های غیرشرعی کسب‌شده باشد.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین رفیعی خاطرنشان کرد: اگر جمع‌آوری مال به‌صورت سحت و باطل باشد حرام بوده و موجب فساد در بدنه اقتصادی کشور و خانواده خواهد شد و طبق روایت امام صادق علیه‌السلام سحت و باطل انواع و اقسامی دارد که رشوه، ربا، احتکار، گران‌فروشی، کم‌فروشی، فروش مشروبات، اکل مال یتیم و… تنها نمونه‌ای از آن‌هاست.

وی تأکید کرد: اخذ رشوه طبق روایت در حد کفربوده و گیرنده آن مورد لعن خداوند است و باید دستگاه‌های نظارتی در این خصوص بیشتر نظارت داشته باشند و نگذارند افراد ۱۰ سال در پست‌های حساس قضایی به ارتشا و اختلاس و… مبتلا شوند اگرچه قوه قضاییه اقدام کرده اما خیلی دیر شده چراکه حقوق مردم در این مدت‌زمان تضییع‌شده است و معلوم نیست چه کسی باید جوابگوی این حقوق مردم باشد.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین رفیعی خاطرنشان کرد: ما به‌هیچ‌وجه عدالت علوی را از قوه قضاییه انتظار نداریم چراکه واقعاً امکان‌پذیر نیست اما انتظار داریم نظارت‌ها را بیشتر کند تا افرادی که در پست‌های حساس هستند سال‌ها به اقدامات غیرشرعی خود ادامه ندهند.

وی افزود: حضرت علی علیه‌السلام فرمانداران و کارگزاران خطاکار خود را با قاطعیت عزل و تمام اموالی که از طریق نامشروع تحصیل‌کرده بودند را اخذ و به بیت‌المال عودت می‌دادند.

استاد حوزه علمیه اظهار کرد: وقتی ضعف مدیریت اقتصادی و نظارتی ضعیف شود گرانی افسارگسیخته و عدم ثبات قیمت‌ها در بازار بیشتر می‌شود و همه‌چیز را به تحریم ربط خواهند داد درحالی‌که تولید داخلی و عدم ثبات قیمت در کالاهای داخلی اصلاً ربطی به تحریم ندارد بلکه نشان‌دهنده ضعف نظارت‌هاست.

وی افزود: طبق روایت مال حرام در ذریه انسان اثر می‌گذارد و این اکل مال حرام در بیت‌المال سخت‌تر است و باید در آخرت جوابگوی آن بود و کسی که مال مردم و مال حرام را خورده باشد توبه‌اش پذیرفته نمی‌شود مگر اینکه تمام اموال را به صاحبان آن عودت بدهد.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین رفیعی در پایان گفت: گردنه و پل «مرصاد» در روز قیامت در انتظار کسانی است که حق‌الناس بر ذمه دارند و لقمه حرام انسان را به مرحله‌ای می‌رساند که دستش به خون امام معصوم آغشته می‌شود و مقابل امام معصوم شمشیر می‌کشد و خطبه امام حسین علیه‌السلام در واقعه عاشورا در خصوص لقمه حرام نمونه بارز مصادیق آثار لقمه حرام است.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 3 =

نظرات

  • حقگو IR ۱۲:۲۸ - ۱۳۹۹/۰۶/۲۸
    0 0
    درست است که نمی توان صد در صد عدالت علوی را اجرا کرد اما بطور نسبی می توان شبیه آن را به اجرا درآورد و آن عدالت را الگو و سرمشق قرار داد چونکه فلسفه وجود امام همین است وگرنه هر کسی می تواند ادعا کند که ما کجا و امام معصوم کجا، ما هرگز نمی توانیم شبیه آنها باشیم. اینگونه می شود که فلسفه و چرایی وجود امام زیر سوال می رود چون ممکن است شخص از خودش سوال کند حال که ما نمی توانیم شبیه امام باشیم پس وجود امام چه لزومی دارد؟ مگر اینکه امام را فقط برای دخیل بستن به ضریحش، برآورده کردن حاجاتمان، تقلب رساندن در عالم برزخ و قیامت و پل صراط (با دفن میت در جوار امام برای طبقه پولدار و تکاندن خاک فرشهای امام بر سرو روی مرده برای غیر پولدار) ... یاد کنیم و دوست داشته باشیم ولی پیرو و ماموم بودن از ما بر نمی آید. مظلومیت امام همین است. ما از قوه قضا انتظار نداریم مانند حضرت علی(ع) فتیله چراغ را پایین بکشد، نوک قلم را باریک بتراشد، هفت کاروان را بخاطر قرص نانی اضافه برگرداند و دوباره بیت المال را تقسیم کند و...ولی تا این حد انتظار داریم و این انتظار نابجا و ناممکن نخواهد بود که در امر قضاوت با همه بطور یکسان برخورد شود حتی اگر طرف قاضی القضات قبلی باشد. لااقل باید از او پرسیده می شد که فرد و افرادی نظیر طبری چرا باید در طول این سالها دست راست ایشان باشد و اینهمه مال و ثروت نامشروع کسب کند و کسی از او نپرسد که از کجا آورده ای؟ یا ایشان در جریان بوده اند و یا نبوده اند در هر دو صورت قصور و تقصیر روا داشته اند و شایسته تقدیر و تشکر و اعطای پست دیگری را نداشته اند تازه اگر از واگذاریها، اختلاسهای نجومی، رشوه خواریها،فساد گسترده و... در دوران ایشان چشم پوشی کنیم همین یک مورد برای مسئول دانستن ایشان کافی است ،چون کسی که نمی تواند از عهده کاری برآید قبول آن پست و آن کار خیانت است. پس با گفتن اینکه ما نمی توانیم مثل معصوم باشیم خودمان را راحت و از زیر بار شانه خالی نکنیم که این برداشت درستی از مفهوم عصمت نیست.
google-site-verification=0iLoQV4C04yTFqMIugB47gzW8uc7-poVtQKrLZbxcw8