پنجشنبه ۳ تیر ۱۴۰۰ | Jun 24, 2021
سریال مدینه

حوزه/ سریال "مدینه" به نویسندگی سعید نعمت الله و کارگردانی سیروس مقدم با وجود برخی ضعف های فرمی و محتوایی از منظر پرداختن به آفات و تبعات شوم ربا در جامعه، عملکرد موفقی در جذب مخاطب داشته است.

به گزارش خبرگزاری حوزه، سیروس مقدم به عنوان یکی از شاخص ترین و معروف ترین سریال سازان تلویزیونی آن قدر کارهای فراوان و متنوعی برای شبکه های مختلف سیما ساخته که شاید در میان آن ها، سریال "مدینه" چندان ماندگار و خاطره انگیز نبوده باشد اما به جهت جذابیت موضوع اثر و نوع ورود کارگردان و عوامل سازنده به مساله، حائز اهمیت است.

"مدینه" ماه مبارک رمضان سال ۱۳۹۳ از شبکه اول سیما به روی آنتن رفت و به طور نسبی مورد استقبال عامه مخاطب قرار گرفت.

سیروس مقدم در این کار، با حضور بازیگران مطرح سینما و تلویزیون همچون مهدی سلطانی، بهزاد فراهانی، مجید صالحی، شبنم مقدمی، رضا رویگری، مهرداد صدیقیان، مریم بوبانی و آناهیتا افشار، تجربه نسبتاً نوینی را از سر گذراند که هر چند با وجود برخی ضعف ها و نقص ها، در مجموع این تجربه برایش موفقیت آمیز بود.

 قصه سریال درباره زنی به نام مدینه است که پس از فوت همسرش می‌خواهد به همراه پسر خوانده‌اش، کارخانه را به بهترین شکل ممکن اداره کند، اما همسر اول شوهر مرحومش برایش مانع تراشی می کند.

کاراکتر اول سریال در واقع زنی است که در خانواده ای مذهبی و پایبند به ارزش های اخلاقی و فرهنگ ایرانی، اسلامی بزرگ شده و در ادامه زندگی پرفراز و نشیبش با مشکلاتی در مدیریت اموال به جای مانده از همسرش مواجه می شود که نتیجه آن، جدا شدن مقطعی او از فرزند خوانده اش و فروخته شدن کارخانه می باشد و در این جا داستان از عرش به فرش آمدن به خوبی به تصویر کشیده است.

یکی از مشخصه های این سریال، حضور سعید نعمت الله به عنوان نویسنده کار است که قلم و دیالوگ های خاصش برای مخاطبان تلویزیون در این سال ها آشناست، هر چند که گاه برخی سناریوهایش هم بیش از حد در ورطه کلیشه گرایی و شعارزدگی می اُفتد، اما نمی توان منکر شد که فیلمنامه هایش با آن دیالوگ های خاص و معروف، معمولاً پرمخاطب از کار در می آید.

همان گونه که برخی از منتقدان نیز در آن زمان مطرح کردند، روند اتفاقات در سریال مدینه، به گونه ای است که مخاطب با قصه ای سرراست و در عین حال جذاب مواجه است که خودش در روند سریال سازی های مناسبتی یک نقطه مثبت محسوب می شود.

البته همچون بسیاری از سریال های تلویزیون در دهه نود، این سریال نیز تا حدی دچار آفت کشدار شدن بیش از حد سکانس هاست که باعث ناراحتی مخاطب می شود، هر چند که استفاده از نماهای هوایی و فیلمبردای خاص سریال های سیروس مقدم تا حدودی باعث کمرنگ شدن این ایراد شده است.

در این بین نقطه عطف سریال و شاید هدف اصلی از تولید آن، موضوع پرداختن به آفات و عواقب شوم ربا در جامعه است که از این حیث به نظر می رسد که کارگردان و بازیگران و دیگر عوامل کار، موفق و تأثیرگذار عمل کرده اند و باید به آن ها دست مریزاد گفت.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 6 =
google-site-verification=0iLoQV4C04yTFqMIugB47gzW8uc7-poVtQKrLZbxcw8