به گزارش خبرگزاری حوزه، در پی نابودی کامل متون مقدس یهود توسط بختنصر و سپاهیانش، عزرا با الهام یا تلاشهای شخصی، اقدام به بازنویسی تورات کرد؛ اما این نسخه جدید، روایتهای متناقضی را در دل خود جای داد.
پدیدار شدن دوباره «تورات»
در حمله «بخت نصر» بیش از هفتاد هزار یهودی و کاهنان و فرزندان ایشان به دست بابلیان اسیر شدند و اسارت ایشان در مظلومیت و تنگنایی شدید، بیش از نیم قرن بهطول انجامید. در خلال این حوادث تمام آثار شریعت، از جمله تابوتی که درآن کتاب شریعت نگهداری میشد، از بین رفت؛ تا آنکه در سال ۵۳۸ قبل از میلاد بابل توسط «کورش» پادشاه ایران فتح شد. کورش در
اولین اقدام، تمام اسرای بنیاسرائیل را آزاد کرد و فضایی آرام و راحت را برای ایشان ایجاد نمود. او فرمان بازسازی ساختمان بیتالمقدس و مکانهای یهود را صادر کرد. کار بازسازی به دست نوه او داریوش (۵۲۱ ـ ۴۸۶ قبل از میلاد) پایان یافت.
بیشتر یهودیان، ماندن در حمایت پادشاهان فارس را بر برگشت به شهرهای خود ترجیح دادند. اینان چون باسواد بودند، به امر دیوانی گماشته میشدند. سرانجام در دوره اردشیر درازدست (در سال ۴۵۷ قبل از میلاد) کاهن پیری بهنام «عزرا» در رأس جمعیتی انبوه از اسیران بنیاسرائیل ـ که اسامی ایشان در اصحاح دوم از کتاب عزرا(۱) آمده است ـ آماده رهسپاری به بیت المقدس
شدند. شاه، آنان را با مال کافی روانه کرد. او (عزرا) به اورشلیم آمد تا شریعت را بازسازی کند و عبادات و مراسم دیرین آنرا اصلاح نماید؛ از اینرو برای خواندن دعا و نسخههای کتب قدیم کلیساهایی ساخت. کوششهای او برای تجدید شریعت باعث شد تا جمعی از یهود از او درخواست کنند شریعت را از نو تدوین کند و کتاب عهد عتیق را تجدید نماید. عزرا به اجابت خواهش ایشان
مصمم شد. او در حالی که ۱۳۰ سال از سقوط اورشلیم و ۸۰ سال از فتح بابل توسط کورش میگذشت، با استمداد از باقیمانده خاطره خود و نیز با استفاده از پارههای کتب قدیمی و اطلاعات پراکنده مردم، عهد قدیم فعلی را گردآوری نمود.
«جیمس هاکس» میگوید که عزرا برای اصلاحات دینی و تصحیح شعائر متداول و نیز تأسیس کلیساها ـ جهت خواندن دعاهای مأثور و نوشتههای مقدس پیشین ـ اقدام نمود. به اعتقاد ما او پس از این رخدادها، کتب تواریخ و کتاب عزرا و بخشی از کتاب نحمیا را نوشت. تمامی کتابهای عهد عتیق ـ که امروزه شریعت ما بهشمار میرود ـ توسط او و به کمک نحمیا و ملاکی جمعآوری و
تصحیح شده است.(۲) «ترتولین» میگوید: «معروف این است که عزرا ـ درود خدا بر او ـ کتب عهدقدیم موجود را پس از غارت اورشلیم توسط سربازان بابل، جمعآوری نموده است».(۳)
عزرا محتویات «تورات» را از کجا گرد آورد؟
میگویند: روحالقدس در قلب او دمید! «کلی منس» آورده است: «پس از آنکه کتب آسمانی از بین رفت، به عزرا الهام شد تا آنها را از نو بازنویسد».
«تهیو فلکت» میگوید: «تمام کتابهای مقدس از بین رفت و آنگاه به دست عزرا ـ با الهام الهی ـ پدیدار شد». «جان ملنرـ کاتلک» میگوید: «صاحبنظران، همگی بر اینکه نسخههای تورات و نیز دیگر کتب عهد قدیم به دست لشکریان بخت نصر از بین رفت و منقولات صحیح آن که بعدها توسط عزرا گردآوری شد نیز بار دیگر در حادثه انتیوکس نابود شد، اتفاقنظر دارند».(۴) کشیش
هدایت یافته، فخرالاسلام میگوید: «تمام فرقههای مسیحی معتقدند عزرا پس از سوزانده شدن کتب مقدس قدیمی، آنها را برای بار دوم ـ به کمک روحالقدس ـ جمعآوری و تدوین کرد».(۵)
چگونه میتوان پذیرفت که او این کتب را به کمک روحالقدس نگاشته باشد؛ در حالی که اشتباهات بزرگ و تناقضات رسوا کنندهای ـ افزون بر مطالب عجیبی که با عقل سازگار نیست ـ دال بر فزونی آن در آن یافت میشود؟ مثلا در سفر تکوین (اصحاح ۴۶، شماره ۲۱) میخوانیم: فرزندان بنیامین ده تن بودهاند.(۶) با اینحال در اخبار نخست (اصحاح ۷، شماره ۶) آمده است: فرزندان او
سه تن بودهاند(۷) و در اصحاح ۸، شماره ۱ میگوید: ایشان پنج نفر بودهاند.(۸) این غیر از اختلافی است که درباره اسامی آنان وجود دارد. گذشته از اشتباهات و خطاها، اختلاف و ناسازگاری بین کتابهای تورات بسیار است. علامه متتبع، فخرالاسلام، آنها را در دایرةالمعارف ارزشمند خود «انیس الاعلام»(۹) گرد آوری نموده است. حل یا توجیه این مشکل بر اهل کتاب دشوار آمده
است: «آدم کلارک» مفسر عهد قدیم میگوید: «شاید پسر با پسر پسر(نوه) بر عزرا مشتبه شده است؛ و دیگران میگویند: عزرا نمیدانست این تعداد، پسران بنیامیناند یا نوههای او، این اختلاف بدین جهت بوده که اسناد موجود نزد عزرا ناقص و از هم گسیخته بوده است».(۱۰)
گواهی اهل کتاب درباره کتاب عزرا خود دچار تناقضی آشکار است. آیا عزرا عهد قدیم را از روی وحی و الهام و یاری روحالقدس نگاشته است یا با گردآوردن برگهای پاره بیارزش؟ توجیه این تناقض چگونه است؟ باری این گفتهها چیزی جز حدس و تخمین نیست و تنها خداست که از پنهان آگاه است.
پینوشت:
۱. کتاب مقدس، عهد قدیم، ص ۷۳۹.
۲. قاموس کتاب مقدس (ماده عزر)، ص ۶۱۰.
۳. انیس الاعلام، ج ۳، ص ۱۹.
۴. او این مطلب را در تاریخ خود که در شهر «دربی» سال ۱۸۴۳م چاپ شده، ص ۱۱۵ آورده است.
۵. انیسالاعلام، ج ۳، ص ۱۸و۱۹.
۶. عهد قدیم، ص ۷۹.
۷. همان، ص ۶۴۴.
۸. همان، ص ۶۴۶.
۹. جلد سوم، مباحث تحریف در کتب عهدین.
۱۰. انیس الاعلام، ج ۳، ص ۱۸ـ۱۷.
۱۱. برگرفته از کتاب: تحریف ناپذیری قرآن، معرفت، محمدهادی، مترجم: علی نصیری، مؤسسه فرهنگی تمهید، چاپ اول، بهار ۱۳۸۸، ص ۱۶۵.
منبع: آیین رحمت/ آیتالله مکارم شیرازی
نظر شما