به گزارش خبرگزاری حوزه، مرحوم آیت الله حائری شیرازی در یکی از سخنرانی های خود به سوالی پیرامون «ما در ایرانِ قبل از اسلام چندتا دانشمند داشتهایم؟» اشاره کرده است که تقدیم شما فرهیختگان می شود.
ما در ایرانِ قبل از اسلام چندتا دانشمند داشتهایم؟ اسم ببرید! قبل از اسلام و در همان دورهای که دانشمندان یونان را از صد متجاوز دانستهاند، دربارۀ ایران چه گفتهاند؟
ما در ایرانِ آن دوره مثلاً اسم پهلوانها را داریم؛ بهرام چوبینه، برزو، خالویه. اسامی عموهای یزدگرد را داریم. اسم دایی خسروپرویز را داریم؛ اینکه چندتا زن داشت، چندتا پسر داشت، چندتا معشوقه داشت را داریم. اسم مادر انوشیروان را داریم؛ اسم یکییکی استاندارهایش را داریم!
ما همۀ اینها را داریم، اما از دانشمندانمان اخبار خاصی نداریم. اگر داریم بیاورید! شاهنامه تاریخ گذشتگان را تدوین کرده و اسامی پهلوانها و جنگآوریهایشان را ذکر کرده، اما یک ردیف از هیچ کتابی نام نبرده. نداشته که نام ببرد!
اسلام به ما حق حیات دارد. ما یکهزارم دانشمندانی که بعد از اسلام داریم، قبل از اسلام نداریم. در هر رشتهای و از هر روستایی بعد از اسلام ما عالِم داریم. بعد از اسلام اسامی روستاهای ما هم مشهور شد؛ چرا که از هرکدام دانشمندی برمیخاست.
مثلاً شما قاضی بیضاوی دارید؛ روستای بیضا در نزدیکی شیراز، آنقدر کوچک است که اگر تا نزدیکی آن هم بیایید، باز قابل رؤیت نیست؛ اما به برکت قاضی بیضاوی مشهور شده.
ری؛ شهری که دیگر الآن در تهران حل شده، اما نامش بهخاطر دانشمندان رازی که در اصل رِیزی بودهاند معروف شده است. یا خوارزم؛ اطباء متعدد، فلاسفۀ متعدد، ریاضیدانها و منجّمین متعددی از آنجا برخاستهاند.
اینها قبل از اسلام کجا بودند؟! اینها همان بچههای مستعدّی بودند که در زمان ساسانیان چون پدرشان کفّاش بود، از درس و دانش محروم میشدند! و خدا به برکت اسلام این سدّ کفر را از جلوی این استعدادها برداشت.
همین مستعدها بودند که چهار کتاب معروف تشیّع را نوشتند؛ حتی صحاح ستۀ اهل تسنّن را هم ایرانیان نوشتند. همان محرومانی که وقتی اسلام در را بهرویشان باز کرد، زنده شدند.
آیت الله محیالدین حائری شیرازی
نظر شما