دوشنبه ۲۹ دی ۱۴۰۴ - ۱۱:۴۳
مساجد و اماکن مقدس، خانه‌های ملکوتی به سوی عرش الهی است

حوزه/ حجت‌الاسلام والمسلمین دولابی با اشاره به آیه ۳۶ سوره نور، مساجد و اماکن مقدس را خانه‌هایی توصیف کرد که خداوند اجازه داده نامش در آنها برده شود و ساکنانش دل‌هایی مشتاق و هراسان از روز قیامت دارند.

حجت الاسلام و المسلمین محمد حاج ابوالقاسم دولابی، از اساتید حوزه علمیه در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به آیه ۳۶ سوره نور، اظهار داشت: خدای متعال در این آیه شریفه، از خانه‌ هایی سخن می‌ گوید که متفاوت با خانه‌ های دیگر هستند.

استاد حوزه ابراز کرد: در این آیه شریفه می خوانیم: «فِی بُیُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ یُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ یُسَبِّحُ لَهُ فِیهَا بِالْغُدُوِّ وَ الْآصَالِ؛ [این نور] در خانه هایی است که خدا اذن داده [شأن و منزلت و قدر و عظمت آنها] رفعت یابند و نامش در آنها ذکر شود، همواره در آن خانه ها صبح و شام او را تسبیح می گویند.» (نور: ۳۶)

وی افزود: بر اساس این آیه شریفه، خانه‌ های روی زمین دو گونه‌ اند، دسته‌ای، خانه‌ های معمولی و خاکی که دغدغه ساکنانش محدود به امور مادی و معیشتی دنیا است، اما دسته دیگری از خانه‌ ها وجود دارد که هرچند ظاهری از سنگ و چوب دارند، اما مقام و جایگاهی دیگر دارند. از این رو خداوند متعال فرموده است: «در خانه‌ هایی که خدا اذن داده رفعت یابند و نامش در آنها ذکر شود.»

وی یادآور شد: این «رفعت» و بلندی، تنها بلندی دیوارها و گنبدها نیست، بلکه اشاره به عظمت معنوی و اتصال این مکان‌ها به ملکوت است، این خانه‌ها، هرچند در زمین اند، اما پنجره‌هایی به سوی آسمان دارند، سقفشان تا ملکوت عالم بالا رفته و ساکنانش، گویی بر بال فرشتگان نشسته‌اند. شرط این رفعت و قداست، اذن و اجازه الهی است. خداوند به هر مکانی چنین اجازه‌ای نمی‌دهد و برای هر سرزمینی چنین توفیقی را مقدر نمی‌فرماید.

ویژگی‌های ساکنان خانه‌های الهی

استاد حوزه علمیه با اشاره به ادامه آیه، سه ویژگی اصلی ساکنان این خانه‌های معنوی را برشمرد و گفت: قرآن کریم برای کسانی که در این مکان‌های مقدس به عبادت می‌پردازند، سه صفت بارز بیان می‌ کند.

ویژگی اول: در آیه شریفه می خوانیم: «لا تُلهیهِم تجارةٌ ولا بَیعٌ عن ذِکرِ اللَّهِ»؛ خرید و فروش و تجارت، آنان را از یاد خدا غافل نمی‌کند. این بدان معنا نیست که آنان اهل کسب و کار و زندگی اجتماعی نیستند. آنان در جامعه حضور فعال دارند، اما دل‌شان با خدا است. به تعبیر روایات، «در میان مردمند، اما با مردم نیستند». دل آنان درگیر دغدغه‌های مادی نشده و عبادت و ذکر، گوهر وجودشان را شکل داده است.

ویژگی دوم: «و یقیمون الصلاة و یؤتون الزکاة»؛ آنان نماز را برپا می‌دارند و زکات می‌پردازند. این نشان می‌دهد عبادت آنان، منحصر در خلوت‌ها نیست. هم به عبادت فردی و ارتباط با خدا مقیدند و هم به مسئولیت‌های اجتماعی و کمک به همنوعان و ادای حقوق مالی پایبند.

ویژگی سوم: «یَخافونَ یوماً تتقلَّبُ فیهِ القلوبُ والابصار»؛ آنان از روزی می‌ترسند که دل‌ها و چشم‌ها در آن دگرگون می‌شود. این خوف، ترس از رسوایی در قیامت و ترس از حساب‌رسی است. نگرانی از روزی که پرده‌ها کنار می‌رود و اسرار آشکار می‌گردد، رفتار و اخلاق آنان را در دنیا مدیریت می‌کند. همین ترس الهی است که موجب می‌شود در برابر خطاها و توهین‌ها، شکیبایی پیشه کنند و به سادگی از کوره در نروند.

مسجد جمکران؛ نمونه‌ای از خانه‌ های رفعت‌ یافته

حجت‌ الاسلام و المسلمین دولابی در پاسخ به شبهات درباره مشروعیت و جایگاه مسجد مقدس جمکران، تأکید کرد: برخی در اعتبار این مسجد تردید می‌کنند که باید گفت این مسجد، هم از نظر اسناد تاریخی معتبر است و هم مهم‌تر از آن، زنده‌ترین سندش، حضور میلیون‌ها دل‌سوخته و مشتاق در طول سال‌ها و اعصار است. همین نمازها، دعاها و اشک‌هایی که در این مکان ریخته می‌شود، گواهی زنده بر تقدس آن است. قرآن می‌فرماید در خانه‌هایی که خدا اذن داده نامش برده شود، مردانی به عبادت می‌پردازند که این سه ویژگی را دارند. حضور مستمر و خالصانه عبادت‌کنندگان در مسجد جمکران، خود مصداقی از این آیه شریفه است.

وی با اشاره به حدیثی از پیامبر اکرم (ص) جایگاه خانه حضرت فاطمه زهرا (س) و امیرالمؤمنین علی(ع) را تبیین کرد و ادامه داد: در حدیثی آمده که از پیامبر (ص) پرسیدم: آیا خانه علی (ع) نیز از جمله این خانه‌های با رفعت و آسمانی است که قرآن فرموده؟ حضرت فرمودند: «آری و آن برترینِ این خانه‌ها است». بنابراین، خانه فاطمه زهرا(س) و علی مرتضی(ع) نمونه اعلای این خانه‌های ملکوتی است. مسجد جمکران نیز به عنوان «خانه امام زمان (عج)» و منتسب به خاندان عصمت و طهارت، از جلوه‌های این نورانیت است.

کارشناس دینی در تفسیر آیه نور (سوره نور، آیه ۳۵) و روایات اهل بیت (ع) افزود: در تفسیر آیه مشهور «اللَّهُ نورُ السَّماواتِ والارضِ...»، از امام صادق (ع) نقل شده که مراد از «مشکاة» (چراغدان) در این آیه، حضرت فاطمه زهرا (س) است و مراد از «چراغ» درون آن، امام حسن(ع) و مراد از «شیشه‌ی بلورین»، امام حسین(ع) است، این نشان می‌دهد چگونه نور الهی از مجرای وجود مبارک اهل بیت(ع) در عالم می‌تابد، پس باید به خانه‌هایی رفت که پنجره‌ای به این خاندان گشوده‌اند.

حجت الاسلام و المسلمین دولابی تصریح کرد: رفت و آمد خود را به این خانه ‌های خدا، این مساجد و این مکان‌های مقدس زیاد کنیم. همان‌طور که خانه فاطمه زهرا (س) خانه نور بود، امروز مساجد ما و به ویژه این مکان‌های منتسب به خاندان ولایت، می ‌توانند مأوایی برای جویندگان نور باشند، درود خدا بر کسانی که پیوند خود را با این خانه‌ها زنده نگه می‌دارند. برخی را می‌شناسم که نماز صبح خود را در طول سال، در مسجد جمکران اقامه می‌کنند. این همان روحیه‌ای است که قرآن توصیف کرد: «مردانی که تجارت و خرید و فروش، آنان را از یاد خدا غافل نمی‌کند».

انتهای پیام. /

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha