خبرگزاری حوزه| در ادبیات علوم سیاسی و استراتژیک، بحث قدرت و عوامل بقای حکومتها همواره یکی از چالشبرانگیزترین مباحث بوده است. قرنها است که نظریهپردازان در جستجوی جوابی برای این پرسش هستند که چه عاملی باعث استحکام یک حکومت در برابر تهدیدات خارجی و بحرانهای داخلی میشود؟
در نگاه سنتی، برخورداری از ارتشی مجهز، زرادخانههای پیشرفته و قدرت سخت به عنوان اصلیترین عوامل بازدارنده معرفی میشدند؛ اما با گذر زمان و تغییر ماهیت جنگها و تهدیدات، این باور تاریخی تغییر کرده است. امروزه تجربههای تاریخی و واقعیتهای میدانی نشان میدهد که «پشتوانه مردمی» اگر از سلاحهای جنگی قویتر نباشد، قطعاً کارآمدتر و پایدارتر است. حکومتی که بر قلبها و ذهنهای مردمش تکیه دارد، دارای دیواری از آهن است که هیچ دشمنی توان عبور از آن را ندارد.
در کشور عزیز ایران پس از حوادث تلخ تروریستی توسط عوامل موساد و آمریکای جنایتکار رخ داد، مردم شریف ایران در روز ۲۲ دی ماه یک بار دیگر با پای کار آمدند و با حضور پر شور خود در راهپیمایی محکومیت جنایات تروریستهای آمریکایی، بر جهانیان ثابت کردند که سلاح ایران اسلامی بصیرت و بینش امت است و تا این مردم شریف پشت رهبری معظم انقلاب و نظام ارزشمند اسلامی هستند، نیازی به سلاح هسته ای و بمب اتم ندارد.
مریم فلاحی
انتهای پیام
نظر شما